Unikalne i sprawdzone teksty

Bajki – streszczenia i interpretacja, morały

„Przyjaciele”

Streszczenie

Leszek i Mieszek byli mężczyznami, których łączyła szczególna więź. Mówiono o nich, że gdy znaleźli orzeszek, dzielili się nim, by nikomu nie działa się krzywda. Któregoś dnia siedzieli w lesie i rozmawiali o swej przyjaźni. Wtem usłyszeli ryk niedźwiedzia. Leszek wskoczył na pień dębu, ale Mieszek tego nie potrafił. Chociaż prosił o pomoc, został na dole. Zbladł i padł na twarz, co spowodowało, że niedźwiedź, wziąwszy go za nieboszczyka, wzgardził takim posiłkiem i odszedł. Wtedy Mieszek odżył, a Leszek zapytał go, dlaczego niedźwiedź tak długo nad nim sapał. Kum odrzekł mu: Powiedział mi (…) przysłowie niedźwiedzie / Że prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie.

Interpretacja i morał

Bajka „Przyjaciele” dotyka tematu przyjaźni, ukazując prawdziwą wartość tej relacji. Łatwo jest dzielić się małymi rzeczami, łatwo pomagać w drobnych sprawach i problemach. Jednak kiedy pojawiają się prawdziwe wyzwania, następuje weryfikacja siły przyjaźni. Chociaż Leszek i Mieszek dzielili się nawet orzeszkami, ich więź nie przetrwała próby, jaką okazało się pojawienie niedźwiedzia. Przyjaźń polega więc nie tyle na ciągłych rozmowach o jej sile i drobnych uczynkach, ale na gotowości do ponoszenia wyrzeczeń w imię drugiej osoby.
Morał: Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie.

„Osioł i pies”

Streszczenie

Tytułowi bohaterowie towarzyszyli swemu panu w podróży. Osioł niósł pakunki, a pies chronił ich przed niespodziewanym atakiem. Wędrówka dłużyła się, a słońce przygrzewało. Wtedy człowiek zdecydował się na zrobienie postoju i rozłożył się pod drzewem. Osioł zaczął jeść soczystą koniczynę, a jego towarzyszowi doskwierał głód. Wtedy poprosił tragarza o to, by poczęstował go kawałkiem wędzonki z juków. Adresat tych słów długo nie zwracał na nie uwagi, aż odpowiedział: Co się tu wałęsasz? / Poszedłbyś psie do nogi! Jak jegomość wstanie, / Da ci śniadanie. W tym momencie zza rogu błysnęły krwawe ślepia. Pojawił się wilk, a osioł zaczął prosić psa o ratunek. Na to czworonóg odpowiedział: Ja nie twój Ratuj ani twój pan Broniec, / Nie wrzeszcz i łąki nie tratuj! / Czekaj, aż jegomość wstanie / Na waści obronienie i poratowanie. Później wilk zjadł osła i na tym kończy się historia.

Interpretacja i morał

„Osioł i pies” to niezwykle wymowna opowieść. Pierwszy z bohaterów znajduje się w doskonałej sytuacji – nie brakuje mu jedzenia, ma go aż nadto. Nie dostrzega jednak faktu, że ten, który powinien dbać o jego bezpieczeństwo, jest głodny. Nawet wobec jego próśb nie zamierza dać mu wędzonki. W tekście zostaje on nazwany samolubem. Jest to jednak szczególny wymiar egoizmu, bowiem zwierzęta nie rywalizują ze sobą, ale zmierzają w tym samym kierunku. Dlatego powinny współpracować, by osiągnąć cel. Niezgoda i brak chęci niesienia pomocy nie budują ani nie wzmacniają więzi, przez co cała podróż skazana jest na niepowodzenie.

Morał: Jeśli chcesz, ośle, by pies kochał ciebie, Kochaj-że ty psa.

„Lis i kozioł”

Streszczenie

Lis wdarł się do ogródka, z którego chciał ukraść gąskę. Pewny siebie wpadł jednak do wkopanej beczki. Nie mogąc wydostać się z tego więzienia, intruz nie popadł w panikę, lecz zaczął zachwalać pozyskiwaną za owej konstrukcji wodę, by w ten sposób zwrócić uwagę kozła. Mieszkaniec gospodarstwa, usłyszawszy słowa lisa, jął wypędzać go ze zbiornika, pragnąc skosztować wybornej wody. Tym sposobem także wpadł do beczki, a sprytny lis wydostał się z niej, wspinając się na grzbiet nieszczęśnika.

Interpretacja

„Lisa i kozła” można odczytywać jako pochwałę sprytu, który pozwala wymknąć się niebezpieczeństwom i dostarcza sposobów na radzenie sobie z przeciwnościami. Z drugiej wyraźnie ukarany zostaje kozioł. Ten bohater odznacza się niezwykłą łatwowiernością oraz, być może, chciwością. Przez to wpada do beczki, lecz nie wiadomo jak długo w niej pozostaje.

Morał: Należy uważać, nie być łatwowiernym. Z drugiej strony: zawsze należy zachowywać chłodną głowę i próbować poradzić sobie z pomocą rozumu.

„Zając i żaba”

Streszczenie

Zając, który przez całe życie znajdował się w nie lada tarapatach, ale wychodził z nich dzięki swej zręczności, poczuł, że powoli traci dawne siły. Smutny z tego powodu i niechętnie zapatrujący się na spędzenie reszty swych dni w ciągłym strachu postanowił popełnić samobójstwo. Pożegnał więc ukochaną kapustę, łąki i pola, po czym udał się nad staw. W drodze wpadł na żabę, która pędem uciekła spod jego nóg. Wtedy rzekł do siebie: Niech nikt nie narzeka, / Że jest tchórzem bo cały świat na tchórzu stoi! / Każdy ma swoją żabę, co przed nim ucieka / I swojego zająca, którego się boi!

Interpretacja

Ta krótka historia pokazuje, że narzekanie na swój los jest bezcelowe. Zawsze będą różne punkty odniesienia – zarówno te znajdujące się w lepszej sytuacji, jak i te będące w jeszcze gorszej. Miast tego warto cieszyć się z każdego dnia, odnajdując to, co najlepsze. W dziele pojawia się także motyw strachu, jaki wpisany jest w życie – cały świat na tchórzu stoi! – mówi bohater, podkreślając, że nie należy czuć się gorszym, mniej wartościowym.

Morał: Należy dostrzegać pozytywne strony swego losu, nie wolno pozwalać, by strach zmienił życie w tchórzliwą egzystencję.

„Pies i wilk”

Streszczenie

Wychudły wilk spotkał pewnego dnia wielkiego psa imieniem Bryś. Zwrócił uwagę na jego błyszczącą sierść i obfitą budowę ciała. Z rozmowy dowiedział się, że sam może poprawić swój los, gdy pójdzie między ludzi i przystanie na służbę. Owa służba niemal nie wiązała się z obowiązkami – wystarczyło poszczekać, powarczeć, pomachać ogonem, zrobić kilka ukłonów. Wilk docenił tę wizję i już snuł plany na przyszłość, gdy dostrzegł przyczesane włosy na karku psa, co spowodowane było zakładaniem mu obroży na noc. Wtedy nagle zmienił zdanie i odszedł w swoją stronę.

Interpretacja

„Pies i wilk” to bajka podkreślająca olbrzymie znaczenie wolności, która w dużej mierze konstytuuje wartość jednostki. Sam narrator zdaje się stawać po stronie wilka, doceniając tę ideę i pragnienie dążenia do niej. Wilk, odmówiwszy przywdziania obroży, zachowuje dumę i godność. Bajkę tę można powiązać z romantycznym sposobem patrzenia na świat – umiłowaniem wartości, indywidualizmem, niechęcią żywioną w stronę utartych obyczajów i konwenansów. Zaś sam wilk, poza rzeczoną wolnością, zdaje się symbolizować także tajemniczość, sygnalizować działanie bliżej nieokreślonych sił.

Morał: Lepszy w wolności kęsek ladajaki, / Niźli w niewoli przysmaki.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Król Edyp Sofokles - streszczenie...

Streszczenie W Tebach pojawia się seria klęsk: panuje zaraza dzieci rodzą się martwe a plony nie przynoszą urodzaju. Dzieje się tak od czasu gdy władcą został Edyp który...

Wiersze dla dzieci Juliana Tuwima...

Julian Tuwim to jeden z najwybitniejszych polskich poetów. Ma on na swoim koncie ważne dzieła dla dorosłych poematy dotyczące sytuacji politycznej a także przekłady...

Mądry i głupi - interpretacja...

W bajce „Mądry i głupi” Ignacy Krasicki przywołuje znany temat literacki tzn. skontrastowanie głupoty i mądrości. O bohaterach nie wiemy nic więcej poza tym...

Imię róży – streszczenie skrótowe...

„Imię róży” to najsłynniejsza powieść Umberto Eco. Akcja rozgrywa się we włoskim klasztorze w 1327 roku. Wilhelm z Baskerville i jego uczeń Adso z...

Charakterystyka porównawcza Giaura...

Czasem zdarza się że postać literacka urasta do rangi symbolu który staje się punktem odniesienia dla całej generacji czytelników. Niewątpliwie takim przypadkiem...

Moralność pani Dulskiej – streszczenie...

Sztuka Gabrieli Zapolskiej wystawiona została w 1906 roku w Krakowie a wydana rok później. Jej podtytuł brzmi „tragifarsa kołtuńska” a akcja rozgrywa...

Co myśli Pan Cogito o piekle –...

Wiersz Zbigniewa Herberta „Co myśli Pan Cogito o piekle” stanowi poetycką refleksję nad sztuką i losem artysty. Poeta przedstawia tu sytuację która dla...

Lord Jim – streszczenie plan wydarzeń...

Akcja powieści rozgrywa się pod koniec XIX wieku. Głównym bohaterem powieści jest młody mężczyzna pierwszy oficer statku „Patna”. Poznajemy go kiedy...

Mit o Midasie - streszczenie plan...

Mit o Midasie i oślich uszach Król Midas był władcą z którego zadrwił sobie Apollo. Pewnego dnia Apollo – patron śpiewaków i wieszczy urządził...