Unikalne i sprawdzone teksty

Maciej Boryna jako symbol polskiego chłopa

Maciej Boryna z powieści „Chłopi” Władysława Reymonta niewątpliwie może być traktowany jako symbol polskiego chłopa. Jest to mężczyzna posiadający charakterystyczne dla tej warstwy społecznej atrybuty: chatę, ziemię i las, a także znaczące przymioty i przywary. Co więcej zaś pisarz kreśląc wizerunek Boryny, sięgnął po zabieg mitologizacji, dzięki czemu postać ta zyskuje wymiary uniwersalnego archetypu.

Boryna to najbogatszy gospodarz we wsi Lipce; w poczet jego inwentarza zaliczają się 32 morgi gruntu, prawo do lasu i wspaniała chałupa. Co więcej, jest on uważany za najmądrzejszego i najsilniejszego mężczyznę w wiosce. Boryna zasiada w radzie wiejskiej, bierze udział w negocjacjach z dziedzicem w istotnych kwestiach, a także jest przywódcą chłopów w walce o las. Mężczyzna nie ma żadnych kompleksów. Wręcz przeciwnie, jest świadomy własnej wartości i wzbudza powszechny szacunek. Jako wdowiec w sile wieku bierze sobie za żonę najpiękniejszą dziewczynę we wsi, Jagnę.

Boryna prezentuje zatem typowe cechy kojarzone z chłopem – posiada tężyznę fizyczną, nie stroni od alkoholu i urodziwych kobiet, jednocześnie zaś dzięki ciężkiej pracy i szacunku dla ziemi dorabia się pokaźnego majątku. Gospodarz jest również dość pazerny, nie chce przepisać dobytku na dzieci, a także twardo targuje się przy zapisie na młodą żonę sześciu morg ziemi.

Istotną cechą, przejawiającą się w postępowaniu Boryny, jest również jego związek z całą wiejską społecznością. Bycie w gromadzie i wpływ na jej losy są jednymi z najważniejszych potrzeb chłopa. Z tego powodu bohater silnie przeżywa, kiedy nie zostaje zaproszony do rozmów gospodarzy z dziedzicem.

Pomimo życiowego rozsądku w sprawach uczuciowych Boryna kieruje się przede wszystkim popędami. Kiedy ma ochotę, żeni się z młodą, piękną dziewczyną, dla której traci głowę i rozpieszcza ją, kupując kosztowne prezenty. Gdy syn Antek nie zgadza się z jego postępowaniem, w gniewie wyrzuca go z domu. Z kolei odkrycie zdrady Jagny powoduje u Boryny wybuch wściekłości i podpalenie brogu. Jednocześnie jednak Boryna potrafi przemyśleć swoje postępowanie i wyciągnąć odpowiednie wnioski. Po wyrzuceniu Antka pomaga bowiem jego żonie Hance i wnukom.

Najistotniejszym jednak rysem Boryny jako symbolu chłopa jest jego niemal mistyczny związek z ziemią. Tuż przed śmiercią mężczyzna odzyskuje przytomność i udaje się na pole, gdzie umiera siejąc życiodajne ziarno. Jego zgon ma charakter symboliczny, jest niejako powrotem do matki natury.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Salvador Dali Płonąca żyrafa...

„Płonąca żyrafa” powstała w 1937 r. Jest to jedno z najbardziej rozpoznawalnych oraz charakterystycznych dzieł wybitnego hiszpańskiego artysty przedstawiciela...

Charakterystyka porównawcza Supermana...

Batman i Superman należą do najbardziej znanych postaci amerykańskiej kultury masowej (popkultury). Są to bohaterowie komiksów które doczekały się mnóstwa...

Czy kodeks rycerski obowiązuje...

Rycerze należeli do najbardziej fascynujących postaci w historii ludzkości. W końcu prowadzili ciekawe życie na które składały się wojny turnieje czy hołdy wasalne....

Życie ludzkie szpilki niewarte...

Przemoc od wieków towarzyszyła ludzkości. W czasie wojen ludzie tracili życie tysiącami. Dwory królewskie plamiła krew rozlewana w skutek niezliczonych spisków....

Raskolnikow i koncepcja podziału...

Rodion Raskolnikow główny bohater powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara” to młody student który w imię wymyślonej przez siebie idei...

List do Andersena – podziękuj...

Szanowny Panie Andersenie!Piszę ten list ponieważ chciałabym bardzo podziękować za baśń która pokazała mi wiele ważnych prawd. Każdy z pańskich utworów...

Witold Pruszkowski Sielanka –...

Witold Pruszkowski należał do grona najwybitniejszych malarzy schyłkowego okresu polskiego romantyzmu. W swojej twórczości łączył charakterystyczną dla tej epoki...

Auguste Renoir Huśtawka – opis...

Scena ukazana na obrazie słynnego impresjonisty przedstawia grupę osób zebraną wokół huśtawki w parku. Centralną postacią jest kobieta trzymająca rękoma...

Esej o przyjaźni

Nie muszę go często widywać by wiedzieć że zawsze mogę na niego liczyć. To nie towarzysz radosnych chwil który ulatania się gdy tylko pojawiają się kłopoty....