Unikalne i sprawdzone teksty

Ja, kiedy usta... - interpretacja i analiza erotyku

Wiersz Kazimierza Przerwy-Tetmajera o incipicie „Ja, kiedy usta…” należy do liryki miłosnej. Poeta w bardzo śmiały sposób analizuje tu naturę aktu erotycznego z kobietą, a także podkreśla, że sfera seksu stanowi dla niego rodzaj ucieczki od rzeczywistości i poczucia duchowej pustki.

Wiersz składa się z trzech czterowersowych strof. Podmiotem lirycznym jest mężczyzna, który opisuje swoje miłosne spotkanie z kochanką. Mocno zaznacza on swoją obecność w tekście, używając zaimka osobowego „ja”, co wskazuje na koncentrację osoby mówiącej głównie na własnych przeżyciach. Kobieta traktowana jest natomiast przedmiotowo, staje się niejako narzędziem służącym do zaspokojenia kochanka.

W tekście mamy do czynienia ze skojarzeniem aktu seksualnego ze stanem całkowitego oderwania od rzeczywistości. Poeta wyjawia, że w cielesnej rozkoszy interesuje go nie tylko zaspokojenie potrzeb zmysłowych, ale także zapomnienie, osiągnięcie swoistej nirwany. Co więcej, miłość fizyczna przypomina rodzaj śmierci. Ów stan duchowego niebytu oddają zastosowane przez Tetmajera zabiegi poetyckie, czyli wielokropki i podwójne pauzy. Są to oznaki przemilczenia, a także niemożności wyrażenia słowami doznawanej rozkoszy.

Źródłem emocjonalnego napięcia w tekście jest kontrast pomiędzy trwaniem aktu seksualnego a jego finałem. Zakończenie miłosnego spotkania stanowi bolesny rodzaj przebudzenia i powrotu do rzeczywistości. Podmiot natychmiast doznaje schopenhauerowskiego przygnębienia – żałuje, że nie pękło mu serce.

Ów stan jest zatem źródłem zmysłowego nienasycenia mężczyzny. Miłość fizyczna staje się rodzajem narkotyku, którego wciąż się pożąda. Wiersz kończą znamienne słowa: „i znowu, i więcej…”.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Nasza szkapa – streszczenie plan...

Nasza Szkapa streszczenie Po pracy do domu wraca zmęczony i zły ojciec. Przybywa do izby w której widoczna jest bieda. Wspomina że stracił zlecenie na wożenie żwiru....

Oda do rozpaczy – interpretacja...

„Oda do rozpaczy” jest wierszem księdza Jana Twardowskiego. Już tytuł brzmi oryginalnie – oda jest pieśnią pochwalną. Jakże więc chwalić rozpacz jakże...

Prawiek i inne czasy – opracowanie...

Geneza problematyka „Prawiek i inne czasy” należy do najgłośniejszych utworów Olgi Tokarczuk. Opublikowana w 1996 roku powieść zapewniła młodej wówczas...

Bazyliszek – streszczenie problematyka...

Streszczenie Legenda opowiada o Bazyliszku czyli potworze mieszkającym w lochach średniowiecznej Warszawy. Bazyliszek wyglądał straszliwie – miał krwawe ślepia ogon...

Ziemia obiecana – streszczenie

Tom I Akcja powieści rozgrywa się w Łodzi w latach 80. XIX wieku. Głównym bohaterem jest Karol Borowiecki. Mężczyzna dowiaduje się że spłonęła fabryka Goldberga...

Rozmowa o poezji – interpretacja...

„Rozmowa o poezji” to wiersz Stanisława Grochowiaka. Zgodnie z tytułem utwór ma formę dialogu miedzy dwójką rozmówców – reporterką...

Kwiat kalafiora – streszczenie...

Streszczenie Jest 31 grudnia 1977 r. W rodzinie Borejków trwają intensywne przygotowania do Sylwestra. Dwie młodsze siostry Borejkówny – czternastoletnia...

Do gór i lasów - interpretacja...

W utworze „Do gór i lasów” Kochanowski odwołuje się do Horacjańskiego hasła „carpe diem” (chwytaj życie). Na początku podmiot liryczny...

Popiół i diament – streszczenie...

Streszczenie Motto: Coraz to z ciebie jako z drzazgi smolnej Wokoło lecą szmaty zapalone Gorejąc nie wiesz czy stawasz się wolny Czy to co twoje ma być zatracone? Czy popiół...