Unikalne i sprawdzone teksty

Czarna owieczka – streszczenie, plan wydarzeń

Streszczenie

Narratorem tego opowiadania jest sąsiad rodziny Popiołków, do której należy ubogi listonosz i jego dwie córeczki bliźniczki: Zosia i Wisia. Dziewczynki te wzbudzają podziw wszystkich mieszkańców miasteczka tym, że na czerwonej wstążce prowadzą po mieście owieczkę Perełkę, którą bardzo kochają.

Niestety któregoś dnia Perełka umiera, ale pozostawia po sobie malutką córeczkę – owieczkę równie czarną jak ona, wymagającą jednak czułej opieki i uwagi. Owieczka zyskuje imię Metka. Sąsiad proponuje dziewczynkom, że Metkę mogą oddać na wychowanie jego suczce, która właśnie karmi swoje szczenię. Suczka Wierna szybko wprowadza owieczkę do budy i teraz dzieli swą troskę pomiędzy swego ukochanego Misia (psiak podobny jest do małego niedźwiadka) i małą Metkę.

Wierna okazuje się być dobrą matką. Po kilku dniach kiedy dziewczynki odwiedzają Metkę, zastają ją w dobrej formie. Ich uwagę wzbudza jednak to, że owieczka zachowuje się jak piesek i nabrała typowo psich manier. Stale biegała z Misiem i próbowała go naśladować. Ponieważ sąsiaad zabronił im podnoszenia jeszcze małego zwierzątka, dziewczynki bardzo się pogniewały i nie przychodziły odwiedzać Metki przez dłuższy czas. Potem wyjechały na wieś do ciotki i spędziły tam całe lato.

Związek natomiast i więź łącząca Metkę i Misia stawała się coraz silniejsza. Wszystko robili razem. Różnili się jedynie sposobem spożywania posiłku. Doszło między nimi nawet do kłótni o pałętającą się po podwórku kość. Metka szybko nabrała psich manier i według nich zachowywała się i witała gości.

Wraz z nastaniem lata zjawiają się w miasteczku małe Popiołki, niezbyt zachwycone psimi manierami owieczki. Zawsze pragnęły mieć bowiem zwierzątko, które będzie podobne do spokojnej i melancholijnej, a także dobrotliwej Perełki. Po chwili zastanowienia Zosia i Wisia dochodzą jednak do wniosku, że należy kochać każdego takim jakim jest. Dlatego zabierają ukochaną Metkę do domu i uszczęśliwione pragną się nią opiekować i się z nią bawić.

Plan wydarzeń

1. Przedstawienie rodziny Popiołków – listonosza i jego córek bliźniczek.
2. Opis czarnej owieczki – Perełki.
3. Śmierć Perełki i przyjście na świat Metki.
4. Opiekę nad Metką przejmuje suczka Wierna.
5. Przyjaźń Metki i Misia – Metka nabiera psich manier.
6. Zosia i Wisia wracają z wakacji.
7. Metka zyskuje nowy dom.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Świteź – interpretacja i analiza...

Streszczenie Ballada rozpoczyna się opisem położenia jeziora oraz zwrotem do adresata i zachętą do zobaczenia jeziora. Pojawia się opis jeziora Świteź zarówno...

Kruk i lis - interpretacja i analiza...

„Kruk i lis” Krasickiego porusza temat pojawiający się również w innych bajkach (np. w „Szczur i kot”). Mianowicie utwór dotyczy zapatrzenia...

Ewangelia św. Mateusza – ogólna...

Ogólna charakterystyka Ewangelia według św. Mateusza znajduje się w Nowym Testamencie i jest pierwszą z czterech Ewangelii. W tej księdze jej autor często nawiązuje...

Gloria victis – opracowanie (czas...

Geneza czas i miejsce akcji Eliza Orzeszkowa była prawdziwą patriotką która w trakcie powstania udzieliła schronienia Romualdowi Trauguttowi. Te wydarzenia miały...

Quo vadis – opracowanie problematyka...

Geneza Początkowo „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza publikowane było w formie odcinkowej w trzech periodykach ukazujących się na terenie trzech zaborów....

Rok 1984 – opracowanie interpretacja...

Geneza „Rok 1984” to powieść Georga Orwella opublikowana w 1949 roku. Orwell był lewicowcem całe życie wyznającym ideały socjalistyczne. Jednak w czasie hiszpańskiej...

Ida sierpniowa – streszczenie...

Streszczenie Główną i tytułową bohaterką utworu jest piętnastoletnia niezbyt urodziwa dziewczyna – Ida Borejko. Była chuda przygarbiona a twarz pokrywała...

Wakacje z duchami – streszczenie...

Streszczenie Powieść ukazuje losy trojga przyjaciół: Perełki Paragona i Mandżaro którzy spędzają wspólnie wakacje w małej leśniczówce położonej...

Do Fraszek (Fraszki moje...) - interpretacja...

W utworze „Do Fraszek” autor zwraca się do tytułowych wierszy w ten zaś sposób – do samego siebie jako do ich autora. „Do Fraszek” jest...