Unikalne i sprawdzone teksty

Makbet jako bohater tragiczny. Na czym polega tragizm postaci?

Makbet jest tytułowym bohaterem tragedii Williama Szekspira. Dzielny tan Glamis i Kawdoru podniósł rękę na karmiącą go królewską dłoń i zamordował Dunkana, zagarniając tron i władzę nad Szkocją. Jednak nigdy nie stał się prawdziwym królem, a los okazał się dla niego bezlitosny.

Spotkanie trzech wiedźm jest jednym z momentów przełomowych w życiu Makbeta. Gdy tajemnicze istoty witają go królewskim tytułem, budzą się w nim mroczne pragnienia. Podsyca je wieść, że Dunkan chce uczynić następcą tronu swego pierworodnego syna – Malkolma. Mimo to Makbetowi udaje się je uciszyć, widząc dobrotliwość władcy. Tymczasem listy zmierzające do jego zamku docierają do Lady Makbet.

Pod wpływem kobiety w tytułowym bohaterze ponownie budzi się chęć panowania. Skutecznie manipulująca jego ambicjami i pragnieniami żona ostatecznie popycha go do morderstwa. Makbet spełnia krwawy „obowiązek” bez przekonania, jakby czuł, że stał się narzędziem w cudzych rękach. Bardzo szybko nawiedzają go wyrzuty sumienia i przerażające wizje, których nie potrafi pokonać.

Ostatecznie Makbet, chociaż usłyszał, że nie zabije go mężczyzna zrodzony z kobiety, zostaje brutalnie strącony z tronu i pokonany przez dzielnego Makdufa. Śmierć dosięga także bezpośrednio zamieszanej w morderstwo Lady Makbet. Korona wraca więc do prawowitego dziedzica, który może rozpocząć dzieło naprawy.

W historii Makbeta nie pojawia się fatum znane z antycznych tragedii. Bohater miał możliwość dokonania wyboru, lecz tkwiące w nim zło, pod wpływem słów czarownic i nalegań żony, zagłuszyło dobro i szlachetność bohatera, popychając go do zbrodni. Zatem przekleństwem uzurpatora okazało się wciąż obecne w ludzkim świecie zło.

Tragizm tytułowego bohatera dzieła Szekspira można rozumieć jako wynik jego słabości, przez którą nie potrafił przeciwstawić się pokusie morderstwa. Z krwią Dunkana na rękach nie mógł sprawować rządów, żyjąc w bólu i strachu, nie mógł też zawrócić z drogi morderstwa, znajdując się przez to w sytuacji bez wyjścia i niemal biernie wyczekując ostatnich dni swego życia. Tym sposobem wielki dowódca i odważny rycerz Szkocji stał się zdrajcą i znienawidzonym tyranem, a następnie poniósł haniebną śmierć.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Rzecz Czarnoleska – interpretacja...

„Rzecz Czarnoleska” to wiersz Juliana Tuwima którego tytuł posłużył również całemu tomikowi. Samo sformułowanie „rzecz Czarnoleska”...

Do młodzieży Horacy – interpretacja...

Utwór Horacego pt. „Do młodzieży” znajduje się w IV księdze „Pieśni” która pisana była po dłuższej przerwie. W tym tomie odnaleźć...

Brzezina – opracowanie interpretacja...

Geneza Brzezina to opowiadanie Jarosława Iwaszkiewicza. Autor spisał je w 1932 roku. Uważane jest za jedno z najbardziej intrygujący i odważnych utworów polskich...

Kwiaty polskie – interpretacja

„Kwiaty polskie” Juliana Tuwima powstawały w latach 1940 – 1953 aż do śmierci poety. Autor tworzył dzieło na emigracji podczas pobytu w Brazylii i w Stanach...

Opowiadania – streszczenie ogólne...

Geneza „Opowiadania” Tadeusza Borowskiego ukazały się drukiem w 1947 roku pod tytułem „Pożegnanie z Marią”; rok później został zaś wydany...

Tren I - interpretacja i analiza

W pierwszym z Trenów poeta przyzywa do siebie wszystki płacze bo tylko one pozwolą wyrazić mu żal za utraconą Urszulką. By unaocznić swoją rozpacz wzywa łzy Heraklitowe...

Czarnoksiężnik z Archipelagu –...

Streszczenie Tylko w milczeniu słowo tylko w ciemności światło tylko w umieraniu życie:na pustym niebiejasny jest lot sokoła. Pieśń o stworzeniu Ea 1. Wojownicy we mgle...

Szkice węglem – opracowanie problematyka...

Geneza czas i miejsce akcji Akcja ma miejsce we wsi Barania Głowa oraz w jej okolicach. Czytelnik ma okazję zapoznać się z wydarzeniami które dzieją się na przestrzeni...

Pożegnanie jesieni - opracowanie...

Geneza Wydane w 1927 r. „Pożegnanie jesieni” napisał Stanisław Ignacy Witkiewicz w latach 1925 - 1926. Autor był już wtedy cenionym malarzem miał na swym koncie...