Unikalne i sprawdzone teksty

Nie ma tu nic szczególnego... – interpretacja i analiza

„Nie ma tu nic szczególnego...” to wiersz Jana Kasprowicza z tomu „Księga ubogich”. Stanowi on wyraz miłości poety do górskiego pejzażu i prostego życia na wsi. Natura, zdaniem podmiotu, rozwiązuje wszystkie problemy ludzkiej egzystencji: troskę o codzienny byt, rozterki duchowe, a także otwiera istotę ludzką na sferę eschatologii.

Wiersz posiada regularną, prostą budowę klamrową; otwiera go i kończy ta sama strofa, co świadczy o zamkniętej i przemyślanej wizji świata. Poeta wychwala prostotę życia wśród przyrody, prezentuje swoją drewnianą chatę w otoczeniu górskiego krajobrazu i zaznacza, że „nie ma tu nic szczególnego”. Określenie to maskuje jednak prawdziwą naturę opisywanego miejsca, ponieważ w prostej chacie u podnóży Tatr kryje się wielka tajemnica świata.

Przyroda otaczająca dom poety jest bytem upsychicznionym, głęboko związanym z człowiekiem i odpowiadającym na jego potrzeby. Sama chata posiada skalne fundamenty, co odsyła do biblijnej przypowieści o domu zbudowanym na skale, symbolu trwałości. Jasienie rosnące przed chatą ochraniają ją przed wiatrem, ale też przed złem. Poeta określa je jako „pewne siebie”, co akcentuje ich siłę, niczym rosłych żołnierzy.

W tekście odnajdujemy również inne antropomorfizacje, np. trawy, które „śmiać się umieją”. Cały pejzaż: las, potok, łąka nastraja podmiot optymistycznie. W przeciwieństwie do innych ludzi, do których zwraca się kilkakrotnie w formie apostrofy i pytań retorycznych, odczuwa on duchowy spokój. Ludzie ci są nękani przez strach, zbytnią dociekliwość, tęsknotę; pożądają bogactwa i ciągle gdzieś gonią. Pragną sukcesu, pieniędzy, ale też rozwiązania zagadki bytu i nieśmiertelności.

Tymczasem człowiek żyjący w symbiozie z naturą nie traci energii na takie działania. Jego bogactwem są skarby przyrody, wie, że świat to wielka tajemnica, której nie można dociec i nie lęka się śmierci, jest ona bowiem naturalnym składnikiem życia – przychodzi jak noc po pracowitym dniu.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Widokówka z tego świata – interpretacja...

„Widokówka z tego świata” to wiersz Stanisława Barańczaka. Jak sugeruje tytuł forma utworu jest grą ze schematycznymi zapisami na odwrotach pocztówek....

Kronika wypadków miłosnych –...

Streszczenie Pociąg monotonnie zapadał się w kolejne piaszczyste rowy. Główny bohater - Wicio - zwrócił na siebie uwagę konduktora charakterystyczną czapką....

Spadanie – interpretacja i analiza...

„Spadanie” to poemat Tadeusza Różewicza pochodzący z tomu „Twarz trzecia” (1968). Wiersz pod względem strukturalnym stanowi rodzaj poetyckiego...

Do Fraszek (Fraszki moje...) - interpretacja...

W utworze „Do Fraszek” autor zwraca się do tytułowych wierszy w ten zaś sposób – do samego siebie jako do ich autora. „Do Fraszek” jest...

Pięciopsiaczki – streszczenie...

Streszczenie U Karola Karoliny ich rodziców i babci pojawiają się nowi domownicy. Suczka Balbina powiła bowiem pięcioro szczeniąt – cztery pieski i jedną suczkę....

Sonet V O nietrwałej miłości...

„Sonet V O nietrwałej miłości rzeczy świata tego ” to dzieło zdecydowanie wyróżniające się pośród sześciu liryków wchodzących w skład...

Chłopcy z Placu Broni – opracowanie...

Geneza „Chłopcy z Placu Broni” to powieść która była publikowana na łamach gazety „Tanulok Lapja”. Jej pojawienie się było wynikiem prośby...

Rozmowa liryczna – interpretacja...

Wiersz Konstantego Ildefons Gałczyńskiego zaliczany bywa do najpiękniejszych i najpopularniejszych utworów miłosnych w dziejach polskiej poezji. Jak sam tytuł sugeruje...

Samotność bogów – streszczenie...

„Samotność bogów” to powieść Doroty Terakowskiej. Akcja rozpoczyna się w niesprecyzowanym czasie i miejscu. Pewne szczegóły i nazwy nasuwają...