Unikalne i sprawdzone teksty

Dziewczynka z chryzantemami, Olga Boznańska – opis, interpretacja i analiza obrazu

Na obrazie Olgi Boznańskiej widzimy postać anonimowej dziewczynki, stojącej przodem do odbiorcy i wpatrującej się w niego z lekkim niepokojem i zaciekawieniem. Wrażenia tajemniczości, jakie wywołuje widok wielkich, czarnych oczu portretowanej, dopełniają jej subtelnie uchylone, ciemnoróżowe usta. Jasną twarz okala burza niesfornych loków, zasłaniających czoło dziewczynki i opadających na jej ramiona. Postać ubrana jest w prostą, ciemnoszarą, luźną suknię, nieco udrapowaną. Proste na przedramionach rękawy sukienki ozdobione są na ramionach ogromnymi bufkami. Ręce dziewczynki opuszczone luźno w dół, spotykają się w splocie jasnych dłoni ściskających bukiet białych kwiatów, który opada nieco na lewą stronę.

Pole obrazowe ma kształt pionowego prostokąta, w którym zamykają się wszystkie najważniejsze elementy (dziewczynka i kwiaty). Kompozycja Dziewczynki z chryzantemami jest statyczna, z jedną pozującą do portretu postacią, z sylwetką ujętą od bioder w górę. Całość jest idealnie symetryczna, jedynie chylące się na lewą stronę kwiaty lekko zaburzają wrażenie matematycznej symetrii. Wyraźne centrum kompozycyjne stanowi twarz dziewczynki z ogromnymi oczami, a także bukiet kwiatów. Ramiona postaci oraz jej włosy i czubek głowy układają się w kształt pionowego owalu

Światło na obrazie Boznańskiej jest rozproszone. Pada wyraźnie z lewej strony, oświetlając tę część płótna i rzucając cień na ścianę tuż za prawym ramieniem dziewczyny. Jego źródło jest niewidoczne dla odbiorcy. Modelunek światłocieniowy charakteryzuje się dużą miękkością

Pomimo wrażenia kolorystycznej jednolitości na obrazie Boznańskiej, zastosowana przez nią gama barwna jest dość szeroka, gdyż obok dominującej, chłodnej szarości, pojawiają się ciepłe, choć złamane brązy i beże. Kolorystyka portretu jest bardzo stonowana. Wyraźną dominantę kolorystyczną stanowią białe chryzantemy.

Postać portretowanej dziewczynki bardzo silnie oddziałuje na odbiorcę za sprawą uporczywego spojrzenia. Chociaż dziewczynka ukazana jest w sposób realistyczny, to jednak jej ogromne oczy o nienaturalnie szerokich, czarnych źrenicach wywołują wrażenie niezwykłości. Nadaje to młodej portretowanej indywidualnego charakteru. Jej rozchylone usta sprawiają wrażenie, jakby chciała coś powiedzieć, lecz nie dopuszczono jej do słowa, więc przez szeroko otwarte oczy dziewczynki pragniemy zajrzeć wgłąb jej duszy i znaleźć odpowiedź na pytanie, co chciała nam powiedzieć. W jej niezwykłej twarzy możemy odnaleźć nutę zaciekawienia i lęku, tchnie ona spokojem i jednocześnie życiem. Dodatkowej ekspresji portretowi dodaje wyraźna faktura obrazu i ślady pędzla, które wskazują na fascynację impresjonizmem. 

Rozwiń więcej
Olga Boznańska „Dziewczynka z chryzantemami”

Losowe tematy

„Chłopi” jako epopeja

„Chłopów” Władysława Reymonta można nazwać epopeją wsi ponieważ ukazują drobiazgowy i sugestywny obraz tej warstwy społecznej. Reymont posługując...

Czy obraz współczesnego świata...

Aldous Huxley w „Nowym wspaniałym świecie” stworzył niezwykle sugestywny obraz społeczeństwa w odległej przyszłości. Jego dzieło powstało w 1932 roku i...

Rodzaje komizmu w utworach Moliera...

Molier uchodzi za jednego z najwybitniejszych komediopisarzy w dziejach literatury. Jak nikt inny potrafił wyśmiać przywary dziwactwa i grzeszki swoich współczesnych....

Opis ogrodu

Mój ogród to miejsce niezwykłe. Choć nie prowadzi do niego tajemnicza furtka jest równie ciekawy jak ten w opowieści o przygodach dzieci których...

Historia Gorcewa

Gorcew to jeden ze współwięźniów Gustawa głównego bohatera powieści „Inny świat”. Mężczyzna ten zanim trafił do łagru był radzieckim...

Sielanka – definicja i wyznaczniki...

Definicja i wyznaczniki Sielanka to gatunek który ukształtował się już w starożytności. Jego tematyka i charakter przetrwał nie tylko jako wyróżnik gatunkowy...

Max Ernst Dzień i noc – opis...

Olejny obraz Maxa Ernsta „Dzień i noc” pochodzi z 1941 roku. Namalowany został w Stanach Zjednoczonych gdzie artysta udał się uciekając przez trwającą w Europie...

„Granica” jako powieść psychologiczna...

„Granica” Zofii Nałkowskiej jest powieścią o kompozycji retrospektywnej. Tragiczny koniec kariery obiecującego Zenona Ziembiewicza staje się w dziele punktem...

Nieznana (wymyślona) przygoda Odyseusza...

Po zniszczeniu Troi pragnąłem wrócić do kraju ojczystego Itaki oraz do swych bliskich – żony Penelopy i syna Telemacha. Niestety gniew Posejdona powodował że...