Unikalne i sprawdzone teksty

Czy wskazówki Epikura nazwać można leczniczymi ziołami?

Epikur należał do najciekawszych postaci historii i kultury starożytnej. Stworzył własny system filozoficzny, zachęcający do odnajdywania w życiu szczęścia. Wzbudzał też spore kontrowersje – był bowiem ateistą, negował kultywowanie cnoty dla samej cnoty. Większość jego dzieł zaginęła i w odtwarzaniu jego myśli zdani jesteśmy na stosunkowo niewielkie fragmenty, które przetrwały do dzisiejszego dnia.

Nawet te niezbyt obszerne części jego dzieł wzbudzały entuzjazm filozofów i pisarzy. Niektórzy uznawali je za „lecznicze zioła”, pomagające radzić sobie z chorobami duszy. Czy rzeczywiście wskazówki Epikura pozwalają znaleźć właściwą drogę życia? Czy jego rady nadają się do naszych czasów? Sądzę, że tak – nie należy jednak ich brać zbyt dosłownie.

Antyczny mędrzec sens życia widział w przyjemności. Cała nasza działalność zdąża do tego, aby uwolnić się od cierpienia i niepokoju – twierdził. Wydaje się to bardzo radykalne i egoistyczne stwierdzenie. Czy rzeczywiście nie powinniśmy zajmować się niczym ważniejszym, niż nasza rozkosz? Sądzę, iż nie należy się zastanowić, co Epikur rozumiał przez przyjemność. Otóż podkreślał, że życie przyjemne jest równoznaczne z życiem moralnym. Mówił: Nie ma życia przyjemnego, które by nie było rozumne, moralnie podniosłe i sprawiedliwe, ani też nie ma życia rozumnego, moralnie podniosłego i sprawiedliwego, które by nie było przyjemne. Wydaje się, że nie dopuszczał on możliwości, by człowiek zły i okrutny był szczęśliwy. Bo czy tyrani, mordercy i zdrajcy rzeczywiście cieszą się życiem, gdy prześladują ich wyrzuty sumienia? Z pewnością nie – lepsze proste, ale uczciwe zachowanie, niż zdobywanie majątku i sławy, wiążące się ze zbrodnią.

Filozof podkreślał też, że największe przyjemności wiążą się z umysłem. Nie obcowanie z pięknymi chłopcami i kobietami czynią życie przyjemnym, ale trzeźwy rozum, dociekający przyczyn wszelkiego wyboru i unikania. Trudno więc nazywać epikurejczykami ludzi, którzy niszczą swoje zdrowie i sumienie w hedonistycznych zabawach.

Istotne jest podejście Epikura do spraw metafizycznych. Nie wierzył on w bogów i nie uznawał życia po śmierci. Twierdził jednak, iż nie należy obawiać się końca życia. Utrzymywał: Śmierć wcale nas nie dotyczy. Bo gdy my istniejemy, śmierć jest nieobecna, a gdy tylko śmierć się pojawi, wtedy nas już nie ma. Zapewne osobie wierzącej trudno się z tym zgodzić. Ale pamiętać trzeba, że nie wszyscy uznają życie pozagrobowe. Każdy człowiek lęka się śmierci. O ile jednak osoba religijna pocieszać się może, iż czeka ją lepsze życie w przyszłym świecie, o tyle ateiści znajdują się w trudniejszej sytuacji. Być może myśli Epikura przynoszą im pewną ulgę.

Filozofia epikurejska jest filozofią trudną do przyjęcia w całości. Zapewne niewielu zgodzi się ze wszystkimi jego wskazówkami. Ale pojedyncze myśli tego starożytnego mędrca mogą dać ukojenie każdemu z nas. Jednego uspokoją jego refleksje nad śmiercią, innego komentarze dotyczące złudności bogactwa. Wreszcie dla niektórych inspirujące będą fragmenty, chwalące moc przyjaźni. Sądzę, że myśli Epikura są leczniczymi ziołami –mogą pomóc nam w trosce, o ile wybierzemy te zioła, które leczą naszą dolegliwość.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Napisz list od Jima do Helen lub...

Droga Helen! Wciąż nie mogę otrząsnąć się po tym co spotkało nas w sobotni wieczór. Dzień który miał dla mnie wyjątkowe znaczenie okazał się być dniem...

Czy twoim zdaniem sarmacka mentalność...

Sarmatyzm był jednym z ciekawszych okresów w dziejach kultury polskiej. Jednym z ciekawszych ale również jednym z najbardziej kontrowersyjnych. Oprócz...

Telewizja – okno na świat czy...

Pytanie o wartość tego co jest emitowane we współczesnej telewizji pobudza nas do trudnej refleksji. Z jednej strony zdajemy sobie sprawę że telewizja stanowi dla...

„Mistrz i Małgorzata” jako...

„Mistrz i Małgorzata” to powieść paraboliczna w której ponad poziomem znaczeń dosłownych wynikających z sensu współczesnej fabuły nadbudowany...

„Hamlet” jako tragedia szekspirowska...

W swojej twórczości William Szekspir często odwoływał się do dorobku kultury klasycznej. Będąc jeszcze uczniem szkoły w Stratford przyszły dramaturg miał sposobność...

„Kamizelka” jako nowela pozytywistyczna...

„Kamizelka” to utwór który posiada wiele cech świadczących o jego przynależności gatunkowej do noweli a właściwie do jej szczególnego rodzaju...

List gończy wysłany za władcą...

Poszukiwany król Koryntu! W dniu 14 sierpnia bieżącego roku ze świata podziemnego zbiegł Syzyf. Pod pretekstem powrotu na ziemię i ukarania żony która nie...

Zwyczaje rdzennych mieszkańców...

Powieść Henryka Sienkiewicza zatytułowana „W pustyni i w puszczy” to nie tylko opowieść o pięknie przyrody Afryki ale i o jej mieszkańcach. Czytelnik ma okazję...

Motyw przyjaźni w literaturze i...

Przyjaźń uchodzi za jedno z najszlachetniejszych ludzkich uczuć. Przez stulecia różni filozofowie powątpiewali w miłość patriotyzm a nawet w same idee dobra i...