Unikalne i sprawdzone teksty

Dlaczego powinienem uczyć się być człowiekiem?

Wydaje nam się zazwyczaj, że człowieczeństwo jest czymś danym raz na zawsze. Nie musimy się starać, by być ludźmi, tak jak kot nie musi dokładać wysiłków, by być kotem, mówią niektórzy. Sądzę, że jest to opinia błędna. Bycie człowiekiem wymaga ciągłej pracy nad sobą i rozwijania tego, co jest w nas piękne i dobre.

Wielki francuski filozof Blaise Pascal mówił, że człowiek zawiera w sobie część anioła i część bestii. Gdy zapomnimy o tej prawdzie, bardzo łatwo popaść w zło i zachowywać się gorzej niż zwierzęta. Joseph Conrad w powieści „Jądro ciemności” przedstawił postać Europejczyka Kurtza, który wyrywa się z ograniczeń cywilizacji i zaprowadza wśród Afrykańczyków rządy terroru. Wydaje nam się, że jest to przykład skrajny – a jednak każdy z nas powinien się zastanowić: jak ja bym się zachowywał, gdybym miał władzę nad innymi, gdyby ode mnie zależało ich życie i śmierć. Zapewne większość z nas odpowiedziałaby od razu: podjąłbym wszystkie starania, by czynić dobro, by wspomóc ludzi w ich ciężkim losie. Czy rzeczywiście tak by było? Jeśli tak, to skąd w historii ludzkości tylu tyranów, władców bezwzględnych i okrutnych? Bardzo łatwo zapomnieć o bliźnim i skupić się na syceniu się własną potęgą. Nie trzeba być krwiożerczym królem – ilu z nas znęcał się nad kolegami w szkole tylko dlatego, że byli od nas słabsi?

Często zło czynimy bez premedytacji, ale z ignorancji. Nie interesujemy się uczuciami innych ludzi, bo przyjmujemy za pewnik, że myślą oni tak samo, jak my. A może być tak, że coś, co jest dla nas radością, innym sprawia przykrość. Dlatego należy podejmować próby wczuwania się w uczucia innych. Pozwoli nam to uniknąć wielu niemiłych dla nich rzeczy. Nie jest to łatwe i wymaga sporego wysiłku.

Bycie człowiekiem to wielkie zadanie. Należy pracować nad sobą, by pozbyć się egoizmu, by doskonalić w sobie cechy takie, jak wielkoduszność, empatia i dobroć. Rzymski cesarz Tytus, kiedy wieczorem uświadomił sobie, że nie uczynił od rana nic dobrego dla swoich przyjaciół, rzekł: „straciłem dzień”. Kiedyś będziemy pamiętani nie z powodu potęgi i władzy, jaką posiadaliśmy, ale dobra i zła, jakie wyrządziliśmy innym ludziom. Trzeba więc nieustannie być czujnym i pytać siebie, czy dla innych ludzi jestem nadal człowiekiem, czy też – wilkiem.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Różewicz jako poeta niepokoju...

Tadeusz Różewicz urodził się w 1921 roku i jest to data niezwykle istotna dla zrozumienia jego twórczości. W końcu młodość autora przypadła na czasy II...

„Kamienie na szaniec” – akcje...

„Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego szczegółowo przedstawiają kilka akcji dywersyjnych w których brali udział główni bohaterowie...

Czuć kochać i cierpieć jak Werter...

Główny bohater „Cierpień młodego Wertera” należy do grona postaci literackich które niedyskretnie wymknęły się poza karty powieści i zaczęły...

Dzień z moim idolem – opowiadanie...

W czasie ostatnich wakacji spędziłem kilka tygodni w Hiszpanii. Samo to było wystarczającą frajdą – mieszkałem niedaleko morza a pogoda udała się upalna. Kąpiele...

Hieronim Bosch Syn marnotrawny –...

„Syn marnotrawny” (zwany też „Wędrowcem”) należy do najbardziej rozpoznawalnych i najciekawszych obrazów Hieronima Boscha – pochodzącego...

Groteska w „Tangu”

Ubrana niczym nastolatka i z pasją oddająca się beztroskiej grze w karty babcia; wuj - przedstawiciel dawnej inteligencji - który stara się maskować grzeczność...

Naturalizm w „Ludziach bezdomnych"...

Powieść Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni” odczytywać można na kilku poziomach. Zwiera ona mocny ładunek symbolizmu – obrazy takie jak rozdarta sosna...

Znaczenie psa w życiu człowieka...

Pies jest najlepszym przyjacielem człowieka – to stwierdzenie które zna prawie każdy. W każdej szkole klasie znajdziemy wiele osób które mają psy....

Horacy a Kochanowski – ich twórczość...

Jan Kochanowski był osobą świetnie wykształconą i jak każdy światły człowiek swojej epoki doskonale znał literaturę i kulturę starożytną. Do najbardziej przezeń...