Unikalne i sprawdzone teksty

Sachem – opracowanie, problematyka, bohaterowie

Geneza, czas i miejsce akcji

Miejscem akcji jest miasteczko Antylopa, które zostało stworzone na miejscu osady Indian. Żyjące tam plemię Czarnych Wężów padło ofiarą kolonizatorów, którzy wprowadzili na tych ziemiach własne zasady, a rdzennych mieszkańców podstępnie unicestwili. Czas akcji jest zbieżny z czasem powstania lektury, miało to miejsce końcem wieku XIX. Inspiracją do stworzenia tejże noweli była podróż odbyta przez Henryka Sienkiewicza, a także jego spostrzeżenia na temat sytuacji politycznej ojczyzny.

Problematyka

Henryk Sienkiewicz w swoim krótkim utworze porusza szereg niełatwych tematów. Przede wszystkim ukazuje on prawa rdzennych mieszkańców i zasad przez nich ustalonych, które nijak nie są respektowane przez osoby, które postanawiają zamieszkań na terenie Antylopy. Widocznym jest także zakłamanie kolonizatorów. Na przestrzeni zaledwie kilkunastu lat potrafili dokonać bestialskiego mordu i w miejscu tego wydarzenia wybudować świątynie oraz głosić miłość i tolerancję. Ważnym jest sposób, w jaki ukazani zostali mieszkańcy. Nie trapią ich wyrzuty sumienia. Wydaje się, że jedyne ich obawy związane są z potencjalną zemstą.

Ta jednak nie nadchodzi. Choć użycie motywu zemsty wydaje się być oczywistym i naturalnym, Henryk Sienkiewicz ukazuje poprzez nowelę jednostkę i jej postawę. Odcięty od swych korzeni, od pamięci, przodków, samotny w swej inności sachem staje się jednym z tych, na których rękach jest krew jego ojców. Pieśń wojenna śpiewana jest przez niego w obcym języku, a to co wydaje się powodem do walki, staje się jedynie jarmarczną sztuczką. Sachem przedstawiony jest jako osoba wyrwana ze swej przeszłości, pogodzona z losem. Niezdolna do walki ani do podtrzymania tradycji. Wydaje się, że takie przedstawienie pełnej ugody postaci stanowi bezpośrednie nawiązanie do sytuacji zaborów i utrzymywania dobrych stosunków z zaborcami.

Charakterystyka bohaterów

Sachem – Ostatni z Czarnych Wężów, niezwykle dostojny, odziany jak na wodza przystało. Jako dziecko został przygarnięty przez cyrkowców. Wzbudza lęk, jednak jego pieśń wojenna okazuje się być sztuczką, a sachem wspólnie z trupą cieszy się sukcesem przedstawienia.

Bohaterem zbiorowym jest społeczność Antylopy, której reakcje zostały przedsawione w noweli. Są to ludzie, którzy zapomnieli o zbrodni, nie są nękani wyrzutami sumienia, lecz jedynie strachem przed zemstą. Są także niezwykle ciekawi, a zarazem dumni ze swojego miasta, które szybko się rozwija.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Teatrzyk Zielona Gęś – opracowanie...

„Teatrzyk Zielona Gęś” to cykl scenek (teoretycznie: miniatur teatralnych) autorstwa Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Większość miniatur składała się...

Obraz Boga i relacji między Bogiem...

Jan Kochanowski był człowiekiem głębokiej pobożności i fakt ten znajduje odzwierciedlenie w jego twórczości. Do najbardziej znanych utworów w których...

Cebula – interpretacja i analiza...

„Cebula” to wiersz Wisławy Szymborskiej który przyjmuje formę intelektualnego konceptu. Poetka tworzy efektowne porównanie tytułowego warzywa i człowieka...

O psie który jeździł koleją...

Geneza Utwór „O psie który jeździł koleją” opowiada historię o dzielnym psie Lampo po części opartą na faktach. Książka po raz pierwszy została...

Tren XI - interpretacja i analiza

Tren XI to kontynuacja krytyki filozofii jako drogi do szczęścia (por. Tren IX). Filozofia miała uczynić człowieka cnotliwym – a cnota i szczęście miały być tym...

Uczniowie Spartakusa – streszczenie...

Streszczenie 1. Głównym bohaterem utworu jest trzynastoletni Kalias który wraz z ojcem i matką Arsinoe wiedli spokojne życie w Atenach. Nie trwało to jednak...

Tren XIX - interpretacja i analiza...

„Tren XIX albo sen” łączy wątki cyklu stanowi też jego podsumowanie. Poetę przez niemal całą noc dręczy bezsenność dopiero tuż przed świtem udaje mu się...

Dziady cz. II – opracowanie motywy...

Geneza Druga część „Dziadów” Adama Mickiewicza powstała najprawdopodobniej w latach 1820 – 1821 a jej publikacja nastąpiła w 1823 w Wilnie (weszła...

Podłogo błogosław – interpretacja...

„Podłogo błogosław” to wiersz Mirona Białoszewskiego pochodzący z 1957 roku. Już tytuł sugeruje że mamy do czynienia z typowym dla poety łączeniem sacrum...