Unikalne i sprawdzone teksty

Charakterystyka nauczycieli

W utworze „Sposób na Alcybiadesa” zostały zaprezentowane wyraźne i dosyć barwne sylwetki nauczycieli.

Dyrektor – stoi na czele Liceum im. Lindego w Warszawie. Próbuje zarządzać nim silną ręką i trzymać silny rygor. Chce, by uczniowie go podziwiali i by był dla nich autorytetem. Dlatego najczęściej przechadza się po korytarzach z groźną miną, którą sieje postrach wśród uczniów. Dyrektor nie cierpi i nie toleruje bumelanctwa i przekrętów, dlatego nie jest zadowolony z atmosfery rozpasania na lekcjach profesora Misiaka. Dyrektor chce być uznawany i ceniony za wyznawane wartości, który strzeże niczym twierdzy. Stąd kiedy pod wpływem triumwiratu zawartego przez profesora Misiaka z osławioną (niestety w tym negatywnym sensie) klasą 8 A, chłopcy z tej klasy zdają się przechodzić wyraźną przemianę, on zamiast cieszyć się ze zmiany postawy, wietrzy w tym jakiś podstęp i postanawia bliżej się temu przyjrzeć.

Pani Kalino – dostaje wychowawstwo w klasie 8 A po odejściu ze szkoły pani Lilkowskiej, która była lubiana i szanowana przez uczniów ze względu na łagodność i wyrozumiałość. Pani Kalino uczy geografii i jest jedyną kobietą wśród nauczycieli. Wyróżnia ją też to, że jest surowa i bardzo dużo wymaga od swoich uczniów. Pani Kalino ma ponadto władczy, ekspansywny charakter, dlatego z takim trudem godzi się na dzielenie pracowni z profesorem Misiakiem. W końcu i tak szybko ją przejmuje, zastawiając ją w całości geograficznymi przyrządami.

Profesor Żwaczek – jest polonistą w Liceum im. Lindego. Choć wykłada przedmioty humanistyczne, stosuje w klasie wojskowy rygor. Uczniowie bezwarunkowo muszą przestrzegać zaprowadzonej przez niego iście żelaznej dyscypliny. Jest wymagający, toteż nie toleruje żadnych wykrętów i wymówek. Nie budzi w uczniach większej sympatii, gdyż w jego wykładach brakuje polotu. Profesor posiłkuje się najczęściej wyuczonymi na pamięć regułkami. Nie widać w nim też pasji i zainteresowania wykładanym przedmiotem.

Profesor Ejdziatowicz – uczniowie przezywają go Dziadzią. Uczy matematyki, którą uznaje za niekwestionowaną królową nauk. W przeciwieństwie do profesora Żwaczka, do swojego przedmiotu podchodzi z pasją i zamiłowaniem. W taki sposób go też wykłada, dlatego tak bardzo nie znosi przejawów lekceważenia ze strony uczniów. Najbardziej pochłania go szukanie matematycznych talentów – pragnie wypuścić w świat diament oszlifowany w swojej pracowni. Z uczniami zbytnio się nie spoufala i usiłuje utrzymać wobec nich bezpieczny dystans. Jest też wobec nich podejrzliwy i nieufny – często podgląda ich poczynania przez dziury w gazecie.

Profesor Nierucha - jak sugeruje nazwisko jest nauczycielem wychowania fizycznego. Sport jednak wcale nie jest dla niego czymś najważniejszym. O wiele bardzie przepada za brydżem, który okazuje się nawet jedynym źródłem jakiś znaczących sukcesów w jego życiu.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Kandyd jako powiastka filozoficzna...

„Kandyd” Wolter jest utworem niezwykle popularnym. Już w roku swojej premiery (1759) doczekał się ponad dwudziestu wydań. Nie da się ukryć iż historia opowiadana...

Socrealizm – cechy przedstawiciele...

Socrealizm jest nurtem w sztuce obowiązującym oficjalne w krajach komunistycznych w okresie rządów Józefa Stalina. Po rewolucji październikowej powstało pierwsze...

Pojedynek na miny – opis i znaczenie...

Motyw pojedynku obecny jest w literaturze od najdawniejszych czasów. Już w „Iliadzie” stają naprzeciwko siebie potężny Achilles i Hektor syn Priama jeden...

Czy istnieje recepta na szczęście?...

Poszukiwanie szczęścia to jedno z najważniejszych zadań stojących przed człowiekiem. Chyba każdy chciałbym prowadzić dobre i miłe życie – nie ma się więc co...

Pierwszy dzień w szkole – opis

Pierwszy dzień w szkole zawsze jest dla ucznia wydarzeniem stresującym. W końcu wracamy po długich wakacjach w czasie których przywykliśmy do błogiego lenistwa późnego...

Charakterystyka porównawcza Gerwazego...

Gerwazy Rębajło i Maciek Dobrzyński są niezwykle ciekawymi i bardzo wyrazistymi bohaterami drugoplanowymi „Pana Tadeusza” którzy pomimo niskiej pozycji...

Komizm w „Zemście”

„Zemsta” Aleksandra Fredry choć napisana niemal 200 lat temu śmieszy do dzisiaj o czym może świadczyć niesłabnąca popularność tego dzieła - także na deskach...

Obraz Warszawy w „Ludziach bezdomnych”...

Warszawa nie jest głównym miejscem akcji powieści Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni”. Jednak wprowadzenie tego miejsca akcji staje się niesamowicie...

Portrety kobiet wyemancypowanych...

W całej twórczości Elizy Orzeszkowej niezwykle istotne miejsce zajmuje kwestia kobiecej emancypacji. Sztandarowym przykładem jest w tym względzie „Marta”...