Unikalne i sprawdzone teksty

Lokomotywa – interpretacja i analiza

Julian Tuwim napisał wiele utworów dla dorosłych czytelników, jednak prawie każdy kojarzy go przede wszystkim z twórczością skierowaną do najmłodszych. Z kolei spośród wierszy napisanych przez Tuwima dla dzieci, najbardziej znana jest chyba „Lokomotywa”. Wierszyk ów ukazał się w 1938 roku i od tego czasu bawi kolejne pokolenia. Doczekał się on wielu wydań, często wzbogacony o obrazki autorstwa najlepszych polskich ilustratorów!

Co przyciąga czytelników do „Lokomotywy”? Przede wszystkim humor! Któż z nas nie pamięta zabawnego zdania o atletach jedzących kotlety?

Lecz choćby przyszło tysiąc atletów
I każdy zjadłby tysiąc kotletów,
I każdy nie wiem jak się natężał,
To nie udźwigną - taki to ciężar!

Chyba nie ma też nikogo, kogo nie rozbawiły fragment o tym, jak to same grubasy,/Siedzą i jedzą tłuste kiełbasy. Dowcip Tuwima jest ciepły, pozbawiony złośliwości. Aż chciałoby się usiąść w towarzystwie tych atletów i grubasów w jednym z wagonów! Niewątpliwie zabawna jest też wyliczanka tego wszystkiego, co mieści się w pociągu (a wagonów jest ze czterdzieści) – a przecież śmieszne wyliczanki to coś, co ujmuje i dzieci i dorosłych.

Wreszcie fascynujące jest w „Lokomotywie” to, że tempo wierszyka jest dobrane idealnie. Spokojne opisy zawartości pociągu i jego ciężaru ustępują miejsca szybkim zdaniom, w których poeta ukazuje, jak pociąg zaczyna się poruszać. Onomatopeje (wyrazy dźwiękonaśladowcze) pozwalają nam wczuć się w obserwatorów pociągu. Gdy czytamy Do taktu turkoce i puka, i stuka to, to od razu słyszymy w głowie poruszającą się maszynę.

Lokomotywa ma też głębsze znaczenie. Stanowi ona wyraz zachwytu autor nad nowoczesną techniką. Dawniej autorzy wierszy dla dzieci opisywali czarodziejów i wróżki – Tuwim udowadnia, że najnowsze maszyny mogą być równie fascynujące! Bo to przecież prawdziwy cud, że żelazny potwór porusza się lekko, niczym zabawka.

Gładko tak, lekko tak toczy się w dal,
Jak gdyby to była piłeczka, nie stal,
Nie ciężka maszyna zziajana, zdyszana,
Lecz raszka, igraszka, zabawka blaszana.

Forma utworu (kilka informacji):
– układ rymów aabb
– onomatopeja (Do taktu turkoce i puka, i stuka to)
–wyliczenie
– epitet (ciężka maszyna zziajana)

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Pieśń o żołnierzach z Westerplatte...

„Pieśń o żołnierzach z Westerplatte” Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego powstała w 1939 roku. Miała ona upamiętniać bohaterstwo polskich obrońców...

Chłopcy z Placu Broni – streszczenie...

Streszczenie Opowieść rozpoczyna się w marcowy dzień podczas jednej z lekcji. Uczniowie nie mogą doczekać się momentu w którym będą mogli wyjść do domu. Klasa...

Do matki Polki – interpretacja...

„Do Matki Polki” to wiersz Adama Mickiewicza który napisany został latem 1830 r. a więc na krótko przed wybuchem powstania listopadowego. Dzieło...

Do Afrodyty Safona – interpretacja...

Safona to starożytna poetka grecka która założyła szkołę dla dziewcząt na wyspie Lesbos. Były one jednocześnie czcicielkami Afrodyty czego wyraz można znaleźć...

Do Trupa Jan Andrzej Morsztyn –...

Sonet Jana Andrzeja Morsztyna pt. „Do trupa” znalazł się w drugiej księdze zbioru „Lutnia”. Jest to jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów...

Ronja córka zbójnika – streszczenie...

Streszczenie Podczas burzowej nocy w pewnej zbójeckiej rodzinie urodziła się dziewczynka której nadano imię Ronja. Była ona córką Lovis i Mattisa. Mattis...

Metamorfoza Makbeta – jaki był...

Makbet - główny bohater dzieła Williama Szekspira - to postać dynamiczna. W trakcie rozwoju fabuły przechodzi on metamorfozę stając się zupełnym zaprzeczeniem...

Dżuma – streszczenie skrótowe...

„Dżuma” to najsłynniejsza powieść Alberta Camusa. Jej głównym bohatera a także narratorem (co okazuje się pod koniec dzieła) jest lekarz Bernard Rieux....

Nie wierzę w nic – interpretacja...

„Nie wierzę w nic” to jeden z dekadenckich wierszy Kazimierza Przerwy-Tetmajera. Poeta daje w nim wyraz swojemu zwątpieniu we wszystkie znane wartości a także...