Unikalne i sprawdzone teksty

Minuta ciszy po Ludwice Warzyńskiej – interpretacja i analiza

„Minuta ciszy po Ludwice Wawrzyńskiej” to wiersz Wisławy Szymborskiej poświęcony bohaterskiej postawie nauczycielki, która oddała życie, ratując dzieci z płonącego domu. Poetka jest pełna podziwu dla czynu kobiety i zastanawia się, czy ona sama w podobnej sytuacji miałaby odwagę postąpić tak samo.

Wiersz rozpoczyna reportażowy zapis wydarzeń. Ktoś z osób zgromadzonych przed płonącym budynkiem pyta Ludwikę Wawrzyńską, dokąd biegnie. Ona zaś odpowiada, jakby to było oczywiste, że idzie po czworo dzieci uwięzionych w budynku ogarniętym pożarem. W wierszu nie pojawia się żadna informacja o śmierci kobiety, jednak można wywnioskować taki scenariusz po kolejnych słowach podmiotu lirycznego.

Pojawia się mianowicie nagromadzenie pytań retorycznych, stanowiących refleksję po śmierci nauczycielki. Poetka dostrzega, że bohaterka świadomie zrezygnowała ze wszystkiego, co mieści się w pojęciu życia: z codzienności, kontaktu z naturą, pór roku czy miłości.

W trzeciej strofie po raz kolejny pojawia się obraz Ludwiki Wawrzyńskiej, która na oczach odbiorcy ratuje dzieci. Opis obfituje w liczne czasowniki oddające dramatyzm całej sytuacji. Pojawia się również bezpośredni zwrot do odbiorcy – „patrzcie” – podkreślający, że czyn Ludwiki zasługuje na podziw. Szczególnie dramatyczny jest obraz jej postaci w płomieniach. Jednocześnie kobieta przypomina świętą z aureolą nad głową: „łunę w szalonych włosach ma”.

Podmiot liryczny wyliczając rzeczy, których już nigdy nie będzie mogła doświadczyć zmarła nauczycielka, stwierdza, że „minuta ciszy po umarłych/ czasem do późnej nocy trwa”. Zaznacza tym samym, iż bohaterka ta zasługuje na dłuższą uwagę niż minuta.

Poetka dokonuje osobistego wyznania: mimo że jest osobą doświadczoną i uczoną (wskazuje na to np. metafora odczytania miliona drukowanych znaków) nie gwarantuje, że w chwili próby zachowałaby się jak Ludwika Wawrzyńska. „Tyle wiemy o sobie,/ ile nas sprawdzono” – powiada Szymborska.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Hymn – „Smutno mi Boże” –...

Hymn o incipicie „Smutno mi Boże” Juliusz Słowacki napisał w 1836 r. w czasie podróży do Aleksandrii (miasto na terenie Egiptu). Okres powstania dzieła...

Wojna i pokój – opracowanie interpretacja...

Geneza „Wojna i pokój” Lwa Tołstoja powstawała w latach 1863 – 1869. Pierwotny tytuł powieści brzmiał „1805” książka miała bowiem...

Ogniem i mieczem – opracowanie...

Geneza „Ogniem i mieczem” - pierwsza część słynnej Trylogii Sienkiewicza - ukazało się w wydaniu książkowym w roku 1884. Wcześniej publikowane było w formie...

Krzyk ostateczny – interpretacja...

Władysław Broniewski napisał wiersz „Krzyk ostateczny” w 1939 roku tuż przed wybuchem II wojny światowej. Utwór wpisuje się w poetykę katastroficzną...

Konrad Wallenrod – opracowanie...

Geneza Pracę nad „Konradem Wallenrodem” rozpoczął Mickiewicz najprawdopodobniej w 1824 r. Jako że było to okres jego zesłania na tereny Rosji w której...

Modlitwa Pana Cogito podróżnika...

„Modlitwa Pana Cogito podróżnika” Zbigniewa Herberta to wiersz noszący cechy poezji religijnej. Poeta za pośrednictwem bohatera lirycznego – Pana...

Mit o Minotaurze Mit o Tezeuszu...

Interpretacja Mit o Tezeuszu to opowieść o niezwykle mężnym wojowniku który żył w brązowym okresie dziejów ludzkości. To opowieść o niezwykłej odwadze...

Opowieść małżonki świętego...

Wiersz Kazimiery Iłłakowiczówny „Opowieść małżonki świętego Aleksego” nawiązuje do znanej średniowiecznej legendy o tytułowym świętym. Aleksy...

Do prostego człowieka – interpretacja...

„Do prostego człowieka” to utwór Juliana Tuwima o przesłaniu pacyfistycznym. Napisany jest językiem prostym pełnym wtrąceń z mowy potocznej („bujda”...