Unikalne i sprawdzone teksty

Balladyna – kobieta ambitna czy zbrodniarka?

Tytułowa bohaterka tragedii Juliusza Słowackiego jest postacią wykreowaną w niezwykle interesujący sposób. Bliscy i ci, którzy mieli okazję ją poznać, dostrzegają w niej piękno, dobro i miłość, bardzo łatwo dając się omamić jej urokowi. Wszak czyny Balladyny przynoszą jedynie cierpienie.

Argumentów potwierdzających zbrodniczą naturę siostry Aliny można odnaleźć w tekście bez liku. Z zimną krwią morduje ona konkurentkę, a następnie okłamuje matkę na temat losu jej drugiej córki. Wspólnie z Kostrynem, chociaż bez przekonania, uśmierca Gralona - gońca wysłanego przez Kirkora. Następnie, pragnąc władzy, plami krwią sen Grabca i zabiera mu koronę Lecha. To jednak nie wszystko - w najbardziej wyrachowany sposób postępuje ze swym sojusznikiem - niemieckim rycerzem. Osiągnąwszy, w dużej mierze dzięki jego pomocy, to, czego pragnęła, bezlitośnie pozbawia go życia, stosując truciznę. Szlak Balladyny usłany jest krwią i ciałami postaci, które mogły jej w jakikolwiek sposób zagrozić.

Wiele o charakterze tytułowej bohaterki można dowiedzieć się na podstawie analizy jej relacji z matką. Już w pierwszych scenach dzieła widocznym staje się, iż młoda dziewczyna nie szanuje starej Wdowy. Drwi z jej mądrości, ignoruje jej przeczucia. Gdy obie bohaterki trafiają do zamku Kirkora, Balladyna zupełnie odtrąca starszą kobietę. Dla Wdowy jest to przyczyna wielkiego cierpienia. Wciąż myśli ona, że Alina uciekła, zostawiając ją samą. W czasie uczty, na której gościł Grabiec, Balladyna ostatecznie wypędza matkę z zamku, każąc błąkać się jej po lesie w czasie burzy.

Swe skłonności do okrucieństwa przejawia Balladyna także po zostaniu królową. Nakazuje ona wyeliminować nieprzyjaciół i niechętnych jej ludzi. W wypadku burmistrza Kuriera i Pisma godzi się ostatecznie na wybicie im zębów i wyłamanie szczęk. Widząc reakcję poddanych, kobieta oświadcza, że nie będzie okazywać litości.

Czy istnieją jakieś okoliczności łagodzące, jakieś pozytywne cechy wpisane w obraz Balladyny? Niewątpliwie była to kobieta ambitna, dla której wiejska chatka była przestrzenią zbyt małą. Miała nadzieję na lepszą przyszłość. Chociaż związała się z Grabcem - chłopem pokochanym przez samą Goplanę - gotowa była porzucić go dla rycerza lub zamożnego pana. Balladyna w swoich dążeniach do poprawy losu nie zachowywała jakichkolwiek norm moralnych, często
drwiąc ze sprawiedliwości i zasad.

Tytułową bohaterkę można postrzegać więc jako postać ukazującą zgubne skutki nadmiernie rozbudzonych ambicji. Pozbawiwszy życia raz, czyni to później po raz kolejny, za każdym razem z większą swobodą. Ostatecznie eliminuje lub unieszkodliwia wszystkie osoby, które mogły ujawnić niewygodne dla niej fakty
(nakazuje nawet zamordować Pustelnika). Zbrodnie popełnione przez tę kobietę nie znajdują usprawiedliwienia, jedynie potwierdzając zepsucie jej charakteru. Jednak sprawiedliwość jest bezwzględna, a Balladyna, zostawszy, o ironio, sędzią we własnej sprawie, wydaje na siebie wyrok śmierci, postępując zgodnie z kodeksem Lechitów.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Juliusz Kossak Sobieski pod Wiedniem...

Obraz zatytułowany „Sobieski pod Wiedniem” to dzieło które stworzył Juliusz Kossak. Przedstawiona przez niego została niezwykła scena – widoczna...

„Jaka miarką kto mierzył taką...

Szanowni Państwo chciałem dzisiaj poruszyć pewne zagadnienie moralne. Wybitny komediopisarz francuski Molier zawarł w dramacie „Świętoszek” celną uwagę. Mianowicie...

„Człowiek bez ojczyzny jest jak...

Stare przysłowie mówi że „człowiek bez ojczyzny jest jak drzewo bez korzeni”. Niektórzy twierdzą że w dzisiejszych czasach maksyma ta staje się...

Sarmatyzm i szlachta w „Potopie”...

„Potop” roztacza przed czytelnikiem bogaty krajobraz Rzeczpospolitej z lat 1655 - 1660. Był to okres bujnego rozkwitu baroku epoki kojarzonej w historii polskiej...

Powieść psychologiczna – definicja...

Definicja wyznaczniki gatunku Jest to specyficzny rodzaj powieści który jak sama nazwa wskazuje skoncentrowany jest przede wszystkim na przeżyciach wewnętrznych psychice...

Obraz Warszawy w „Ludziach bezdomnych”...

Warszawa nie jest głównym miejscem akcji powieści Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni”. Jednak wprowadzenie tego miejsca akcji staje się niesamowicie...

Nowy bohater i nowe tematy literatury...

Nazwa renesans pochodzi od francuskiego słowa „renaissance” znaczącego odrodzenie. Doskonale odzwierciedla ono charakter tej epoki która narodziła się...

Jan Matejko Kochanowski nad zwłokami...

Urszula Kochanowska nie była jedynym dzieckiem Jana Kochanowskiego i też nie tylko ją spośród swych pociech polski poeta stracił jednak to jej śmierć była dla...

„Inny świat” a opowiadania...

Wiek XX przyniósł ludzkości nieznane do tej pory przykłady okrucieństwa. Jednym z symboli tego stulecia stały się obozy koncentracyjne. Przyjmuje się iż wynaleźli...