Unikalne i sprawdzone teksty

Balladyna – kobieta ambitna czy zbrodniarka?

Tytułowa bohaterka tragedii Juliusza Słowackiego jest postacią wykreowaną w niezwykle interesujący sposób. Bliscy i ci, którzy mieli okazję ją poznać, dostrzegają w niej piękno, dobro i miłość, bardzo łatwo dając się omamić jej urokowi. Wszak czyny Balladyny przynoszą jedynie cierpienie.

Argumentów potwierdzających zbrodniczą naturę siostry Aliny można odnaleźć w tekście bez liku. Z zimną krwią morduje ona konkurentkę, a następnie okłamuje matkę na temat losu jej drugiej córki. Wspólnie z Kostrynem, chociaż bez przekonania, uśmierca Gralona - gońca wysłanego przez Kirkora. Następnie, pragnąc władzy, plami krwią sen Grabca i zabiera mu koronę Lecha. To jednak nie wszystko - w najbardziej wyrachowany sposób postępuje ze swym sojusznikiem - niemieckim rycerzem. Osiągnąwszy, w dużej mierze dzięki jego pomocy, to, czego pragnęła, bezlitośnie pozbawia go życia, stosując truciznę. Szlak Balladyny usłany jest krwią i ciałami postaci, które mogły jej w jakikolwiek sposób zagrozić.

Wiele o charakterze tytułowej bohaterki można dowiedzieć się na podstawie analizy jej relacji z matką. Już w pierwszych scenach dzieła widocznym staje się, iż młoda dziewczyna nie szanuje starej Wdowy. Drwi z jej mądrości, ignoruje jej przeczucia. Gdy obie bohaterki trafiają do zamku Kirkora, Balladyna zupełnie odtrąca starszą kobietę. Dla Wdowy jest to przyczyna wielkiego cierpienia. Wciąż myśli ona, że Alina uciekła, zostawiając ją samą. W czasie uczty, na której gościł Grabiec, Balladyna ostatecznie wypędza matkę z zamku, każąc błąkać się jej po lesie w czasie burzy.

Swe skłonności do okrucieństwa przejawia Balladyna także po zostaniu królową. Nakazuje ona wyeliminować nieprzyjaciół i niechętnych jej ludzi. W wypadku burmistrza Kuriera i Pisma godzi się ostatecznie na wybicie im zębów i wyłamanie szczęk. Widząc reakcję poddanych, kobieta oświadcza, że nie będzie okazywać litości.

Czy istnieją jakieś okoliczności łagodzące, jakieś pozytywne cechy wpisane w obraz Balladyny? Niewątpliwie była to kobieta ambitna, dla której wiejska chatka była przestrzenią zbyt małą. Miała nadzieję na lepszą przyszłość. Chociaż związała się z Grabcem - chłopem pokochanym przez samą Goplanę - gotowa była porzucić go dla rycerza lub zamożnego pana. Balladyna w swoich dążeniach do poprawy losu nie zachowywała jakichkolwiek norm moralnych, często
drwiąc ze sprawiedliwości i zasad.

Tytułową bohaterkę można postrzegać więc jako postać ukazującą zgubne skutki nadmiernie rozbudzonych ambicji. Pozbawiwszy życia raz, czyni to później po raz kolejny, za każdym razem z większą swobodą. Ostatecznie eliminuje lub unieszkodliwia wszystkie osoby, które mogły ujawnić niewygodne dla niej fakty
(nakazuje nawet zamordować Pustelnika). Zbrodnie popełnione przez tę kobietę nie znajdują usprawiedliwienia, jedynie potwierdzając zepsucie jej charakteru. Jednak sprawiedliwość jest bezwzględna, a Balladyna, zostawszy, o ironio, sędzią we własnej sprawie, wydaje na siebie wyrok śmierci, postępując zgodnie z kodeksem Lechitów.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Jan Matejko Kochanowski nad zwłokami...

Urszula Kochanowska nie była jedynym dzieckiem Jana Kochanowskiego i też nie tylko ją spośród swych pociech polski poeta stracił jednak to jej śmierć była dla...

„Kto czyta książki żyje podwójnie”...

Wielki włoski intelektualista Umberto Eco stwierdził że kto czyta książki żyje podwójnie. Uważam że ten profesor a przy tym wspaniały pisarz (autor „Imienia...

Mój ulubiony bohater romantyczny

Romantyzm to w moim przekonaniu jeden z najciekawszych okresów w historii literatury. Zwraca uwagę wyobraźnia autorów tej epoki – karty ich dzieł zaludniają...

Na podstawie satyry „Żona modna”...

Satyra Ignacego Krasickiego „Żona modna” doskonale przedstawia zwyczaje i przywary Polaków w XVIII wieku. W utworze skontrastowane zostały dwie postawy reprezentowane...

Nie ma zbrodni bez kary. Rozpawka....

Literatura bardzo chętnie odsłania przed czytelnikiem mroczną stronę ludzkiej natury ukazując człowieka w sytuacji zbrodni analizując motywy jego postępowania oraz rozterki...

Rusyfikacja w „Syzyfowych pracach”...

Rusyfikacja należy do kluczowych tematów powieści Stefana Żeromskiego „Syzyfowe prace”. Dzieło owo wydane po raz pierwszy w 1897 roku oparte jest w dużej...

Wizerunek kraju lat dziecinnych...

Epilog należy do najbardziej poruszających fragmentów „Pana Tadeusza”. Wynika to między innymi z jego bardzo osobistego tonu. Już we wcześniejszych partiach...

Claude Monet Impresja wschód słońca...

Malując w 1873 roku największe swoje dzieło Claude Monet nazwał go „impresją” chcąc w ten sposób podkreślić ulotność uchwyconej na płótnie...

Raskolnikow i koncepcja podziału...

Rodion Raskolnikow główny bohater powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara” to młody student który w imię wymyślonej przez siebie idei...