„Mały Książę” – baśń czy powiastka filozoficzna

„Mały Książę” to utwór pod względem gatunkowym sytuujący się na pograniczu baśni i powiastki filozoficznej. Do cech typowo baśniowych należy zaliczyć takie cechy książki, jak np. narracyjny schemat charakterystyczny dla konwencji baśniowej: bohater-dziecko wyrusza w podróż, by poznać świat i przejść próbę charakteru. Ponadto w konstrukcję świata przedstawionego zostały wpisane elementy cudowności (np. bohater odbywa podróż międzyplanetarną, rośliny i zwierzęta obdarzone są zdolnością mowy – Róża, Lis, Żmija).

Z drugiej strony autor konstruując fabułę, dba o uprawdopodobnienie przedstawionych wydarzeń. Planeta Małego Księcia zostaje dokładnie opisana jako asteroida B-612, realistycznie przedstawiono również awaryjne lądowanie pilota na Saharze i okoliczności poznania bohatera.

Utwór zdradza też wiele cech powiastki filozoficznej. Pod warstwą fantastycznej historii kryją się bowiem głębsze filozoficzne prawdy na temat miłości, przyjaźni czy natury ludzkiej i porządku świata. „Małego Księcia” można zatem odczytywać jako utwór filozoficzny, w której fabuła i bohaterowie pełnią funkcję swoistych alegorii i symboli.