Unikalne i sprawdzone teksty

Esej o przyjaźni

Nie muszę go często widywać, by wiedzieć, że zawsze mogę na niego liczyć. To nie towarzysz radosnych chwil, który ulatania się, gdy tylko pojawiają się kłopoty. Nasza relacja przeszła wiele upadków i wzlotów; budowaliśmy ją wolno i mozolnie, niczym pierwsi osadnicy bezludnej wyspy z trudem przedzierający się przez dzikie zarośla. Przyjaciel – ktoś, kto nigdy mnie nie ocenia, ale zawsze wysłuchuje.

A jednak potrzeba mi twoich słów i trzeba twojej pamięci. Pamiętaj o mnie, dobrze? Może będę się mniej bała, może będę usypiała spokojniej...

Pisała do Ireneusza Morawskiego Halina Poświatowska w swojej „Opowieści dla przyjaciela”. W bliskości z przyjazną duszą, z kimś kto znał jej historię i ją rozumiał, poetka widziała szansę na złagodzenie największego z ludzkich lęków: strachu przed śmiercią. Przyjaźń wydawała jej się bezpieczną przystanią, w której zawsze można się schronić wśród burz i niepogody. Rola przyjaźni w życiu rzeczywiście wydaje się nie do przecenienia. Paradoksem jest, że w największych banałach kryją się najbardziej głębokie prawdy. Tak jest ze wszystkimi wielkimi pojęciami: miłością, dobrem, a także przyjaźnią.

Myślę, że w dyskursie chrześcijańskim za mało miejsca poświęca się przyjaźni, choć w samej Biblii znajdujemy wiele odniesień do tego typu relacji. „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” – powiada Chrystus. W innym miejscu zaś mówi: „nie nazywam was sługami, ale przyjaciółmi”. Związek człowieka z Bogiem określa więc Jezus mianem przyjaźni, relacji szczególnej, opartej na wzajemnym zaufaniu i szacunku.

Czy jednak każdy może stać się przyjacielem? Co decyduje o tym, że jedni ludzie stają się dla nas wyjątkowo ważni, a inni nie mogą dotknąć naszej duszy i przechodzimy obok nich niemal obojętnie? Kiedy się nad tym zastanawiam, przychodzi mi ma myśl lis i Mały Książę. „Jesteś dla mnie tylko chłopcem” – mówi lis – „ale jeśli mnie oswoisz, staniesz się dla mnie jedyny”.

Lis tymi słowami wcale nie zachęca Księcia do bliższej relacji, wręcz przeciwnie, ostrzega go. Stworzenie więzów wiąże się z ciężarem odpowiedzialności. Jesteśmy odpowiedzialni za naszych przyjaciół, nie możemy ich zostawić w potrzebie, ciąży na nas moralne zobowiązanie czuwania nad ich dobrem i szczęściem.

Przyjacielu - musisz tu być

przyjacielu - tylko ty

przyjacielu - ostatni raz

potrzebna jesteś mi, potrzebny jesteś mi

Jak śpiewa T.Love – przyjaźń jest zobowiązaniem do końca, do ostatniej chwili, do śmierci.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Ja za 20 lat. Wypracowanie

Gdy pomyślę o sobie za dwadzieścia lat dopadają mnie różnego rodzaju obawy. Przez ten czas czeka mnie tyle nowych przeżyć trudnych wyzwań ale i pewnie wspaniałych...

Symbole w „Ludziach bezdomnych”...

Powieść „Ludzie bezdomni” Stefana Żeromskiego to dzieło powstałe na styku epok – zawiera w sobie elementy pozytywizmu ale również widać w nim...

Opis tarczy Achillesa – środki...

Patrokles serdeczny przyjaciel Achillesa udał się z pomocą Achajom w walce z Trojanami. Przybrany był w zbroję greckiego herosa. Został on jednak pokonany przez Hektora...

Kto jest dla Ciebie autorytetem...

Każdy z nas poszukuje autorytetów osób które mógłby naśladować. Wybór właściwego wzorca jest bardzo istotny – często nie robimy...

„Człowiek bez ojczyzny jest jak...

Stare przysłowie mówi że „człowiek bez ojczyzny jest jak drzewo bez korzeni”. Niektórzy twierdzą że w dzisiejszych czasach maksyma ta staje się...

Moja mapa pogody czyli co mi się...

Każdy z nas tworzy w głowie własną „mapę pogody”. Mapa ta nie jest zapisem pozycji miast rzek i gór – zamiast tego ten fikcyjny plan uszeregowuje...

Motyw vanitas w baroku

Słowo „vanitas” oznacza po łacinie marność. Biblijna Księga Koheleta zawierająca słowa „marność nad marnościami i wszystko marność” (Koh 1...

Konrad Wallenrod jako powieść...

Powieść poetycka jest gatunkiem literackim charakterystycznym dla romantyzmu czyli epoki w której powstała. Za jej ojców powszechnie uznawani są Walter Scott...

Inwokacja – analiza i interpretacja...

Inwokacja rozpoczynająca „Pana Tadeusza” jest być może najbardziej rozpoznawalnym fragmentem polskiego dzieła literackiego. Ta rozbudowana apostrofa stanowi nawiązanie...