Unikalne i sprawdzone teksty

Cezary Baryka jako bohater romantyczny?

Cezaremu Baryce - głównemu bohaterowi „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego - czytelnik towarzyszy przez całą młodość. Najpierw obserwuje psotnego młodzieńca, który przewodził chłopięcym bandom przemierzającym ulice Baku, później widzi, jak syn pani Jadwigi z fascynacją przygląda się rewolucji, by ostatecznie stać się jedną z jej ofiar. Następnie odbywa z nim podróż do Polski i jest świadkiem pierwszych rozczarowań bohatera krajem przodków. W Nawłoci widzi Cezarego poznającego smak namiętnej miłości, a w Warszawie wrażliwego na krzywdę społeczną studenta. Jest bowiem Baryka postacią dynamiczną, niezwykle interesującą i obdarzoną szczególną biografią. Czy można jednak zaliczyć go do grona bohaterów wywodzących się z tradycji romantycznej?

Bohater romantyczny to wyróżniająca się jednostka, która nie wyraża zgody na reguły porządkujące świat, nie chce się im poddawać. Na pierwszym miejscu stawia więc własne poglądy i zasady, nie godzi się na ich sprzeniewierzanie. W dodatku ważnym elementem historii każdego bohatera romantycznego jest miłość - często niełatwa, wręcz niemożliwa do spełnienia. Złamane serce najczęściej skutkuje zupełnym poświęceniem się wyznawanym ideałom.

Kiedy czytelnik poznaje Cezarego Barykę, dowiaduje się, że jest on utalentowanym i zdobywającym dobre oceny chłopcem. Sytuacja ulega jednak zmianie, gdy pan Seweryn (ojciec bohatera) wyjeżdża na wojnę. Młody chłopak staje się łobuzem i wsławia się m. in. ciosem wymierzonym dyrektorowi szkoły. W tym okresie rozpoczyna się fascynacja głównego bohatera rewolucją i socjalizmem, która będzie trwać aż do ostatnich kart powieści Żeromskiego.

Niełatwa i pełna bólu historia rodziny Baryków wykształciła w Cezarym szczególny rodzaj wrażliwości społecznej. W czasie pobytu w Baku widział on ogromne bogactwa kontrastujące z ludzkim ubóstwem, był świadkiem codziennej walki o życie najbiedniejszych. Wskutek tego zawsze ze współczuciem patrzył na ludzi ubogich, a z niechęcią przyglądał się tym zamożnym. Przekonania te towarzyszyły mu również w Polsce. Nie zgadzał się z taką niesprawiedliwością, wytrwale poszukując rozwiązania.

Zaangażowanie w sprawy polityczne i wrażliwość na ludzką krzywdę uczyniły z Baryki buntownika. Nie zgadzał się on z pomysłem przemian wysuniętym przez Gajowca, koncepcja ewolucyjna była dla niego nie do przyjęcia, właśnie z powodu ogromnej biedy, którą oglądał każdego dnia. Z drugiej strony dostrzegał jednak niedociągnięcia i błędy ideologii komunistycznej. Szczególnie mocno nie zgadzał się z postulatem zniesienia granic i stworzenia ponadnarodowej wspólnoty proletariackiej. Wierzył bowiem w możliwości odrodzonej Rzeczpospolitej, był gorącym patriotą.

Zanim jednak Baryka poświęcił się sprawom ojczyzny i polityki, przeżył on wielkie rozczarowanie miłosne. Będąc w Nawłoci, zauroczył się najpierw panną Karoliną Szarłatowiczówną, a następnie znalazł się pod przemożnym wpływem pięknej Laury Kościenieckiej. Właścicielka majątku w Leńcu miała narzeczonego, lecz jak wyjawiła Baryce: chciała poślubić go jedynie z powodów finansowych. Jednak porywczość i emocjonalność głównego bohatera doprowadziła do końca relacji z Kościeniecką. W czasie kłótni uderzył on najpierw jej narzeczonego, a później ją. Ostatnia rozmowa między nimi odbyła się w Warszawie, to właśnie niedługo po niej Baryka wyruszył na Belweder.

Główny bohater „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego jest postacią wyraźnie nacechowaną tradycją romantyczną. Przede wszystkim należy on do grona najżarliwszych idealistów w historii polskiej literatury. Pragnie wielkiego czynu, chce doprowadzić do zmiany obrazu świata. Brakuje mu jednak możliwości, nie ma wystarczającej mocy sprawczej - dlatego otwarcie buntuje się przeciw zasadom i regułom. Jest również Baryka postacią dynamiczną, która w trakcie rozwoju fabuły przechodzi liczne przemiany, ostatecznie stając się żarliwym patriotą i człowiekiem zaangażowanym w sprawy najuboższych.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Czym była apokalipsa spełniona?

Wiek XIX przyniósł ludzkości niesamowity rozwój cywilizacyjny (w porównaniu z poprzednimi epokami). Ludziom wydawało się że przed nimi już tylko dalszy...

Dobre i złe oblicze szlachcica...

Jacek Soplica był postacią szczególną. Jego talent przywódczy i niesamowitą zdolność zjednywania sobie ludzi odkrył Stolnik który pragnąc mieć potężnego...

Utylitaryzm – definicja przedstawiciele...

Definicja To koncepcja której nazwa oznacza użyteczność. Powstała w XVIII wieku w Anglii. Filozofia która mierzyła uczynki miarą użyteczności była popularna...

„Smutno mi Boże” – porównanie...

Juliusz Słowacki jest autorem „Hymnu” znanego też jako „Smutno mi Boże”. Zapewne jest to jeden z najbardziej popularnych wierszy polskiego romantyzmu...

Mój ulubiony bohater romantyczny

Romantyzm to w moim przekonaniu jeden z najciekawszych okresów w historii literatury. Zwraca uwagę wyobraźnia autorów tej epoki – karty ich dzieł zaludniają...

Don Kichot – bohater śmieszny...

Postać Don Kichota kojarzy się zazwyczaj z komizmem. Trudno uniknąć tego typu myślenia – w końcu mowa o bohaterze który walczy ze stadem owiec bukłaki wina...

Napisz apel do Polaków przebywających...

Szanowni Emigranci! zwracam się do was z bardzo ważną sprawą! Chciałem mianowicie ze wszystkich sił prosić was byście wrócili do Polski! Kraj was potrzebuje my...

Czy zgadzasz się ze stwierdzeniem...

Sokrates należy do najważniejszych postaci europejskiej a także światowej kultury. Niestrudzony poszukiwacz prawdy którą cenił bardziej niż własne życie jest...

Zbrodnia bez kary. Rozwiń temat...

Kwestie zbrodni i następującej po niej kary zajmowały ludzkości od tysiącleci. Najwięksi artyści i filozofowie zastanawiali się czy zło może ujść bezkarnie i jak...