Unikalne i sprawdzone teksty

Akt oskarżenia przeciwko Popielowi i jego żonie

Wysoki sądzie, szanowni ławnicy!

Chciałem wznieść akt oskarżenia przeciw jednemu z najokrutniejszych władców w całej historii Słowian! Nie dopuścił się on jednak swych zbrodni sam – znalazł bowiem oddanego pomocnika, a może nawet inspiratora w osobie swej żony Brunhildy!

Popiel był rozmiłowany w luksusach. Samo to nie świadczy za dobrze o władcy – bowiem on bowiem być rozmiłowany w żelazie, nie zaś w złocie i pięknych pachnidłach. Młodemu państwu Goplan nie jest potrzebny ktoś, kto marzy tylko o sutym obiedzie i zbytkach. Na takiego pana mogą sobie pozwolić potężne królestwa, które już opływają w bogactwo i dobrobyt. Potomkowie Karola Wielkiego mogą zabawiać się turniejami i ucztami – ale nasz młody lud potrzebuje obrońcy, człowieka rzutkiego i sprytnego. Popiel zaś spryt potrafił wykrzesać z siebie wyłącznie wtedy, gdy w grę wchodziły jego interesy i przyjemności, nie zaś sprawy całego plemienia!

Już samo to wystarczyłoby, żeby zażądać obalenia Popiela i Brunhildy! A to dopiero wstęp do opisu ich zbrodni! Otóż tak bardzo umiłowali oni władzę, że postanowili zachować ją za wszelką cenę dla siebie i swoich potomków. By zapewnić sobie nieograniczoną potęgę, sprosił Popiel na ucztę swoich stryjów. Byli to szacowni mędrcy i jak nikt znali się na sprawach plemienia! Popiel, zamiast skorzystać z ich rad, wymordował niczego się nie spodziewających krewnych. W ten sposób popełnił błąd polityczny, zabił bowiem osoby, które mogły pomóc mu, gdyby postanowił rozsądnie sprawować władzę. Ale do tego wszystkiego dopuścił się dwóch przerażających rzeczy – złamał święte prawo gościnności i pokalał się rozlaniem krwi rodziny.

My, Słowianie, wiemy, że gość to osoba święta. Gdy przyjmiemy kogoś pod swój dach, musimy mu przychylić nieba, nie może być wobec niego nawet nie grzeczni! A co dopiero naruszyć nietykalność gościa, zabić go? Czy można sobie wyobrazić bardziej przerażającą zbrodnię dla naszego ludu? Tak, można – taką zbrodnią jest zamordowanie krewnych, pokalanie więzów rodzinnych. I tego również dopuścił się Popiel.

Popiel i jego żona nie tylko sprawowali złą władzę. Dopuścili się oni zarazem dwóch najstraszniejszych przewinień, jakie może sobie wyobrazić Słowianin! Postuluję więc, by zrzucić oboje z tronu i zamknąć w ciemnej celi!

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Charakterystyka polskiego społeczeństwa...

„Nad Niemnem” prezentuje interesujący i rozbudowany obraz polskiego społeczeństwa lat 80. XIX wieku. Eliza Orzeszkowa skupia się przede wszystkim na ziemiaństwie...

Fraszka – definicja i wyznaczniki...

Definicja i wyznaczniki gatunku Fraszka jest gatunkiem którego definicje przede wszystkim podkreślają jego rozmiary które są niezwykle małymi. Samo słowo fraszka...

Bajka Żegoty – interpretacja

Bajka Grockiego opowiedziana przez Żegotę czyli opowieść o ziarnie zawarta została w pierwszej scenie trzeciej części „Dziadów”. Mężczyzna tytułujący...

Opis mojego wymarzonego chłopaka

Mój wymarzony chłopak jest wyższy ode mnie. Ma czarne włosy i ciemne brązowe oczy. Ma bardzo ładny uśmiech i jest wysportowany. Chłopak o którym marzę to...

Czy Prometeusza można uznać za...

Mityczny stwórca człowieka Prometeusz to postać która łączy w sobie pewne sprzeczności. Z jednej strony jest on altruistą który gotów jest poświęcić...

„Kordian” jako dramat romantyczny...

Dramat romantyczny to szczególny typ dramatu który ukształtował się w opozycji do poetyki klasycyzmu a jego inspiracjami były twórczość Szekspira oraz...

Dramat romantyczny – definicja...

Definicja i wyznaczniki gatunku Dramat romantyczny to gatunek który ukształtował się w epoce specyficznej którą był romantyzm właśnie. Zerwanie z zasadami...

Neoromantyzm – charakterystyka...

Charakterystyka Neoromantyzm to pojęcie stosowane do określenia tendencji i prądów nawiązujących do epoki romantyzmu jakie obecne były w literaturze polskiej od...

Jan Kochanowski jako wzorzec osobowy...

Jan Kochanowski należał do najwybitniejszych postaci polskiej kultury w tak zwanym „złotym wieku” naszego państwa (XVI stulecie). Był on prawdziwym człowiekiem...