Unikalne i sprawdzone teksty

Oda do radości - interpretacja i analiza

„Oda do radości” (Ode „An die Freude”) Fryderyka Schillera powstała w 1785 roku, opublikowana została rok później. W kolejnych wydaniach (1803, 1808) autor wprowadził niewielkie poprawki do tekstu. Według niektórych interpretacji, utwór pierwotnie miał nosić tytuł „Oda do wolności”, jednak poeta odstąpił od tego sformułowania – trzeba pamiętać, że w tamtym okresie literatura poświęcona wychwalaniu wolności mogła być uznana za antymonarchistyczną i ściągnąć kłopoty na twórcę. Sam Schiller w późniejszych latach odnosił się pesymistycznie do swojego utworu – sądził, że jest on przesadnie optymistyczny. Być może wynikało to z rozgoryczenia poety, który dostrzegł, że jego twórczość nie zmieniła świata na lepsze.

„Oda do radości” jest pochwałą ludzkości i jej możliwości. Być może świat jest zły, ale jeśli tylko ludzie uświadomią sobie wspólnotę swoich losów, jeśli poczują do siebie wzajemną miłość, wtedy wkroczymy w nową epokę. Wówczas wszyscy ludzie będą braćmi, a ich radość złączy co rozłączył los. Odkrycie owej miłości nie jest trudne, przepełnia ona bowiem cały świat,  obejmuje ona nawet „najlichszego robaka”.

Utwór Schillera, chociaż powstały na progu romantyzmu, wyraża ideały Oświeceniowe – mowa w nim o postępie i rozwoju. Zarazem kładzie się nacisk na braterstwo wszystkich ludzi i to, że ów rozwój będzie korzystny dla każdego. Schiller nie precyzuje, jak dokładnie ma wyglądać przyszły świat – nie proponuje konkretnych rozwiązań politycznych, czy społecznych. Marzy po prostu o okresie, kiedy nastanie powszechna szczęśliwość.

„Oda do radości” najbardziej znana jest ze swojej muzycznej wersji, napisanej przez Ludwika van Beethovena (stanowi ona część IX Symfonii). Obecnie jest ona hymnem Unii Europejskiej. Przez długie lata stanowiła też natchnienie do walki o wolność – śpiewali ją przeciwnicy chilijskiej dyktatury generała Pinocheta, a także chińscy studenci protestujący w 1989 roku na placu Tiananmen. W tym kontekście trudno zgodzić się z autorem, że jego utwór nie zmienił świata.

Forma utworu (podstawowe informacje):

- 5 strof po 7 wersów

- układ rymów krzyżowy (abab)

- apostrofa

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Kajtkowe przygody – opracowanie...

Geneza „Kajtkowe przygody” to zbiór opowiadań o młodym bocianie Kajtku autorstwa Marii Kownackiej. Bociek z powodu złamanego skrzydła nie mógł...

Szkice węglem – streszczenie...

Streszczenie Akcja noweli rozpoczyna się w kancelarii mieszczącej się we wsi Barania Głowa. Tamtejszy wójt zasiadł do pisania a towarzyszył mu Zołzikiewicz. Franciszek...

Życie na poczekaniu – interpretacja...

„Życie na poczekaniu” to wiersz Wisławy Szymborskiej w którym autorka sięga po znany topos teatru mundi. Podmiotem lirycznym tekstu jest poetka porównująca...

Kazania sejmowe - opracowanie

„Kazania Sejmowe” Piotrka Skargi przez lata uznawano za dzieło o proroczym wręcz charakterze. Ich autor przewidzieć miał upadek i rozbiory Rzeczypospolitej a...

Makbet jako bohater tragiczny. Na...

Makbet jest tytułowym bohaterem tragedii Williama Szekspira. Dzielny tan Glamis i Kawdoru podniósł rękę na karmiącą go królewską dłoń i zamordował Dunkana...

Obłoki – interpretacja i analiza...

Wiersz „Obłoki” stanowi część przedwojennej twórczości Czesława Miłosza. Przyszły noblista był wówczas młodym poetą związanym z wileńską...

Mit o Nike - streszczenie

Streszczenie Bogini Nike to kobieta o czarnych włosach której znakiem szczególnym są skrzydła u jej ramion. Jest ona córką bogini rzeki Styks oraz tytana...

Kajtkowe przygody – streszczenie...

Streszczenie Kajtuś był młodym zdrowym bociankiem najsilniejszym w gnieździe. Razem z mamą i dwójką rodzeństwa mieszkał na stodole. Wiecznie był głodny i często...

Rozmowa o poezji – interpretacja...

„Rozmowa o poezji” to wiersz Stanisława Grochowiaka. Zgodnie z tytułem utwór ma formę dialogu miedzy dwójką rozmówców – reporterką...