Unikalne i sprawdzone teksty

Utopia – interpretacja i analiza

Poetka wyraża refleksję nad niepoznawalnością świata i ludzkiego losu. Tekst nawiązuje do rodowodu utopii, czyli dzieła Tomasza More’a. Autor ten przedstawił wizję fikcyjnej wyspy, na której istnieje idealne królestwo. W wierszu Szymborskiej sytuacja liryczna również została osadzona na wyspie. Jej doskonałość, a zarazem utopijność nie wyraża się jednak w harmonijnym porządku społecznym, ale w oferowaniu przybyłym stanu absolutnej wszechwiedzy.

Jest to „wyspa na której wszystko się wyjaśnia”. Ów błogostan zaniku wątpliwości poetka oddaje za pomocą językowych formuł, potraktowanych w sposób dosłowny. Można więc „stanąć na gruncie twardych dowodów” – „grunt” zostaje potraktowany jako płaszczyzna tworząca podłoże wyspy. Każda droga to „droga dojścia”, czyli oferująca dotarcie do obranego celu, „krzaki aż uginają się od odpowiedzi”.

Każdy element topografii wyspy posiada nazwę odnoszącą się do pewnej i absolutnej wiedzy. Jest zatem drzewo Słusznego Domysłu – jego gałęzie są wiecznie „rozwikłane”, co odnosi się do czynności rozwikływania zagadek. Następnie rośnie tu „proste drzewo Zrozumienia” – epitet „proste” oddaje przymiot oczywistości. Drzewa odsyłają do biblijnego raju, gdzie również rosły dwa drzewa – Drzewo Życia oraz Drzewo poznania Dobra i Zła. Źródło nosi nazwę „Ach Więc To Tak”, za lasem rozciąga się zaś „Dolina Oczywistości”.

Szymborska konstruując literacki krajobraz wyspy, wykorzystuje relacje pomiędzy pojęciami językowymi a światem rzeczy i przestrzeni. Frazeologizm „głębokie przekonanie” może zatem dać początek jezioru – na zasadzie skojarzenia głębokości.

Zabieg przekładania abstrakcyjnych pojęć oraz związków frazeologicznych na rzeczywistość służy określonemu celowi. Podkreśla on utopijność wyspy,  a jednocześnie obnaża absurdalność myślenia w kategoriach oczywistości. Nic dziwnego, że wyspa jest bezludna, a wszystkie ślady na piasku prowadzą do morza – ludzie nie chcą zamieszkiwać tego pozornie idealnego miejsca.

Świat i ludzka egzystencja są piękne w swojej tajemniczości. Posiadanie wątpliwości i rozwiązywanie problemów to warunki procesu myślenia, a także człowieczeństwa. Jednoznaczność zaś bywa wyznacznikiem ideologii, a nie szczęścia. Szymborska opowiada się zatem za światem nieustannego zdziwienia, w którym nic nie jest oczywiste i z góry przesądzone.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Obmyślam świat – interpretacja...

„Obmyślam świat” to autotematyczny wiersz Wisławy Szymborskiej w którym autorka dokonuje refleksji nad samym procesem powstawania poezji. Najbardziej lapidarną...

Świat zepsuty - interpretacja i...

Satyra Ignacego Krasickiego „Świat zepsuty” pozbawiona jest elementów komicznych. To ostra krytyka współczesnego poecie społeczeństwa polskiego...

Miłość bez jutra – interpretacja...

„Miłość bez jutra” Tadeusza Gajcego to wiersz należący do liryki miłosnej. Podmiotem tekstu jest mężczyzna który opowiada o swojej erotycznej relacji...

Nike – interpretacja i analiza

Wiersz Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej „Nike” pochodzi z 1926 roku. Był to okres fascynacji autorki japońską poezją haiku – i właśnie takim polskim...

Wygnanie z Raju – streszczenie...

Streszczenie Kluczową rolę w wygnaniu ludzi z Raju stanowił wąż. Wąż-kusiciel był wrogiem Boga czyli uosobieniem zła. Potrafi jednak mówić i jest istotą rozumną....

Ojciec Goriot – streszczenie plan...

Streszczenie Akcja powieści toczy się w Paryżu w 1819 roku. Historia rozpoczyna się w podrzędnym pensjonacie pani Vauquer przy ulicy Neuve-Sainte-Geneviève gdzie...

Dziady cz. III – opracowanie motywy...

Geneza Trzecia część „Dziadów” nazywana jest także „Dziadami drezdeńskimi” ze względu na fakt iż powstała właśnie w stolicy Saksonii....

Oto jest Kasia – streszczenie...

Streszczenie Tytułową bohaterką tej krótkiej powiastki jest ośmioletnia dziewczynka o imieniu Kasia. Kasia to typowa prymuska pierwsza dziewczyna w klasie ceniona...

Sonet XIV John Donne – interpretacja...

Zmiażdż moje serce Boże jak zmurszałą ścianę to incipit „Sonetu XIV” Johna Donne’a w przekładzie Stainsława Barańczaka. Już pierwszy wers sugeruje...