Unikalne i sprawdzone teksty

Bajki – streszczenia i interpretacja, morały

„Przyjaciele”

Streszczenie

Leszek i Mieszek byli mężczyznami, których łączyła szczególna więź. Mówiono o nich, że gdy znaleźli orzeszek, dzielili się nim, by nikomu nie działa się krzywda. Któregoś dnia siedzieli w lesie i rozmawiali o swej przyjaźni. Wtem usłyszeli ryk niedźwiedzia. Leszek wskoczył na pień dębu, ale Mieszek tego nie potrafił. Chociaż prosił o pomoc, został na dole. Zbladł i padł na twarz, co spowodowało, że niedźwiedź, wziąwszy go za nieboszczyka, wzgardził takim posiłkiem i odszedł. Wtedy Mieszek odżył, a Leszek zapytał go, dlaczego niedźwiedź tak długo nad nim sapał. Kum odrzekł mu: Powiedział mi (…) przysłowie niedźwiedzie / Że prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie.

Interpretacja i morał

Bajka „Przyjaciele” dotyka tematu przyjaźni, ukazując prawdziwą wartość tej relacji. Łatwo jest dzielić się małymi rzeczami, łatwo pomagać w drobnych sprawach i problemach. Jednak kiedy pojawiają się prawdziwe wyzwania, następuje weryfikacja siły przyjaźni. Chociaż Leszek i Mieszek dzielili się nawet orzeszkami, ich więź nie przetrwała próby, jaką okazało się pojawienie niedźwiedzia. Przyjaźń polega więc nie tyle na ciągłych rozmowach o jej sile i drobnych uczynkach, ale na gotowości do ponoszenia wyrzeczeń w imię drugiej osoby.
Morał: Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie.

„Osioł i pies”

Streszczenie

Tytułowi bohaterowie towarzyszyli swemu panu w podróży. Osioł niósł pakunki, a pies chronił ich przed niespodziewanym atakiem. Wędrówka dłużyła się, a słońce przygrzewało. Wtedy człowiek zdecydował się na zrobienie postoju i rozłożył się pod drzewem. Osioł zaczął jeść soczystą koniczynę, a jego towarzyszowi doskwierał głód. Wtedy poprosił tragarza o to, by poczęstował go kawałkiem wędzonki z juków. Adresat tych słów długo nie zwracał na nie uwagi, aż odpowiedział: Co się tu wałęsasz? / Poszedłbyś psie do nogi! Jak jegomość wstanie, / Da ci śniadanie. W tym momencie zza rogu błysnęły krwawe ślepia. Pojawił się wilk, a osioł zaczął prosić psa o ratunek. Na to czworonóg odpowiedział: Ja nie twój Ratuj ani twój pan Broniec, / Nie wrzeszcz i łąki nie tratuj! / Czekaj, aż jegomość wstanie / Na waści obronienie i poratowanie. Później wilk zjadł osła i na tym kończy się historia.

Interpretacja i morał

„Osioł i pies” to niezwykle wymowna opowieść. Pierwszy z bohaterów znajduje się w doskonałej sytuacji – nie brakuje mu jedzenia, ma go aż nadto. Nie dostrzega jednak faktu, że ten, który powinien dbać o jego bezpieczeństwo, jest głodny. Nawet wobec jego próśb nie zamierza dać mu wędzonki. W tekście zostaje on nazwany samolubem. Jest to jednak szczególny wymiar egoizmu, bowiem zwierzęta nie rywalizują ze sobą, ale zmierzają w tym samym kierunku. Dlatego powinny współpracować, by osiągnąć cel. Niezgoda i brak chęci niesienia pomocy nie budują ani nie wzmacniają więzi, przez co cała podróż skazana jest na niepowodzenie.

Morał: Jeśli chcesz, ośle, by pies kochał ciebie, Kochaj-że ty psa.

„Lis i kozioł”

Streszczenie

Lis wdarł się do ogródka, z którego chciał ukraść gąskę. Pewny siebie wpadł jednak do wkopanej beczki. Nie mogąc wydostać się z tego więzienia, intruz nie popadł w panikę, lecz zaczął zachwalać pozyskiwaną za owej konstrukcji wodę, by w ten sposób zwrócić uwagę kozła. Mieszkaniec gospodarstwa, usłyszawszy słowa lisa, jął wypędzać go ze zbiornika, pragnąc skosztować wybornej wody. Tym sposobem także wpadł do beczki, a sprytny lis wydostał się z niej, wspinając się na grzbiet nieszczęśnika.

Interpretacja

„Lisa i kozła” można odczytywać jako pochwałę sprytu, który pozwala wymknąć się niebezpieczeństwom i dostarcza sposobów na radzenie sobie z przeciwnościami. Z drugiej wyraźnie ukarany zostaje kozioł. Ten bohater odznacza się niezwykłą łatwowiernością oraz, być może, chciwością. Przez to wpada do beczki, lecz nie wiadomo jak długo w niej pozostaje.

Morał: Należy uważać, nie być łatwowiernym. Z drugiej strony: zawsze należy zachowywać chłodną głowę i próbować poradzić sobie z pomocą rozumu.

„Zając i żaba”

Streszczenie

Zając, który przez całe życie znajdował się w nie lada tarapatach, ale wychodził z nich dzięki swej zręczności, poczuł, że powoli traci dawne siły. Smutny z tego powodu i niechętnie zapatrujący się na spędzenie reszty swych dni w ciągłym strachu postanowił popełnić samobójstwo. Pożegnał więc ukochaną kapustę, łąki i pola, po czym udał się nad staw. W drodze wpadł na żabę, która pędem uciekła spod jego nóg. Wtedy rzekł do siebie: Niech nikt nie narzeka, / Że jest tchórzem bo cały świat na tchórzu stoi! / Każdy ma swoją żabę, co przed nim ucieka / I swojego zająca, którego się boi!

Interpretacja

Ta krótka historia pokazuje, że narzekanie na swój los jest bezcelowe. Zawsze będą różne punkty odniesienia – zarówno te znajdujące się w lepszej sytuacji, jak i te będące w jeszcze gorszej. Miast tego warto cieszyć się z każdego dnia, odnajdując to, co najlepsze. W dziele pojawia się także motyw strachu, jaki wpisany jest w życie – cały świat na tchórzu stoi! – mówi bohater, podkreślając, że nie należy czuć się gorszym, mniej wartościowym.

Morał: Należy dostrzegać pozytywne strony swego losu, nie wolno pozwalać, by strach zmienił życie w tchórzliwą egzystencję.

„Pies i wilk”

Streszczenie

Wychudły wilk spotkał pewnego dnia wielkiego psa imieniem Bryś. Zwrócił uwagę na jego błyszczącą sierść i obfitą budowę ciała. Z rozmowy dowiedział się, że sam może poprawić swój los, gdy pójdzie między ludzi i przystanie na służbę. Owa służba niemal nie wiązała się z obowiązkami – wystarczyło poszczekać, powarczeć, pomachać ogonem, zrobić kilka ukłonów. Wilk docenił tę wizję i już snuł plany na przyszłość, gdy dostrzegł przyczesane włosy na karku psa, co spowodowane było zakładaniem mu obroży na noc. Wtedy nagle zmienił zdanie i odszedł w swoją stronę.

Interpretacja

„Pies i wilk” to bajka podkreślająca olbrzymie znaczenie wolności, która w dużej mierze konstytuuje wartość jednostki. Sam narrator zdaje się stawać po stronie wilka, doceniając tę ideę i pragnienie dążenia do niej. Wilk, odmówiwszy przywdziania obroży, zachowuje dumę i godność. Bajkę tę można powiązać z romantycznym sposobem patrzenia na świat – umiłowaniem wartości, indywidualizmem, niechęcią żywioną w stronę utartych obyczajów i konwenansów. Zaś sam wilk, poza rzeczoną wolnością, zdaje się symbolizować także tajemniczość, sygnalizować działanie bliżej nieokreślonych sił.

Morał: Lepszy w wolności kęsek ladajaki, / Niźli w niewoli przysmaki.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Anka – opracowanie cyklu wierszy...

Cykl wierszy „Anka” należy do ostatnich dzieł Władysława Broniewskiego. Broniewski należał do najbardziej kontrowersyjnych i skomplikowanych polskich artystów...

Opis miejscowości w której mieszkam...

Kraków to miejscowość w której mieszkam Jest to miejsce niezwykłe które chętnie odwiedzają turyści z całego świata. Ja także bardzo je lubię i...

Wujek Karol. Kapłańskie lata papieża...

Problematyka „Wujek Karol. Kapłańskie lata papieża” to książka Pawła Zuchniewicza. Stanowi ona beletryzowaną biografię przyszłego papieża skupiając się...

Don Kichot - streszczenie plan wydarzeń...

Powieść Miguela de Cervantesa to jedna z najważniejszych książek w dziejach hiszpańskiej literatury. Według historyka Stanleya G. Payne’a „Don Kichot”...

Bracia Lwie Serce – streszczenie...

Streszczenie Głównymi bohaterami utworu Astrid Lindgren są dwaj bracia: młodszy – 9 – letni Karol i starszy – 13 – letni Jonatan Lew. Pierwszy...

Kolumbowie rocznik 20 – streszczenie...

Powieść Romana Bratnego uchodzi za jedno z najważniejszych beletrystycznych ujęć losów pokolenia urodzonego w okolicach 1920 roku (tytułowych Kolumbów). Trzytomowa...

Eviva l'arte! - interpretacja i...

„Eviva l'arte!” to jeden z wierszy Kazimierza Przerwy-Tetmajera wyrażający uwielbienie poety dla sztuki i dumę z bycia artystą. Tytułowe wykrzyknienie w języku...

Chrystus miasta – interpretacja

Wiersz Juliana Tuwima „Chrystus miasta” może być interpretowany jako wyraz obrzydzenia autora do współczesnego mu miasta z jego patologiami i degeneracją...

Prośba o wyspy szczęśliwe –...

Wiersz Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego „Prośba o wyspy szczęśliwe” pochodzi z roku 1930. Poeta zwraca się do ukochanej osoby i prosi o „zawiezienie”...