Unikalne i sprawdzone teksty

Bitwy w Potopie – opis

„Potop” Henryka Sienkiewicza jest dziełem niezwykle dynamicznym, przykuwającym uwagę czytelnika zaskakującymi zwrotami akcji, emocjonującymi potyczkami i wielkimi bitwami. Te ostatnie – w powieści przenoszącej czytelnika do lat 1655 – 1660 – mają miejsce bardzo często. Dochodzi tu do starć wielkich, liczących dziesiątki tysięcy żołnierzy armii, jak i skromnych oddziałów zwiadowczych.

Spośród wielkich bitew opisanych przez Sienkiewicza warto wspomnieć o spotkaniu wojsk polskich i szwedzkich, które miało miejsce pod Ujściem. Długie przygotowania wojsk rzeczpospolitej nie przyniosło oczekiwanych efektów. Szańce okazały się być niewłaściwie usypane, a oddziały rozprężone i niegotowe do boju. W tych okolicznościach prowadzenie walki z doskonale wyszkolonymi i doświadczonymi oddziałami szwedzkimi okazało się pozbawione celu. Doszło więc do podpisania aktu kapitulacji, w którym oddano Wielkopolskę szwedzkiemu władcy.

Wiele utarczek między wojskami polskimi i szwedzkimi przeprowadzonych zostało, gdy oddziały najeźdźcy znalazły się w widłach Wisły i Sanu. Właśnie wtedy, w czasie jednej z potyczek, kiedy polski oddział starł się z elitarną brygadą pod dowództwem Kannenberga, wielkim kunsztem wykazał się Michał Wołodyjowski. Precyzyjnie ciął mężczyznę, zwalając go z konia, a następnie jego żołnierze wyeliminowali nieprzyjaciół.

Jedną z najważniejszych potyczek z udziałem Andrzeja Kmicica i jego kompanów było starcie w wąwozie leżącym nieopodal Nowego Targu. Właśnie wtedy Babinicz i Kiemlicze ruszają do szaleńczego wręcz ataku na Szwedów, pragnąc ochronić króla przed wrogiem. Najstarszy z Kiemiliczów przypłacił starcie życiem, Kmicic odniósł poważne rany. Z pomocą stronnikom władcy Rzeczpospolitej przyszli górale. Właśnie ich pomoc okazała się bezcenna i pomogła dotrzeć królowi do Lubomirskiego.

Kluczowym dla odparcia wroga z ziem polskich wydarzeniem jest zdobycie Warszawy przez wojska Rzeczpospolitej. Zmagania z ufortyfikowanymi Szwedami nie były łatwe, ale każdego dnia wydzierano im kolejne szańce, uliczki i dzielnice. Wielkim bohaterstwem wykazał się tutaj Andrzej Kmicic, który nie szczędził sił na prowadzenie kolejnych szarż.

Najważniejsza dla głównego bohatera bitwa rozgrywa się pod Tykocinem. Wtedy ma okazję stanąć oko w oko ze znienawidzonym przez siebie księciem Bogusławem Radziwiłłem. Chorąży orszański bierze więc odwet za uwięzienie Oleńki oraz dwa zwycięstwa przeciwnika. Książę Bogusław trafia do niewoli głównego bohatera, następnie zostaje oddany Tatarom (ostatecznie wykupuje go krewny).

Sienkiewicz ukazuje w „Potopie” niemalże wszystkie najważniejsze bitwy lat 1655 – 1657. Opisuje je z wielką precyzją, a fakt, że biorą w nich udział bohaterowie fikcyjni (często związani z czytelnikiem, budzący jego zaangażowanie emocjonalne) sprawia, że odbiorca z zapartym tchem śledzi dynamiczne i pełne zwrotów akcji starcia.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Czy Gandalf postąpił słusznie...

Przeciętny dzień mieszkającego w Hobbitonie pana Bagginsa upływał na przyjemnościach oferowanych przez jego niezwykle komfortową norkę. Jedzenie lektury wygodny fotel...

Opis przygody Odyseusza

Odyseusz to bohater „Odysei” której autorstwo przypisuje się Homerowi. Jest to opowieść o losach jednostki która zmaga się z przeciwnościami losu...

Problem winy na przykładzie „Króla...

Zdarza się że na bohaterach tragedii antycznej ciąży wina tragiczna zwana również hamartią. Wynika ona z nieodpowiedniej oceny własnej sytuacji ponieważ działając...

Dziewczynka w czerwonej sukni Józef...

Płótno w kształcie pionowego prostokąta prawie w całości wypełnia postać nastoletniej już zapewne dziewczynki ubranej w długą jaskrawo czerwoną suknię o prostym...

Napisz jakie cechy charakteru trzeba...

Sukces można rozumieć różnie. Dla niektórych oznacza on zgromadzenie wielkiej fortuny wybudowanie imponującej rezydencji i posiadanie kilku modeli najnowszych...

Człowiekiem jestem i nic co ludzkie...

W okresie renesansu jedną z najbardziej rozpowszechnionych maksym stały się słowa Terencjusza: człowiekiem jestem i nic co ludzkie nie jest mi obce . Oznaczały one że...

Bezsilność ludzi wobec sił wyższych...

Jedną z cech dramatu antycznego jest przekonanie że nad ludzkim losem ciąży fatum którego nie można cofnąć ani zmienić. Nie da się też mu zapobiec. O życiu...

Każdy z nas powinien poszukiwać...

Święty Graal był mitycznym kielichem poszukiwanym przez legendarnych średniowiecznych rycerzy. Średniowiecze skończyło się setki lat temu. Czy należy więc porzucić...

„Ferdydurke” jako powieść...

Powieść awangardowa to gatunek literacki który narodził się w XX stuleciu. Jego główną cechą było zerwanie z modelem powieści realistycznej a więc odejście...