Unikalne i sprawdzone teksty

Do Leukonoe, Horacy – interpretacja i analiza

Wiersz Horacego pt. “Do Leukonoe” jest wyrazem stoickiej filozofii życia, która zakładała istnienie złotego środka. Nie należy bowiem popadać w skrajne uczucia – ani w nadmierną euforię ani smutek. Przy tym niezwykle ważne jest życie w cnocie i pogodzenie się z własnym losem. Tak jest też w sytuacji podmiotu lirycznego, który pogodzony jest z własną śmiercią, gdyż kiedyś będzie musiała ona nadejść.

Jednocześnie użyte są tezy filozofii epikurejskiej, która w myśl zasady „carpe diem”, nakazywała radość życia. Skoro śmierć jest nieunikniona, należy z życia czerpać garściami, dzięki czemu stanie się ono piękne. Lepiej więc nie rozważać nad dniem śmierci, gdyż może on przyjść za wcześnie i nie zdążymy osiągnąć tego, czego pragniemy. Dlatego filozofia epikurejska stanowi rodzaj tarczy w obawie przed śmiercią. W utworze pojawia się epikurejskie hasło wypowiadane wprost „łap dzień”:

Nie pytaj próżno, bo nikt się nie dowie,
Jaki nam koniec gotują bogowie,
I babilońskich nie pytaj wróżbiarzy.
Lepiej tak przyjąć wszystko, jak się zdarzy.

A czy z rozkazu Jowisza ta zima,
Co teraz wichrem wełny morskie wzdyma,
Będzie ostatnia,
czy też nam przysporzy
Lat jeszcze kilka tajny wyrok boży,
Nie troszcz się o to i… klaruj swe wina.

Mknie rok za rokiem, jak jedna godzina.
Więc łap dzień każdy, a nie wierz ni trochę
W złudnej przyszłości obietnice płoche..

Tak więc, niezależnie od tego, co nas czeka, powinniśmy żyć chwilą obecną i cieszyć się tym, co jest teraz. Rozpamiętywanie i rozmyślanie nad przyszłością sprawi, że życie przecieknie nam przez palce. Skoro i tak śmierć jest pewna, nie musimy się jej obawiać, gdyż kiedyś każdy się z nią zmierzy, niezależnie od tego jak żył. Dlatego też warto żyć jak najlepiej, by uciekające lata i godziny nie sprawiły, że nie przeżyjemy życia tak, jakbyśmy tego chcieli.

W tekście znajduje się apostrofa do tytułowej Leukonoe. Ponadto zbudowany jest on z licznych przerzutni, co nadaje utworowi odpowiedni rytm i funkcje poetyckie. Metafory zastosowane w wierszu służą zobrazowaniu przemijającego życia.

Utwór ma charakter refleksyjny. Podmiot liryczny zwraca się do adresata, by w rzeczywistości zaprezentować uniwersalne rady dla odbiorców swej poezji.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Monachomachia – geneza czas i...

Geneza „Monachomachia” została napisana przez Ignacego Krasickiego między 1776 a 1778 rokiem. W 1778 roku została wydana jednak bez podania autora (wydanie utworu...

Wakacje z duchami – streszczenie...

Streszczenie Powieść ukazuje losy trojga przyjaciół: Perełki Paragona i Mandżaro którzy spędzają wspólnie wakacje w małej leśniczówce położonej...

Ulewa – interpretacja i analiza

Analiza Utwór rozpoczyna się powtórzeniem. Pojawia się opis szczytów Tatr wokół których pojawiają się pędzone przez wiatr chmury. Wiatr...

Opowiadania – streszczenie ogólne...

Geneza „Opowiadania” Tadeusza Borowskiego ukazały się drukiem w 1947 roku pod tytułem „Pożegnanie z Marią”; rok później został zaś wydany...

Mit o Narcyzie - opracowanie (interpretacja...

Interpretacja Mit o Narcyzie to opowieść o miłości która stała się uczuciem zgubnym. Narcyz odrzucał miłość innych by pokochać własne odbicie uczuciem które...

Ballady i romanse – opracowanie...

„Ballady i romanse” ukazały się w roku 1822 w Wilnie. Utwory w nich zawarte stanowią część cykli zatytułowanego „Poezyje”. W skład utworów...

Monachomachia – streszczenie plan...

Streszczenie „Monachomachia” jest oświeceniową krytyką wad stanu duchownego – tym bardziej interesującą że napisaną przez wysokiego dygnitarza kościelnego...

Zaczarowana dorożka – interpretacja...

„Zaczarowana dorożka” Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego to wiersz z tomu pod tym samym tytułem z 1946 roku. Poeta w utworze tym przypominającym śpiewną balladę...

W niebie – interpretacja i analiza...

„W niebie” to wiersz księdza Jana Twardowskiego. Utwór opowiada o człowieku który dostaje się do nieba lub tylko obserwuje je z oddali (nie jest...