Unikalne i sprawdzone teksty

Wędrówka do Ziemi Obiecanej – streszczenie, interpretacja

Streszczenie

Wyprowadzenie Izraelitów z Egiptu przez Mojżesza oraz wędrówka do Ziemi Obiecanej stanowią centralne wydarzenia Księgi Wyjścia.

Z Egiptu Izraelici ruszyli przez Morze Czerwone, gdzie odziały żołnierzy egipskich zostały zatopione. Wkrótce jednak wśród Izraelitów zapanował głód, jednakże Bóg zesłał im mannę z nieba.

Manna jednak nie wystarczyła, gdyż wśród ludu pojawiło się pragnienie. Mojżesz uderzył wtedy swą laską w skałę, z której wydobyła się woda.

Następnie Izraelici na czele z Mojżeszem udali się na pustynię Synaj. Mojżesz wyszedł wtedy na górę, gdzie odbył rozmowę z Bogiem, który przekazał mu dziesięć przykazań, zwanych Dekalogiem, które zostały spisane na kamiennych tablicach. Dekalog rozpoczynał się słowami: „Ja jestem Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli”.

Na górze Synaj Mojżesz przebywał czterdzieści dni i czterdzieści nocy, co spowodowało, że lud zwątpił w jego powrót. Zrobili więc złoty posąg, któremu składali pokłony. Gdy Mojżesz dostrzegł ich czyn, spalił posąg i rozbił kamienne tablice.

Pan jednak nakazał wtedy Mojżeszowi, by wyciosał tablice i ponownie spisał przykazania. Jeszcze raz udał się on na górę Synaj, gdzie przymierze zostało odnowione.

Wkrótce Izraelici wysłali zwiadowców do Ziemi Obiecanej, która znajdowała się w Kanaan. Zobaczyli wtedy, że kraj zamieszkuje silny lud, więc postanowili powrócić do Egiptu, buntując się wobec woli Pańskiej. Została zesłana wtedy na nich plaga węży, dzięki czemu zrozumieli swój błąd i zawrócili ku Ziemi Obiecanej.

Mojżesz zmarł w wieku 120 lat, nie doczekawszy się dotarcia do Ziemi Obiecanej. Wkrótce jednak Izraelici przeprawili się przez Jordan, gdzie Bóg pomógł im przedostać się bezpiecznie przez rzeki.

Interpretacja

Izrael jest określeniem ludu, który wyprowadzony został z niewoli egipskiej. Jest to określenie nie tylko etniczne, ale także oznacza imię ludu przymierza. Naród izraelski składa się z dwunastu pokoleń, których nazwy wywodzą się od dwunastu synów Jakuba. Liczba dwanaście jest zatem uważana tu za świętą.

Przymierze związało lud izraelski z Bogiem. Stał się dla nich świętym, mocnym królem i odkupicielem. Dlatego też Izrael staje się Narodem Wybranym, gdyż wybrał go Pan, jako cel Boskich planów. Zatem dzięki przymierzu, Bóg doprowadza do jedności z ludem.

Od dnia zawarcia przymierza, kult Pana staje się religią narodową Izraelitów. Bóg wybrał sobie ten naród, by poprowadzić ich do Ziemi Obiecanej. Zostanie on nagrodzony za trud i przeciwności, jakie Izraelici napotykali po drodze. Naród ten został wybrany, mimo że nie miał większych zasług ze swej strony, lecz dlatego, że Bóg kochał ten lud i chciał dotrzymać przyrzeczenia, które kiedyś dał ojcom Izraela.

W tym fragmencie Starego Testamentu pojawia się także motyw wędrówki, pełnej niebezpieczeństw i przeciwności, nad którą jednak czuwa Pan. Cel wędrówki stanowi Ziemia Obiecana, która ma być formą azylu dla Narodu Wybranego. Wędrówka często odczytywana jest jako metafora życia – tak jak wędrówka Odyseusza, tak i wędrówka narodu Izraelskiego – były pełne przeszkód, które musieli pokonać. Tak samo dzieje się w życiu, gdzie cel wędrówki można osiągnąć dzięki wytrwałości i cierpliwości.

W opowieści o przejściu ludu izraelskiego z Egiptu do Ziemi Obiecanej, pojawia się kilka zwrotów i związków frazeologicznych, które przetransferowane zostały na grunt języka potocznego:

• Manna z nieba oznacza nieoczekiwany lub niezasłużony dar, a jednocześnie coś bardzo potrzebnego i cennego; cud.
• Arka przymierza stanowi symbol porozumienia z Bogiem.
• Ziemia obiecana to kraj szczęśliwości, miejsce szczególnego pożądania, cel dążeń ludzkich.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Mistrz i Małgorzata – streszczenie...

Część I W piątkowe popołudnie w Moskwie na skwerze Patriasze Prudy spotykają się redaktor Michał Aleksandrowicz Berlioz i poeta Iwan Nikołajewicz Ponyriow (Bezdomny)....

Pielgrzym - interpretacja i analiza...

Motyw pielgrzyma był bardzo często wykorzystywany w epoce romantyzmu. W polskiej literaturze tego okresu miał on dwa główne znaczenia - odnosił się do poety - poszukiwacza...

Dżuma – streszczenie skrótowe...

„Dżuma” to najsłynniejsza powieść Alberta Camusa. Jej głównym bohatera a także narratorem (co okazuje się pod koniec dzieła) jest lekarz Bernard Rieux....

Unde malum – interpretacja i analiza...

„Unde malum” Tadeusza Różewicza to wiersz pochodzący z tomu „Zawsze fragment. Recycling” z 1998 roku. Wiersz podejmuje tematykę etyczną dotyczy...

Sonet szalony – interpretacja...

„Sonet szalony” Leopolda Staffa to wiersz pochodzący z tomu „Ptakom niebieskim” (1903). Jest on wyrazem filozofii pochwały życia i twórczej...

Guziki – interpretacja i analiza...

“Guziki” to wiersz Zbigniewa Herberta poświęcony zbrodni katyńskiej. Wiosną 1940 roku ponad dwadzieścia tysięcy polskich oficerów zostało rozstrzelanych...

Roki – interpretacja i analiza

„Roki” to wiersz Czesława Miłosza pochodzący z przedwojennego okresu twórczości poety. Autor związany był wówczas z wileńską grupą „Żagary”...

Miłość bez jutra – interpretacja...

„Miłość bez jutra” Tadeusza Gajcego to wiersz należący do liryki miłosnej. Podmiotem tekstu jest mężczyzna który opowiada o swojej erotycznej relacji...

Konceptyzm i marinizm w poezji Jana...

Twórczość poetycka Jana Andrzeja Morsztyna postrzegana jest dzisiaj jako niezwykle wartościowe zjawisko doby polskiego baroku. Doskonale wykształcony poeta –...