Unikalne i sprawdzone teksty

Danse macabre – interpretacja i analiza wiersza

‘Danse macabre” Charlesa Baudelaire’a to wiersz, w którym poeta sięga do średniowiecznego motywu tańca śmierci i dokonuje jego poetyckiego przetworzenia. Autor prezentuje portret śmierci, posługując się poetyką ironii. Ironia jest tu nie tylko środkiem poetyckim, ale także nadrzędną kategorią estetyczną organizującą cały tekst. Chodzi po pierwsze o oswojenie śmierci przez wykreowanie jej karykaturalnego portretu. Po drugie zaś, ironia świadczy o tym, że poeta dostrzega głębokie sprzeczności tkwiące w świecie.

Śmierć jawi się tu jako urodziwa kobieta, której oblicze może budzić erotyczne pożądanie. Poeta mówi, że posiada ona „wdzięk chudej kokietki, co drażni i mami”. W kolejnych strofach wiersza obraz śmierci robi się jednak coraz bardziej groteskowy – jawi się ona jako nieudolna elegantka, która na próżno próbuje pozować na modną damę. Ironiczny stosunek do tego wizerunku podmiot podkreśla za pomocą zdrobnień: „stopka”, „pantofelki śliczniutkie jak kwiaty”.

Baudelaire wyraźnie pokazuje zatem zakłamany stosunek współczesnego człowieka do śmierci. Polega on na jej niepotrzebnej estetyzacji, za pomocą której ludzie chcą oswoić lęk przed umieraniem. Poeta niezwykle trafnie ujmuje wyraźną zmianę w podejściu do śmierci na przestrzeni dziejów. W średniowieczu była ona nieodłączną częścią życia, czego wyraz stanowiły cmentarze umieszczane w centrum miasta. Wraz z rozwojem cywilizacji, człowiek zaczął się jednak odcinać od śmierci – cmentarze zostały wyrzucone za miasto i odgrodzone murem od żywych.

Tymczasem, jak uświadamia Baudelaire, estetyzacja i strojenie śmierci w modne przebrania nic nie pomoże. Wszyscy bierzemy bowiem udział w jej orszaku. Ludziom wydaje się, że tańczą szczęśliwi na balu, podczas gdy czyha na nich czujny łuk archanioła, który w każdej chwili może pozbawić ich życia. Poeta domaga się zatem prawdy w podejściu do śmierci i akceptacji dla jej odrażającego oblicza. Twierdzi, że w nagim szkielecie dostrzega piękno, a „kościej” wywołuje w nim erotyczne pożądanie. Wiersz jest zatem również manifestem estetycznym – opowiada się za rozszerzeniem kategorii piękna również na te elementy świata, które dotąd uznawane były za odrażające.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Trans-Atlantyk – streszczenie...

Streszczenie Odczuwam potrzebę przekazania Rodzinie krewnym i przyjaciołom moim tego oto zaczątku przygód moich już dziesięcioletnich w argentyńskiej stolicy. Nikogo...

Przypowieść o skarbie i perle...

Streszczenie Przypowieść o skarbie i perle opisuje Królestwo niebieskie porównane do skarbu ukrytego w polu. Ów skarb znalazł pewien człowiek ale ukrył...

Kowal – interpretacja i analiza...

„Kowal” to jeden z najważniejszych wierszy debiutanckiego tomu poetyckiego Leopolda Staffa „Sny o potędze” (1901). Liryk ma charakter programowy stanowi...

Pieśń o żołnierzach z Westerplatte...

„Pieśń o żołnierzach z Westerplatte” Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego powstała w 1939 roku. Miała ona upamiętniać bohaterstwo polskich obrońców...

Syzyfowe prace – opracowanie problematyka...

Geneza Stefan Żeromski napisał powieść „Syzyfowe prace” na podstawie własnych doświadczeń w rosyjskiej szkole. Nie jest to jednak jego autobiografia –...

Kochankowie z ulicy Kamiennej –...

„Kochankowie z ulicy Kamiennej” to wiersz Agnieszki Osieckiej wykonywany jako piosenka przez Sławę Przybylską. To utwór tyleż interesujący i wzruszający...

Konopielka – opracowanie problematyka...

Geneza czas i miejsce akcji Powieść Edwarda Redlińskiego „Konopielka” ukazała się w 1973 roku. Przyniosła ona autorowi wielką popularność a także prestiżową...

Wesele – streszczenie plan wydarzeń...

Streszczenie Akt I W listopadową noc 1900 roku w podkrakowskich Bronowicach odbywa się wesele. Dziennikarz rozmawia z Czepcem. Czepiec przekonuje że chłopi są bardzo wartościową...

Serce roście (Pieśń II Ks.1)...

„Serce roście” (rośnie) to kolejny utwór w którym Jan Kochanowski wysławia radości prostego ale porządnego życia. Pieśń zaczyna się od opisu...