Wypracowania.pl Unikalne i sprawdzone teksty

Don Kichot i Sancho Pansa – porównanie dwóch różnych koncepcji świata i życia

Don Kichot i jego giermek Sancho Pansa to bodaj najbardziej znana para literatury światowej. W literackich odniesieniach, czy w ikonografii postacie te stanowią swego rodzaju jedność – trudno przywołać jedną z nich, bez podkreślenia obecności drugiej.

Don Kichot jest marzycielem – na skutek intensywnej lektury romansów rycerskich zaczął osuwać się w obłęd. Kiedyś zwykły, niezamożny szlachcic (tzn. hidalgo), postanawia zostać błędnym rycerzem. Na damę swojego serce wybiera Dulcyneę z Toboso, naprawdę będącą zwykłą wieśniaczką. Postanawia też zwalczać zło, niczym bohaterowie ukochanych książek. Powoduje to wiele nieporozumień, bowiem Don Kichot dopatruje się wrogów w najzwyklejszych rzeczach i istotach – stado owiec uchodzi w jego oczach za oddziały przeciwnika, zaś wiatrak lub bukłak z winem może zmienić się w groźnego olbrzyma.

Don Kichot nie jest jednak postacią budzącą wyłącznie politowanie. Cechuje się idealizmem, nawet jeśli opacznie pojętym i pragnie uczynić świat lepszym. To kpiące z chorego człowieka otoczenie uznać można za złe – są zdrowi, często bogaci, ale nie mają litości dla szaleńca.

Sancho Pansa to typowy wieśniak z dawnej literatury. Marzy o dobrach materialnych i zgromadzeniu majątku, jest naiwny i strachliwy. Daje się uwieść wizjom bogactw, roztaczanym przez Don Kichota i dołącza do hidalga, jako jego giermek. Mimo wiary w zapewnienia szlachcica, Sancho nie daje się całkowicie omotać jego opowieściom – cechuje go więc swego rodzaju rozsądek. Owo połączenie rozsądku z bojaźliwością (Sancho niezwykle lęka się czarów) oraz naiwności z wiejskim sprytem, jest charakterystyczne dla postaci chłopów w ówczesnej literaturze, również polskiej. Zarazem osoba Sancha, wykreowana przez Cervantesa, wykracza poza te schematy literackie – hiszpański pisarz odmalował żywego i autentycznego bohatera.

Paradoksalnie, Sancho, będący tylko pomocnikiem Don Kichota, staje się centralną postacią powieści – bowiem w jego osobie czytelnik odnajduje wyraz własnych dylematów: rozdarcia między zwykłym życiem, a dążeniem w stronę ideałów, symbolizowanych przez błędnego rycerza.

Losowe tematy

Motyw matki w literaturze i sztuce...

Matka to osoba szczególna. Dzięki niej trafiamy na świat ona zajmuje się naszym wychowaniem przybliża nam podstawowe pojęcia. Nawet jeśli jest prostą osobą to...

Sarmatyzm i szlachta w „Potopie”...

„Potop” roztacza przed czytelnikiem bogaty krajobraz Rzeczpospolitej z lat 1655 - 1660. Był to okres bujnego rozkwitu baroku epoki kojarzonej w historii polskiej...

Jaki powinien być idealny nauczyciel?...

Większość uczniów marzy o długich i słonecznych dniach wolnych od szkoły oraz… o idealnym nauczycielu. Jaki powinien on być czym powinien się odznaczać...

Kolonializm w „Jądrze ciemności”...

Najważniejszym problemem powieści Josepha Conrada „Jądro ciemności” jest kolonializm. Chodzi tu o zjawisko polityczno-ekonomiczne które miało miejsce...

Różne postawy człowieka wobec...

Wiek XX uchodzi za jeden z najtrudniejszych rozdziałów w dziejach ludzkości. Niewiele epok może dorównać zeszłemu stuleciu gdy mowa o rozmiarach zbrodni. Doświadczenia...

Ekspresjonizm w „Ludziach bezdomnych”...

Ekspresjonizm należał do popularnych kierunków w literaturze i sztuce na przełomie XIX i XX wieku. Przykładał on dużą wagę do wyrażania uczuć „mocnego”...

Opowiedz o wydarzeniach z opowiadania...

Czekając aż Marcin i Kostek wpadną do mnie rozpaliłem ognisko i ruszyłem do lasu na grzyby by zobaczyć czy w sprawdzonych przeze mnie miejscach jest jeszcze co zbierać....

Człowiekiem jestem i nic co ludzkie...

W okresie renesansu jedną z najbardziej rozpowszechnionych maksym stały się słowa Terencjusza: człowiekiem jestem i nic co ludzkie nie jest mi obce . Oznaczały one że...

Jeden dzień potrafi zmienić całe...

Wiele osób narzeka na to że w ich życiu nic się nie zmienia. „Nuda nuda nuda” powtarzają ze smutkiem. Dodają że często nie widzą żadnej różnicy...