Unikalne i sprawdzone teksty

Dworzanin polski - opracowanie

„Dworzanin polski” jest dziełem życia Łukasza Górnickiego. Urodzony w 1527 roku w rodzinie mieszczańskiej Górnicki studiował w Krakowie oraz w we Włoszech. Po powrocie z Italii otrzymał od króla Zygmunta Augusta polecenie przygotowania polskiego przekładu dzieła Baldassarre Castiglione „Il Cortegiano”. Książka ta, wydana w 1528 roku, zyskała ogólnoeuropejską popularność. Uznawano, iż autor niezwykle celnie wypunktował cechy, jakimi charakteryzować powinien się idealny dworzanin i szlachcic.

Historycy kultury uznają powszechnie, że spośród wszystkich przekładów pracy Castiglione wyróżnia się to, dokonane przez Górnickiego. Polak bowiem nie ograniczył się do przełożenia włoskiego tekstu – przystosował go natomiast do polskich warunków. Jak sam pisał:

[…]nie tylko zaniechałem imion włoskich, a włożyłem polskie, i rozmowę tam tej podobną napisałem, ale też i wiele inych rzeczy włożyć-em nie chciał […] jednych nie kładę, a drugie odmieniam: iż jednym grom u nas by nie rozumiano (gdyż o Tarantelli domowej Polak nic nie słychał), a drugie nie zejdą sie do tej rozmowy, gdzie białych głow nie masz. Gdzie tych mnie sie włożyć w dialog polski nie godziło, bo ani nasze Polki są tak uczone jako Włoszki, ani drugich rzeczy, ktore owdzie są, cirpieć by ich uszy mogły. Nuż de effeminatis czo on pisze, iż ten zły zwyczaj do nas nic przyszedł, szkoda go też było i wspominać. Zasię de duello i tego tak sie włożyć nie godziło, bo około bitwy w szrankach wszytko inaczej u nas, niż jest we Włoszech.

Tak więc, jak wynika z powyższego, w „Dworzaninie polskim” nie pojawiają się kobiety, jako uczestniczki rozmów (są natomiast tematem dyskusji w księdze III). Polskie obyczaje są również różne w kwestiach takich, jak turnieje rycerskie. Górnicki stwierdził również:

Wspomnię też tu i to, żem nie naznaczył Dworzaninowi, aby malować umiał, bo mi sie to widzi rzecz mało potrzebna […]

„Dworzanin...” przedstawia fikcyjny dialog, którego bohaterami się jednak postacie autentyczne. Ich rozmowy odbywają się w prądnickim (dzisiaj część Krakowa) pałacu biskupa Myszkowskiego. Dyskutanci to Aleksander Myszkowski, Wojciech Kryski, Stanisław Wapowski, Andrzej Kostka, Stanisław Maciejowski, Jan Dreśniak, Stanisław Bojanowski i Stanisław Lupa Podlodowski, Stanisław Maciejowski. W ciągu kilku dni akcji rozmawiają o tym, co powinno cechować porządnego dworzanina. Rozważają zarówno jego cechy fizyczne (powinien być proporcjonalnej budowy, atrakcyjny i sprawny fizycznie), jak i duchowe. Dworzanin winien być człowiekiem dowcipnym, wykształconym, ale i skromnym. Winien służyć wiernie swojemu panu, ale nie posuwać się do pochlebstwa. Dworzanin powinien umieć pięknie się wysławiać, a zarazem posiadać znajomość arkanów wojskowości. Rozważa się również przymioty idealnej kobiety – ta również powinna być skromna i grzeczna. Ale w odpowiednich sytuacjach musi umieć zabawiać mężczyznę rozmową. Uczestniczy dyskusji n
Nie potrafią jednak dość do wspólnego zdania na temat kobiet – dla jednym są one istotami niższymi, inni zaś chwalą ich zalety.

„Dworzanin...” opisuje również późniejsze losy dyskutantów. Z pewnością jest to dzieło interesujące – przede wszystkim jako próba przeszczepienia stosunkowo młodej kulturze polskiej wyrafinowanych pojęć rodem z włoskiego renesansu.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Dzieci z Bullerbyn – opracowanie...

Geneza „Dzieci z Bullerbyn” – to powieść autorstwa szwedzkiej pisarki – Astrid Lindgren. Powstała w 1947 r. i stanowiła pierwszą część opisującą...

Skarga umierającego – opracowanie...

Autorstwo i czas powstania Wiersz zwany „Skargą umierającego” został odnaleziony w dwóch różnych rękopisach: wrocławskim i płockim. Kapituła...

Tomek w Krainie Kangurów – streszczenie...

Streszczenie „Zemsta” Głównym bohaterem utworu jest chłopiec o imieniu Tomek Wilmowski – uczeń IV klasy gimnazjum w Warszawie. Akcja zaczyna się...

Kryzys w branży szarlatanów –...

W swojej twórczości Konstanty Ildefons Gałczyński chętnie sięgał po wątki kultury ludowej miast i miasteczek przetwarzając je jednak po swojemu. Jak pisał Czesław...

Kobiety Rubensa – interpretacja...

„Kobiety Rubensa” Wisławy Szymborskiej to wiersz w którym poetka snuje rozważania na temat zmienności kanonów piękna. Czyni to na przykładzie słynnych...

Małe auto – interpretacja i analiza...

„Małe auto” Guillaume Apollinaire’a to jeden z kaligramów poety pochodzący ze znanego zbioru pod tym samym tytułem z 1918 roku. Wiersz stanowi osobliwe...

Historia – interpretacja i analiza...

Krzysztof Kamil Baczyński często odwoływał się w swojej poezji losu jego pokolenia (tak zwane pokolenie Kolumbów) któremu przyszło się zmagać z tragicznymi...

Żywot człowieka poczciwego - streszczenie...

W 1568 roku ukazało się jedno z ważniejszych dzieł Mikołaja Reja tzw. „Zwierciadło”. Utwór łączył wiersz i prozę – a częścią prozatorską...

Jestem Julią – interpretacja...

„Jestem Julią” to przejmujący erotyk Haliny Poświatowskiej. Już pierwsze wersy wprowadzają nas w nastrój poezji miłosnej. Imię Julia budzi oczywiste...