Unikalne i sprawdzone teksty

Jacek Soplica jako nowy typ bohatera romantycznego

Jacek Soplica to bohater wyrazisty i niejednoznaczny – z pewnością jedna z najciekawszych postaci wykreowanych w rodzimej literaturze. Wina, która naznaczyła jego życie, stała się zarazem impulsem do przemiany, a poczucie honoru zobowiązuje go do naprawienia wyrządzonych dawniej krzywd. W tym aspekcie bohater jest bezkompromisowy, mając świadomość, iż zabrał życie, gotów jest oddać własne.

Młody Jacek Soplica nie wpasowuje się w obraz bohatera romantycznego. Przywodzi na myśl postaci z poprzednich epok – drobny szlachcic, niestroniący od alkoholu zawadiaka, który najpierw działa, później myśli. Ta postawa, wzmocniona wielką dumą mężczyzny, doprowadza do śmierci Stolnika. Gdy Soplicę poczęstowano u Horeszków czarną polewką, obudził się w nim potężny gniew. Chociaż próbował kierować się on rozsądkiem (małżeństwo z inną kobietą), nie potrafił okiełznać potężnego uczucia, jakie nim targało. Dowiedziawszy się o planach ojca względem Ewy (ślub z wojewodą), mężczyzna udał się pod zamek, który był akurat atakowany przez Moskali. W gniewie, widząc Stolnika na murach, mężczyzna wypalił z broni zabranej od jednego z Rosjan. Kula trafiła, a Horeszko padł.

Ta niechciana, będąca wynikiem skrajnych emocji śmierć na zawsze zmienia Jacka Soplicę. Zaborcy chcieli go uhonorować za przysługę, jaką im oddał, lecz mężczyzna odmówił i wyruszył w drogę naznaczoną cierpieniem i wyrzeczeniami. Wstąpił do zakonu bernardynów, stał się księdzem Robakiem. Jego dalsze życie stało się misją, a mężczyzna czynił wszystko, by naprawić swe błędy. Poświęcił się sprawie ojczyzny, prowadząc działalność agitacyjną i spiskową. Chciał przysłużyć się Rzeczpospolitej, organizując wielkie powstanie i wykorzystując pomoc Napoleona. Przy tym nie zapomniał o córce Ewy Horeszkównej – Zosi. Oddał ją na wychowanie Telimienie i regularnie płacił, by zapewnić jej wszystko, czego potrzebowała.

Postać księdza Robaka wiąże się także z wielką odwagą. Dwukrotnie uratował Horeszków przed niechybną śmiercią – w czasie ataku niedźwiedzia oraz w bitewnej wrzawie, gdy ocalił Gerwazego. Tym sposobem, poświęcając własne życie, odkupił chociaż część dawnych win.

Są więc w Jacku Soplicy zarówno cechy romantyczne, jak i te, które im zaprzeczają. Niespełniona miłość, jaką naznaczona była jego młodość, stała się punktem zwrotnym biografii ojca Tadeusza. Księdza Robaka otacza aura tajemniczości, nie jest znane jego pochodzenie, a większość informacji na jego temat pochodzi z domysłów. Bohater działa indywidualnie, samodzielnie poszukując sojuszników i w pełni poświęcając się ojczyźnie. Można także odnieść wrażenie, iż nie poszukuje on kontaktu z ludźmi (jedynie na płaszczyźnie politycznej), ceni swą samotność (tutaj wyjątkiem jest brat – Sędzia). Z drugiej strony jest to mężczyzna rozsądny – po dawnej emocjonalności prowadzącej wręcz do szaleństwa nie pozostał żaden ślad.

Jacek Soplica jest nowym typem bohatera romantycznego. To postać znacznie różniąca się od Konrada z III części „Dziadów”, którego „Wielką Improwizację” postrzegać można w pewnym sensie jako zapowiedź tej przemiany. Ksiądz Robak wyraża swój sprzeciw działaniem – nie godzi się na niewolę, pragnie zmieniać społeczeństwo, ale dostrzega, że pożądany efekt może zostać wywołany wyłącznie dzięki wzmożonym staraniom. Nie uzurpuje on sobie prawa do bycia przewodnikiem narodu, starając się raczej pozostać niezauważonym, jak najmniej rzucać się w oczy. Po części wynika to z grożących mu niebezpieczeństw, po części jest tak dlatego, że to idea ojczyzny jest najważniejsza (można stwierdzić, że ksiądz Robak ją uosabia). Od typowego schematu bohatera romantycznego odróżnia Jacka Soplicę także zakończenie jego historii. To jest jawne – postać ginie, poświęcając swe życie w imię Horeszków. Jednak, podobnie jak bohaterowie romantyczni, na zawsze pozostanie on w pamięci ludzi, co potwierdza rehabilitacja dawnego awanturnika i przyznanie mu Legii Honorowej.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

„Nad Niemnem” jako powieść...

„Nad Niemnem” Elizy Orzeszkowej nie jest typową powieścią tendencyjną jak np. inna książka pisarki pt. „Marta”. Można jednak wskazać w tym dziele...

Miłość – potrzebna czy nie....

Miłość należy do najsilniejszych uczuć rządzących ludźmi. Nie należy się więc dziwić że jest ona także tematem najczęściej pojawiającym się w literaturze. Artyści...

Motyw diabła w literaturze i sztuce...

Szatan jest postacią wyjątkowo istotną w dziejach ludzkiej kultury. Symbolizuje destrukcję nienawiści wszystkie mroczne instynkty człowieka. Nie trzeba być osobą wierzącą...

Literatura faktu – definicja cechy...

Definicja cechy Literatura faktu to rodzaj literatury który porusza tematykę wydarzenia które miały miejsce autentycznie nie są zaś kreacją świata dokonaną...

Postawa prometejska - znaczenie...

Postawa prometejska wzięła swoją nazwę od mitologicznego bohatera Prometeusza. Jest to postawa którą charakteryzuje poświęcenie jednostki dla dobra większej ilości...

Czy rodzice powinni kontrolować...

Bycie gimnazjalistą nie jest łatwą sprawą – to zgody głos zarówno samych uczniów jak i rodziców oraz nauczycieli. Nowa szkoła wiążę się z...

Demitologizacja i deheroizacja w...

„Zdążyć przed Panem Bogiem” Hanny Krall przedstawia powstanie w warszawskim getcie (1943) z punktu widzenia Marka Edelmana jednego z jego przywódców....

„Inny świat” – epilog –...

Streszczenie „Epilog. Upadek Paryża” W czerwcu 1945 roku Gustaw przebywa w Rzymie gdzie pracuje w redakcji pewnego czasopisma. Któregoś dnia bohater spotyka...

„Tragedia jest tam gdzie jest...

Rozważania na temat fatum wolnej woli i doli człowieka skazanego na niepewny los w świecie o nieustalonych zasadach – to sól która od stuleci nadaje smaku...