Wypracowania.pl Unikalne i sprawdzone teksty

Kordian jako spiskowiec

Tytułowy bohater dramatu Juliusza Słowackiego jest postacią dynamiczną. Wraz z rozwojem fabuły, zdobywając nowe doświadczenia i poznając mechanizmy rządzące światem, przechodzi on zdumiewającą przemianę. Z pogrążonego w apatii i melancholii młodzieńca (ból świata) przeistacza się w gorącego patriotę, który pragnie swoim poświęceniem oswobodzić ojczyznę, zrzucając z niej jarzmo carskiego panowania.

Kordian pojawia się w podziemiach kościoła św. Jana w zakrywającej twarz masce i stroju podchorążego. To właśnie on tłumaczy zgromadzonym, kim był Winkelried, mówiąc o wielkim czynie legendarnego szwajcarskiego bohatera, który skierował włócznie nieprzyjaciół w swoją stronę, powodując wyłom w ich szeregach. Ta fascynacja na poły legendarną postacią (tak naprawdę brakuje źródeł potwierdzających istnienie Winkelrieda) zdradza jedną z najważniejszych cech Kordiana - spiskowca, mianowicie gotowość do poświęceń. Późniejsza postawa bohatera stanowi jedynie potwierdzenie jego wcześniejszych postanowień.

Wśród spiskowców Kordian wyróżnia się zaangażowaniem w sprawę oraz głębokim przeświadczeniem o słuszności zgładzenia carskiej rodziny. Do Prezesa (postać oponująca, niechętna zamachowi) kieruje następujące słowa: A dziś - zapytaj mewy lecącéj z Sybiru, / Ilu w kopalniach jęczy? a ilu wyrżnięto? / A ilu przedzierżgniono w zdrajców i skalano? / A wszystkich nas łańcuchem z trupem powiązano, / Bo ta ziemia jest trupem. Brat się wściekł carowi, / Więc go rzucił na Polskę, niech pianą zaraża! / Zębem wściekłym rozrywa! Mściciele! spiskowi! / Gdy car wkładał koronę u stopni ołtarza, / Trzeba go było jasnym państwa mieczem zgładzić / I pogrzebać w kościele i kościoł wykadzić / Jak od dżumy tureckiéj i drzwi zamurować, / I rzec: o Boże, racz się nad grzesznym zmiłować!... Cierpienie narodu jest okrutne, lecz jeszcze gorszą zdaje się być jego bierność. Przekonany o podjęciu właściwej decyzji Kordian nie zraża się nawet niepomyślnym dla niego wynikiem głosowania (5 kul, czyli wydających wyrok na cara, 150 monet, czyli negatywnie zapatrujących się na ten czyn). Czuje jednak ciężar swojej przyszłej winy, dlatego prosi zgromadzonych o modlitwę i pamięć, by mógł kiedyś stanąć przed obliczem Boga.

Moment, w którym Kordian wyrusza, by zgładzić władcę, jest jednym z kluczowych etapów dramatu. Bohaterowi towarzyszą Imaginacja i Strach, czyli siły zagłuszające rozsądek. Stan psychiczny młodzieńca zostaje doskonale oddany, a odbiorca może dostrzec narastające przerażenie i niemal poczuć ciężar coraz mocniej przyciskającego Kordiana brzemienia. W scenie dochodzi także do zwarcia świata realnego ze światem fantastycznym, co podkreśla nie tylko moc lęku towarzyszącego spiskowcowi, ale także skłania do refleksji nad podjętym przez niego zamiarem. Kordian widzi samego diabła, rozmawia z nim. Kiedy odzywają się dzwony zwiastujące nowy dzień, ból przeszywa jego głowę, a on sam pada pod drzwiami komnaty sypialnej cara.

Ostatecznie Kordianowi nie udaje się zamordować cara. Fakt ten można postrzegać jako klęskę bohatera, warto jednak zwrócić uwagę, iż jego przemyślenia dotyczące Boga oraz iście demoniczne kwestie przezeń wypowiadane (Pójdę mimo diabłów głosy, / Abym się we krwi ochłodził. / Tłum jakiś drogę zagrodził, / Przejść nie można... jak przez kłosy / Trzeba deptać... nie roztrącę.) ukazują wielki dylemat bohatera. Kordian cenił przecież wartości, na których zbudowano jego ojczyznę, natomiast zmierzając do komnaty cara musiał je zanegować, skazując się na coś gorszego niż śmierć.

Kordian - spiskowiec jest bohaterem pełnym przeciwieństw. Zapał do działania, gotowość do poświęceń i niezachwiana wiara w ideały stawiają go przed niezwykle trudnym zadaniem, którego, być może, nie wykonałby nawet doświadczony żołnierz. Chociaż Kordian nie bał się śmierci, nie wypełnił misji, przegrywając konfrontację z wątpliwościami i strachem. Fakt ten zdaje się potwierdzać pogląd, iż jednostka nie jest w stanie udźwignąć na swych barkach losu całego narodu. Z drugiej strony - aktywność Kordiana porównana z biernością innych postaci pojawiających się w dramacie rodzi podziw oraz uznanie dla tytułowego bohatera. Wszak to on - jako jeden z nielicznych - miał świadomość, że sytuacja nie ulegnie zmianie samoczynnie, a pomoc nie przyjdzie z zewnątrz.

Losowe tematy

Jak będzie wyglądać moja szkoła...

Moja szkoła to niezwykle piękny stary budynek którego jedna ze ścian pokryta jest pnącym bluszczem. Gdybym miał wyobrazić ją sobie za sto lat myślę że jej wygląd...

„Człowiek nie może żyć bez...

Największy z Polaków papież Jan Paweł II stwierdził że człowiek nie może żyć bez miłości. Sądzę że to jedna z najważniejszych lekcji jakich udzielił nam...

Aspiracje cele plany życiowe –...

Marzenia ludzi zmieniają się z upływem dziesięcioleci jest to rzecz oczywista. W końcu ilu z nas planuje zakup nowej bryczki albo marzy o karierze ułana? A przecież sto...

Opis miejsca w którym zawsze czujesz...

Miejsce w którym zawsze czuje się bezpiecznie to pokój moich rodziców. Nawet kiedy nie ma ich w tym samym pomieszczeniu ja czuję się jakby nadal nade...

Rozłączenie – interpretacja...

„Rozłączenie” napisał Słowacki 20 lipca 1835 r. będąc nad szwajcarskim jeziorem Leman (czyli Jeziorem Genewskim). Liryczny krajobraz wywołał w poecie podniosły...

Dzieje Ignacego Rzeckiego

Ignacy Rzecki jest jednym z pierwszoplanowych bohaterów „Lalki” Bolesława Prusa. Podobnie jak protagonista dzieła - Stanisław Wokulski - postać ta odznacza...

„Młodzi” i „starzy” czyli...

Konflikt pokoleń jest czymś co w mniej lub bardziej wyraźnej formie ma miejsce od stuleci. Stary król powoli szykuje się na śmierć a dworacy skupiają się wokół...

Claude Monet Łodzie rybackie wypływające...

„Łodzie rybackie wypływające z portu” to jeden z wielu obrazów Moneta na których malarz uwiecznia port morze i łodzie – jeden z jego ulubionych...

Stanisław Wyspiański Dziewczynka...

W malarstwie Stanisława Wyspiańskiego dzieci zajmowały miejsce szczególne. Artysta cenił ich naturalność i delikatność chętnie przenosząc się w rzeczywistość...