Unikalne i sprawdzone teksty
C.S. Lewis, fot. Arthur Strong, 1947 /en.wikipedia.org

C. S. Lewis – biografia i charakterystyka twórczości

Biografia

C. S. Lewis – (właśc. Clive Staples „Jack” Lewis) – brytyjski pisarz i naukowiec. Urodził się 29 listopada 1898 r. w Belfaście, natomiast zmarł 22 listopada 1963 r. w Kilns. Zasłynął przede wszystkim jako twórca prac na temat literatury średniowiecznej, a także utworów z kręgu apologetyki chrześcijańskiej. Napisał też cały cykl powieści fantastycznych „Opowieści z Narnii” .

Lewis przyszedł na świat w zamożnej protestanckiej rodzinie walijskiego pochodzenia. Jego rodzice (Albert i Flora) trudnili się pisaniem opowieści przygodowych. W młodości Clive kazał mówić do siebie Jacksie. Potem znajomi i bliscy nazywali go po prostu Jackiem. Lewis miał też brata - Warrena Hamiltona. Wspólnie lubili spędzać czas w bibliotece. Ich ulubionymi pisarkami były Edith Nesbit i Beatrix Potter. Razem wymyślili własne krainy wyobraźni – „Indie” i „krainę zwierząt”, z których potem powstało wyimaginowane królestwo Boxen.

W 1908 r. na raka zmarła matka Lewisa. Niedługo po śmierci matki Jack i Warren udali się do szkoły z internatem o nazwie Wynard School w mieście Watford. Panowały tutaj bardzo trudne warunki. Po tym jak szkoła zbankrutowała Albert Lewis wysłał Jacka do Campbell Collage w samym Belfaście. Rok później chłopak rozpoczął naukę w prywatnym gimnazjum o nazwie Cherbourg House w Malven. Tutaj wiódł spokojne życie, ale pod wpływem silnych przeżyć ostatecznie porzucił wiarę chrześcijańską i został ateistą. W kręgu jego zainteresowań była wtedy mitologia i okultyzm. Pobierając naukę w Malven Collage Lewis nie czuł się szczęśliwym i brakowało mu towarzystwa. Po dwóch latach ojciec zatrudnił prywatnego nauczyciela – Williama Kirkpatricka.

Przemiany jakie dokonywały się w młodym Jacku nie sprawiły jednak, by porzucił on fascynacje ubóstwianym światem magii i czarów. Zaczytywał się wówczas w „Phantastes” George’ a MacDonalda.

Istotny dla Lewisa był rok 1917 kiedy to został powołany do służby w lekkim pułku piechoty z Somerset. W czerwcu tego roku dołączył do batalionu kadetów stacjonujących w Oxfordzie. Jego wiernym przyjacielem został wtedy Edward F. C. Moore o pseudonimie „Paddy”. Wspólnie walczyli w okopach we Francji, gdzie 15 kwietnia 1917 r. Lewis został ranny trzema odłamkami i trafił do szpitala polowego we Francji.

Po powrocie z frontu Lewis znów zaczął studiować na Oxfordzie, gdzie wybrał zajęcia z filozofii, filologii klasycznej i literatury angielskiej. Zaprzyjaźnił się wówczas z Owenem Barfieldem, któremu zadedykował swoje naukowe opracowanie „Alegoria miłości”.

Pod wpływem lektury George’ a MacDonalda i G. K. Chestertona Lewis ostatecznie powrócił do chrześcijaństwa. W zmianie jego światopoglądu znaczący udział miały też rozmowy z J. R. R. Tolkienem, Hugo Dysonem i Barfieldem. Lewis wspólnie z Tolkienem i Barfieldem utworzyli społeczność literacką, którą nazwali Inklingowie (The Inklings). W pubie Eagles and Child w Oxfordzie odczytywali swe dzieła i prowadzili dyskusje.

Od 1925 r. Lewis wykładał na Uniwersytecie Oxfordzkim i często gościł też w oxfordzkim klubie Sokrates. Początkowo pracował jako wykładowca filozofii, ale później został też członkiem Magdalen College. W roku 1945 objął katedrę historii literatury średniowiecznej i renesansu i podjął decyzję o przeprowadzce.

Po wybuchu II wojny światowej Lewis chciał jeszcze powrócić do służby wojskowej, ale nie został dopuszczony. W latach 1941 – 1943 prowadził cykl pogadanek radiowych dla radia BBC, głównie na tematy religijne.

Pod koniec swego życia Lewis zaprzyjaźnił się z Joy Gresham – amerykańską pisarką żydowskiego pochodzenia, z którą 23 kwietnia 1956 r. zawarł cywilny związek małżeński. Po jej śmierci Lewis opiekował się jej synami z poprzedniego związku.

Na początku czerwca 1961 r. Lewis zaczął chorować. Wykryto u niego zapalenie nerek, a także toksemię. Dwa lata po zdiagnozowaniu choroby Lewis doznał ataku serca. Po wyjściu ze szpitala musiał zrezygnować z posady wykładowcy. Jego stan zdrowia się pogarszał, aż w końcu w 1962 r. zdiagnozowano u niego końcowe stadium niewydolności nerek. 22 listopada 1963 r. miał miejsce kolejny atak serca. Śmierć pisarza zbiegła się z zamachem na prezydenta Johna F. Kennedy’ ego i śmiercią Aldousa Huxley’ a. Ten dziwny zbieg okoliczności stał się inspiracją dla Petera Kreefta, który w oparciu o niego napisał książkę „Between Heaven and Hell: A Dialog Somewhere Beyond Death with John F. Kennedy, C.S. Lewis and Aldous Huxley” (1982).

Lewisa pochowano na cmentarzu przy Kościele Świętej Trójcy w mieście Headington Quarry.

Charakterystyka twórczości

Jako pisarz Jack zaczął pracować jeszcze przed ukończeniem szóstego roku życia. Inspiracją dla jego twórczości były przede wszystkim zwierzęta, a także zakuci w zbroje rycerze. Wyimaginowana wtedy Kraina Zwierząt stała się podstawą, na której pisarz oparł stworzoną później Krainę Narnii. Kraina Zwierząt wymyślona przez Jacka i India Warniego przybrały potem kształt cudownej krainy Boxen – te dziecięce opowieści opublikowano dopiero w 1985 r.

Lewis spisywał również dziennik. Bardzo dużą rolę w jego młodzieńczej twórczości miała fascynacja światem baśni. Przyjaciel – Arthur Greeves, również miał wpływ na ukierunkowanie jego przyszłej twórczości.

Pobieranie niekonwencjonalnej nauki u prywatnego nauczyciela sprawiło, że Jack poznał arcydzieło angielskiego średniowiecza i poetyckich opowieści Williama Morrisa i George’ a MacDonalda, dzięki czemu zdobył tajniki dyskutowania i sceptycyzmu.

Jedną z najważniejszych książek Lewisa jest „Alegoria Miłości”, która ukazała się w 1936 r. i stanowiła odbicie przemyśleń Lewisa na temat literatury średniowiecznej. Innym jego ważnym utworem poświęconym problemowi Zła była książka „Listy starego diabła do młodego”, w której tytułowe diabły rozprawiają o problemach zbawienia duszy ludzkiej.

Lewis zasłynął jednak przede wszystkim jako twórca kronik narnijskich. Chronologiczna kolejność Kronik, które obejmują dwa i pół tysiąca lat istnienia Narnii wygląda następująco: „Siostrzeniec Czarodzieja”, „Lew, Czarownica i stara szafa”, „Koń i jego chłopiec”, „Książę Kaspian”, „Podróż Wędrowca do Świtu”, „Srebrne krzesło” i wreszcie „Ostatnia bitwa”.

Z twórczości z okresu powojennego warto wymienić również kilka tytułów dla dorosłego czytelnika: “The Personal Heresy - A Controversy”, “The Problem of Pain” “Beyond Personality - The Christian Idea of God”.

W ostatnim okresie twórczości Lewisa ukazały się: “A Grief Observed”, “An Experiment in Criticism”, “They Asked for a Paper”.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Stanisław Staszic

Stanisław Staszic należy do najciekawszych polskich myślicieli i działaczy XVIII i XIX wieku. Według Andrzeja Walickiego Staszic był twórcą polskiej geopolityki...

Mikołaj Rej

Mikołaj Rej uchodzi za jednego z twórców literatury polskiej i chyba każdy uczeń zna jego słowa: „A niechaj narodowie wżdy postronni znają że Polacy...

Carlo Collodi

Carlo Collodi naprawdę nazywał się Carlo Lorenzini i urodził się we Florencji w 1826 roku. Pochodził z chłopskiej rodziny i miał dziesięcioro rodzeństwa chociaż większość...

Stanisław Grochowiak – biografia...

Stanisław Grochowiak należy do najbardziej znanych polskich artystów okresu powojennego. Obecnie pamięta się go przede wszystkim jako poetę chociaż do jego spuścizny...

Antoni Słonimski – biografia...

Antoni Słonimski urodził się w Warszawie w 1895 roku. Pochodził z rodziny żydowskiej co w późniejszym okresie sprowadziło na niego ataki prasowe ze strony antysemitów....

Mikołaj Sęp-Szarzyński

Biografia Mikołaj Sęp-Szarzyński powszechnie uznawany jest za obok Jana Kochanowskiego najwybitniejszego twórcę staropolskiej literatury. Okres jego aktywności przypadł...

Walery Przyborowski - biografia...

Biografia Walery Przyborowski to autor który znany jest przede wszystkim z utworów w których porusza tematykę historyczną. W swoich dziełach Przyborowski...

Francis Scott Fitzgerald – biografia...

Biografia Francis Scott Fitzgerald powszechnie zaliczany jest do grona najlepszych amerykańskich pisarzy XX stulecia. Jego twórczość budziła zachwyt zarówno...

Szymon Szymonowic

Julian Krzyżanowski wybitny historyk literatury przyznał Szymonowi Symonowicowi miano najwybitniejszego poety wśród następców Kochanowskiego. Szymonowic urodził...