Unikalne i sprawdzone teksty

Czuć, kochać i cierpieć jak Werter – Na czym polega werteryzm? Odpowiedz, odwołując się do powieści Goethego

Główny bohater „Cierpień młodego Wertera” należy do grona postaci literackich, które niedyskretnie wymknęły się poza karty powieści i zaczęły wieść własne życie. Już wkrótce po publikacji dzieła Goethego europejskie miasteczka i wsie przemierzane były przez młodzieńców naśladujących sylwetkę w niebieskim stroju. Oddziaływanie jego historii było tak mocne, że zaczęto nawet stwierdzać samobójstwa wyraźnie inspirowane losem bohatera (XX-wieczna socjologia ukuła nawet termin „efekt Wertera”). I dzisiaj adorator Loty jest powszechnie znany, a werteryzm to pojęcie wciąż aktualne. By określić, na czym ono polega, warto nieco bliżej przyjrzeć się przyjacielowi Wilhelma.

Wkrótce po przybyciu do Wahlheim Werter odnalazł szczęście w kontemplacji przyrody. Cały mikroświat, który z taką pasją eksplorował, jawił mu się jako przestrzeń niezwykła. Doskonałym odbiciem tego przeświadczenia są listy bohatera. Nawet zwykłym miejscom przypisywał w nich szczególne znaczenie, czuł się w nich wyjątkowo. Wiele akapitów poświęca w swej korespondencji pewnej studni. Dla okolicznych mieszkańców był to punkt obecny w codziennych rutynach, Werterowi dawał z kolei szczególne poczucie obcowania ze światem znanym z dawnych wyobrażeń (w opisach odnosił się do „Odysei”).

Przełomowym momentem w życiu tytułowego bohatera jest spotkanie Loty. Od tego momentu większość swojego czasu poświęca on przebywaniu z córką komisarza. Każdemj minicue z ną spędzonej przypisuje olbrzymią rangę, po rozstaniu długo wspomina wspólne chwile. Miłość staje się sensem życia Wertera. Rozmowy, jakie odbywa z Lotą, napełniają go szczęściem - w jej towarzystwie czuje się spełniony, wie, że obcuje z osobą inteligentną i wykształconą. Jednak młodzieniec nie ma szans na spełnienie swych marzeń. Wszak córka komisarza pozostaje w związku z Albertem. Dlatego źródło radości i pięknych chwil szybko staje się dlań krynicą rozpaczy i bólu. Werter nie potrafi zmienić swego postępowania - wszystko popycha go ku Locie. Ostatecznie, mając świadomość niemożności osiągnięcia upragnionego celu, popełnia samobójstwo.

Interesującym epizodem z życia tytułowego bohatera jest pobyt w D. Podjąwszy pracę w poselstwie, próbował on odwrócić swe myśli od Loty. W listach do Wilhelma wiele miejsca poświęcał wówczas swoim relacjom ze społeczeństwem. Werter bardzo krytycznie odnosił się do ludzi, szczególnie mocno piętnując ich hipokryzję i gotowość poświęcenia wszystkiego w imię kariery. Mierziły go także osoby przykładające wagę do tytułów, które nie korespondowały z postawą i wyznawanymi wartościami. Jednak w określonych realiach - wyznaczanych głównie przez wzajemne zależności - sprzeciw Wertera nie ma żadnego znaczenia. Jest on jedynie drobnym urzędnikiem, nikt nie słucha jego głosu.

Werter zwykł spędzać czas w osamotnieniu. Bardzo mocno przeżywał wszystkie niepowodzenia, utarczki i konflikty. Nie lubił także, gdy ktoś próbował wpłynąć na podejmowane przez niego decyzje (wielokrotnie wyrzuca Wilhelmowi i matce, że to oni doradzili mu podjęcie pracy w poselstwie). Nie mógł porozumieć się z przełożonym, któremu zarzucał ciasnotę umysłu, irytował go książę, gdyż zbyt wiele sądów i opinii przyjmował w sposób bezkrytyczny.

Gdy Werter wiedział, iż nigdy nie połączy się z Lotą, zmianie uległ jego sposób postrzegania świata. Szczególnie mocno przeżył powódź, która nawiedziła Wahlheim. Żywioł nie tylko zniszczył miejsca przywołujące u niego pozytywne wspomnienia, ale także stał się dlań symbolem klęski i porażki.

Tytułowy bohater powieści Goethego jest więc postacią, którą charakteryzuje zbiór bardzo wyraźnych cech. Nadmierna uczuciowość sprawia, że idealizuje Lotę, a na świat spogląda przez pryzmat emocji (większość zjawisk wywołuje u niego poruszenie). Bunt wobec skostniałego porządku społecznego odsuwa go od ogółu, czyniąc Wertera pogrążonym w marzeniach samotnikiem. Z kolei melancholijne usposobienie, które uwidacznia się głównie w ostatnich fragmentach dzieła, sprawia, że widzi on świat w ciemnych barwach, nie mając żadnej nadziei na szczęście.

Werteryzm można więc określić jako postawę człowieka zwracającego się ku swemu wnętrzu. Rzeczywistość postrzega on przez pryzmat marzeń, emocji oraz literatury. Nie godzi się więc na ponury (z jego perspektywy) obraz. Jednakże nie ma wystarczającej siły, by go zmienić, stąd stopniowo pogrąża się w pesymizmie, dostrzega bezcelowość życia. Taki stan opisywany jest także jako ból świata (Weltschmerz), a finał nierzadko znajduje w samobójczej śmierci.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Jakie cechy charakteru cenisz w...

Które cechy charakteru są najważniejsze? Zapewne każdy z nas wielokrotnie zastanawiał się nad tym pytaniem. To bardzo istotna kwestia bowiem wbrew pozorom nie jest...

Dzieci z Bullerbyn – opis wybranej...

Dzieci z Bullerbyn miały wiele ciekawych nieraz niebezpiecznych a nieraz bardzo zabawnych przygód. Jedna z nich opowiada o tym jak dzieci udały się do młyna na poszukiwanie...

Motyw danse macabre w „Rozmowie...

Śmierć była w XV wieku czyli w okresie powstania „Rozmowy mistrza Polikarpa ze Śmiercią” tematem nad wyraz popularnym. Wynikało to zarówno z przyczyn...

Historia Gorcewa

Gorcew to jeden ze współwięźniów Gustawa głównego bohatera powieści „Inny świat”. Mężczyzna ten zanim trafił do łagru był radzieckim...

Czy warto być emigrantem? Rozprawka...

Sprawa emigracji jest niezwykle aktualna w naszych czasach – w końcu setki tysięcy naszych rodaków opuszczają Polskę i udają się do innych krajów w...

Szkoła ateńska Rafael Santi -...

„Szkoła ateńska” to fresk który został stworzony przez artystę o nazwisku Rafael Santi. Dzieło powstało w epoce renesansu. Znajdujący się w Pałacu...

Bajka Żegoty – interpretacja

Bajka Grockiego opowiedziana przez Żegotę czyli opowieść o ziarnie zawarta została w pierwszej scenie trzeciej części „Dziadów”. Mężczyzna tytułujący...

Sielanka – definicja i wyznaczniki...

Definicja i wyznaczniki Sielanka to gatunek który ukształtował się już w starożytności. Jego tematyka i charakter przetrwał nie tylko jako wyróżnik gatunkowy...

Jakie dostrzegasz relacje miedzy...

„Wieża” Gustawa Herlinga Grudzińskiego jest opowiadaniem skłaniającym do trudnej refleksji na temat cierpienia samotności bólu poszukiwania swego miejsca...