Unikalne i sprawdzone teksty

Sztuka poetycka – interpretacja i analiza wiersza

„Sztuka poetycka” Paula Verlaine’a to wiersz autotematyczny, w którym poeta wykłada swoją wizję poezji. Tekst ma charakter swoistej instrukcji tworzenia utworów poetyckich. Verlaine nie tylko dokładnie wskazuje, jaką metodą powinien posługiwać się artysta słowa, ale także wyodrębnia poezję z innych sztuk, wskazuje również na jej odmienność od innych form literackich. Poezja, zdaniem autora, w przeciwieństwie do literatury należy do dziedziny sztuki.

Podmiot liryczny, sam poeta, uważa, że poezja nie może podlegać zbytnim rygorom formalnym, co stanowi wyraźne odcięcie od wcześniejszych tradycji, zwłaszcza epok klasycznych. Verlaine docenia zatem wiersz nieparzysty, niedbały dobór słownictwa, posługiwanie się niedopowiedzeniem, a nie dosłownością, czego metaforą jest „odcień” przeciwstawiony „kolorowi”. Ważne jest również unikanie dydaktyzmu, czyli puenty, którą poeta nazywa „zabójczą” – ponieważ zabija ona samodzielne myślenie, podsuwając gotowe wnioski.

Wiersz ma być zatem dla czytelnika intelektualną przygodą, zagadką do rozwiązania. Nade wszystko zaś musi być przyjemny dla ucha – melodyjny („Nade wszystko muzyki!”) – a melodia ta ma wyrażać i poruszać rozmaite stany ludzkiej duchowości. Proste, sztampowe zabiegi poetyckie określa Verlaine za pomocą metafory „nędznych czosnków kuchni” i zdecydowanie je odrzuca.

Co więcej, poeta wzywa artystę słowa do duchowego i formalnego buntu: „złam retoryce kark, bez pardonu!”. Stosuje wiele wyrażeń emotywnych, wykrzyknień i porównuje poezję do żywego tworu, czym podkreśla swój emocjonalny stosunek do sztuki. Według Verlaine’a poezja ma pobudzać wyobraźnię odbiorcy, niejako przenosić jego duszę w odległe, fantazyjne światy.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Listy do Delfiny Potockiej – opracowanie...

Delfinę Potocką i Zygmunta Krasińskiego połączyło prawdziwe uczucie. Para poznała się w Neapolu w 1838 r. Szybko narodziła się między nimi szczególna więź...

Gawęda o miłości ziemi ojczystej...

„Gawęda o miłości ziemi ojczystej” Wisławy Szymborskiej to wiersz należący do liryki patriotycznej. Poetka wyraża w nim zachwyt nad pięknem rodzinnego kraju...

Bema pamięci żałobny rapsod –...

Rapsod to utwór poświęcony pamięci bohaterów i ich czynów. Nierzadko stanowi fragment większej całości (np. epopei) lecz funkcjonuje także jako autonomiczna...

Pielgrzym - interpretacja i analiza...

Motyw pielgrzyma był bardzo często wykorzystywany w epoce romantyzmu. W polskiej literaturze tego okresu miał on dwa główne znaczenia - odnosił się do poety - poszukiwacza...

Balladyna – opracowanie interpretacja...

Geneza „Balladyna” została napisana przez Juliusza Słowackiego w czasie jego pobytu w Szwajcarii w roku 1834. Tragedię opublikowano w Paryżu pięć lat później...

Akademia Pana Kleksa – streszczenie...

Streszczenie Historię opowiada Adam Niezgódka będący uczniem dość nietypowej szkoły Pana Ambrożego Kleksa. Profesor Kleks jest specyficzną barwną postacią obdarzoną...

Tajemniczy ogród – opracowanie...

Geneza Powieść to jedno z najbardziej znanych dzieł autorki. Została ona opublikowana w 1909 roku i była jedną z wielu napisanych przez Burnett które posiadały...

Doktor Żywago - opracowanie problematyka...

Geneza „Doktor Żywago” uchodzi powszechnie za opus magnum Borysa Pasterna. Pisarz poświęcił powieści kilkadziesiąt lat pracy – jednak najistotniejszy...

Hymn – „Smutno mi Boże” –...

Hymn o incipicie „Smutno mi Boże” Juliusz Słowacki napisał w 1836 r. w czasie podróży do Aleksandrii (miasto na terenie Egiptu). Okres powstania dzieła...