Unikalne i sprawdzone teksty

Do M*** – interpretacja i analiza

Wiersz zatytułowany „Do M***” Adam Mickiewicz napisał w 1823 r. Był to dla niego szczególnie ciężki okres, ponieważ w tym czasie zmagał się z negatywnymi emocjami, które nagromadziły się w nim na skutek zawodu miłosnego. Dzieło jest więc nie tylko lirycznym zapisem romantycznego uczucia, ale także swoistym wyrazem rozpaczy i cierpienia, co sytuuje je wśród wierszy o charakterze autobiograficznym.

Analiza

„Do M***” to utwór średniej długości, który składa się z dziesięciu tetrastychów (strofa licząca cztery wersy) napisanych regularnym jedenastozgłoskowcem. Układ rymów w tekście jest przeplatany, są to rymy żeńskie, dokładne.

Sytuacją liryczną przedstawioną w utworze jest rozmowa nadawcy komunikatu, z jego adresatką – wymienioną w tytule M***. Konwersacja ta nie odbywa się w przestrzeni rzeczywistej, jej areną są wyobraźnia i wspomnienia ja mówiącego.

Warstwa stylistyczna dzieła jest szeroka i różnorodna, służy głównie budowie melancholijnego nastroju oraz stworzeniu obrazu miłości romantycznej. Sam tytuł wiersza jest zapowiedzą treści słów podmiotu lirycznego. Następnie pojawiają się wprowadzona z impetem, silnie uderzająca w odbiorcę anafora Precz. W utworze można również dostrzec epitety (grubszy kir, samotna komora, śmiertelna matnia), apostrofy, uosobienia (serce posłucha, pamięć nie posłucha), rozbudowane porównanie (Jak cień tym dłuższy, (…) Tak moja postać), metafory (np. koło żałobne), przerzutnie oraz bardzo mocno zaznaczoną w dziewiątej strofie instrumentację głoskową (nagromadzenie głosek szczelinowych i zwarto-szczelinowych).

Bardzo łatwo można zauważyć, iż dzieło Mickiewicza opiera się głównie na powtórzeniach. Sugerują to nie tylko anafory (także rozpoczynanie wersów od Czy) i układ rymów, ale także repetycja słowa przypomnisz oraz niemal tożsama treść strofy trzeciej i dziesiątej.

Interpretacja

„Do M***” jest wierszem ukazującym szczególną wizję miłości. Już w pierwszej strofie zasygnalizowana zostaje konieczność rozstania, dla której opozycyjną siłą jest pamięć. Chociaż podmiot liryczny i adresatka jego komunikatu żyją w odosobnieniu, ich uczucie wciąż trwa, a jego nośnikiem są przywołane wczesniej wspomnienia. Co znamienne, ja mówiące nie otrzymuje żadnych zapewnień od M***, lecz ma pewność, iż na zawsze pozostanie w jej świadomości.

Miłość romantyczna rozkwita pomiędzy duszami. Każda spędzona wspólnie chwila odciska swe piętno, odrywając cząstkę duszy i na wieki wpisując ją w daną przestrzeń (zaś przestrzeń tę umieszczając w pamięci). Stąd przeświadczenie podmiotu lirycznego, że poszczególne miejsca na zawsze będą przypominać o nim dawnej ukochanej.

Monolog liryczny przebiega w sposób spokojny, harmonijny, zostając jednak przełamanym w dziewiątej strofie. Zamiast kolejnego obrazu z przeszłości pojawia się tutaj mroczna wizja błyskawicy przeszywającej powietrze i puszczyka łopocącego w okno. Nastrój tajemnicy i grozy zdaje się nawiązywać do wcześniejszych dzieł poety – „Dziadów” kowieńsko – litewskich. W tym kontekście miłość jawi się jako silniejsza od śmierci, transcendentna, przekraczająca granice racjonalnego świata.

Miłość romantyczna to uczucie wyjątkowe, które łączy aspekty fizyczne z braterstwem dusz, ich jednością. Dlatego niemożliwe jest zapanowanie nad nim, ujęcie go w ryzy. Właśnie taka relacja związała Adama Mickiewicza z Marylą Wereszczakówną. Jednak kobieta, gdy poznała wybitnego poetę, była już zaręczona z hrabią Puttkamerem. Konieczność rozstania z ukochaną bardzo mocno wpłynęła na autora „Do M***”, który ujście nagromadzonych emocji często znajdował właśnie w swojej twórczości.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Przestrogi dla Polski - opracowanie...

Pełen tytuł omawianej książki Stanisława Staszica to „Przestrogi dla Polski z teraźniejszych politycznych Europy związków i z praw natury wypadające przez...

Janko Muzykant – opracowanie problematyka...

Czas i miejsce akcji geneza Utwór to nowela która została napisana przez Henryka Sienkiewicza w Paryżu a która jest wyrazem typowego dla pozytywistów...

Karuzela z Madonnami – interpretacja...

„Karuzela z Madonnami” to bodaj najbardziej znany wiersz Mirona Białoszewskiego – do czego z pewnością przyczyniła się znakomita interpretacja muzyczna...

Rękawiczka – interpretacja i...

„Rękawiczka” Adama Mickiewicza jest parafrazą ballady Friedricha Schillera o tym samym tytule. Dostosowując dzieło do ojczystego języka polski poeta dokonał...

Nuż w bżuhu i inne manifesty

„Nuż w bżuhu” (1921) to bodaj najsłynniejszy dokument polskiego futuryzmu. Już w samej formie widać dążenie do nowatorstwa tak charakterystyczne dla tego ruchu....

Germinal – opracowanie interpretacja...

Geneza „Germinal” Emila Zoli powstał w 1885 roku. Była to trzynasta część cyklu o rodzie Rougon-Macquartów. Tytuł zaczerpnął pisarz z francuskiego...

Rogaś z Doliny Roztoki – streszczenie...

Streszczenie W lesie na zboczach góry Radziejowskiej urodził się mały koziołek którego nazwano Rogaś. Najpierw maleństwem opiekowała się troskliwa mama...

Giaur – opracowanie interpretacja...

Geneza „Giaur” to powieść poetycka George’a Byrona która ukazała się w 1813 r. Co ciekawe to pierwszy utwór tego autora o tematyce związanej...

Narodziny zbrodniarza. Analizując...

Makbet był jednym z najbardziej zaufanych ludzi króla Malkolma - dowódcą na którym władca zawsze mógł polegać. Jego męstwo okazane w czasie...