Unikalne i sprawdzone teksty

Akt oskarżenia przeciwko Popielowi i jego żonie

Wysoki sądzie, szanowni ławnicy!

Chciałem wznieść akt oskarżenia przeciw jednemu z najokrutniejszych władców w całej historii Słowian! Nie dopuścił się on jednak swych zbrodni sam – znalazł bowiem oddanego pomocnika, a może nawet inspiratora w osobie swej żony Brunhildy!

Popiel był rozmiłowany w luksusach. Samo to nie świadczy za dobrze o władcy – bowiem on bowiem być rozmiłowany w żelazie, nie zaś w złocie i pięknych pachnidłach. Młodemu państwu Goplan nie jest potrzebny ktoś, kto marzy tylko o sutym obiedzie i zbytkach. Na takiego pana mogą sobie pozwolić potężne królestwa, które już opływają w bogactwo i dobrobyt. Potomkowie Karola Wielkiego mogą zabawiać się turniejami i ucztami – ale nasz młody lud potrzebuje obrońcy, człowieka rzutkiego i sprytnego. Popiel zaś spryt potrafił wykrzesać z siebie wyłącznie wtedy, gdy w grę wchodziły jego interesy i przyjemności, nie zaś sprawy całego plemienia!

Już samo to wystarczyłoby, żeby zażądać obalenia Popiela i Brunhildy! A to dopiero wstęp do opisu ich zbrodni! Otóż tak bardzo umiłowali oni władzę, że postanowili zachować ją za wszelką cenę dla siebie i swoich potomków. By zapewnić sobie nieograniczoną potęgę, sprosił Popiel na ucztę swoich stryjów. Byli to szacowni mędrcy i jak nikt znali się na sprawach plemienia! Popiel, zamiast skorzystać z ich rad, wymordował niczego się nie spodziewających krewnych. W ten sposób popełnił błąd polityczny, zabił bowiem osoby, które mogły pomóc mu, gdyby postanowił rozsądnie sprawować władzę. Ale do tego wszystkiego dopuścił się dwóch przerażających rzeczy – złamał święte prawo gościnności i pokalał się rozlaniem krwi rodziny.

My, Słowianie, wiemy, że gość to osoba święta. Gdy przyjmiemy kogoś pod swój dach, musimy mu przychylić nieba, nie może być wobec niego nawet nie grzeczni! A co dopiero naruszyć nietykalność gościa, zabić go? Czy można sobie wyobrazić bardziej przerażającą zbrodnię dla naszego ludu? Tak, można – taką zbrodnią jest zamordowanie krewnych, pokalanie więzów rodzinnych. I tego również dopuścił się Popiel.

Popiel i jego żona nie tylko sprawowali złą władzę. Dopuścili się oni zarazem dwóch najstraszniejszych przewinień, jakie może sobie wyobrazić Słowianin! Postuluję więc, by zrzucić oboje z tronu i zamknąć w ciemnej celi!

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Wartości bezcenne – czego nie...

Współcześnie w czasach gdy nasi rodzice są wciąż zabiegani i zapracowani a my zapatrzeni w ekrany komputerów tabletów i smartfonów kiedy tak...

Scharakteryzuj Prometeusza jako...

Prometeusz to tytan który w mitologii jest przedstawiony przede wszystkim jako stwórca człowieka. Z gliny i łez ulepił ludzkie ciało a wykradziony ogień niebieski...

Archaizmy w „Krzyżakach”

Świat przedstawiony „Krzyżaków” Henryka Sienkiewicza został stworzony z niebywałą wręcz precyzją. Autor zadbał nie tylko o uwzględnienie w swym dziele...

Dlaczego „Zemsta” Aleksandra...

„Zemsta” Adama Fredry jest dziełem szczególnym. Ta komedia napisana niemal przed dwustu laty wciąż śmieszy i cieszy się olbrzymią popularnością. Uczniowie...

Behawioryzm – charakterystyka...

Behawioryzm to nurt psychologii popularny w pierwszej połowie XX wieku. Zwolennicy behawioryzmu krytykowali wcześniejszą psychologię i psychoanalizę jako coś nienaukowego....

Absurd – definicja charakterystyka...

Słowo absurd można rozumieć dwojako – albo jako określenie sfomułowania które jest sprzeczne albo (szerzej) jako coś co jest niezgodne z prawami logiki. „Młody...

Obyczaje szlacheckie w Panu Tadeuszu...

Chociaż akcja „Pana Tadeusza” obejmuje jedynie niewielki wycinek czasu (5 dni roku 1811 i dzien 1812) w poemacie Adama Mickiewicza ukazane zostało bogactwo zwyczajów...

Motyw brzydoty w literaturze i sztuce...

Każdy człowiek chciałby być piękny. Możemy udawać że fizyczna atrakcyjność nas nie obchodzi że liczy się tylko intelekt i dusza – ale prawda jest taka iż nie...

Ocena społeczeństwa polskiego...

„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego to dramat w którym autor zawarł wyrazistą ocenę polskiego społeczeństwa. Jawi się ono przede wszystkim jako głęboko...