Wypracowania.pl Unikalne i sprawdzone teksty
Max Ernst, Dzień i noc /za: wikipedia.pl

Max Ernst, Dzień i noc – opis, interpretacja i analiza obrazu

Olejny obraz Maxa Ernsta „Dzień i noc” pochodzi z 1941 roku. Namalowany został w Stanach Zjednoczonych, gdzie artysta udał się, uciekając przez trwającą w Europie II wojną światową. Dzieło zaliczane jest do surrealizmu.

Obraz przedstawia – no właśnie, co? Prawdopodobnie widzimy krajobraz – wypełniają go dziwne bryły. Być może są to skały, ale bardziej prawdopodobne, że mamy do czynienia z jakimiś olbrzymimi budynkami. Ale tutaj pojawia się dwuznaczność – układ obrazu sprawia wrażenie, że możemy mieć do czynienia z pracownią artysty. Dziwne wieże mają kształt sztalug, na których rozwieszone są obrazy. Ów krajobraz skrywa mrok – rozjaśnione są tylko jego fragmenty, mające kształt prostokątów (przez co przypominają obrazy właśnie). W prawym (z perspektywy widza) dolnym roku znajduje się jeszcze jeden „obraz” – ten z kolei nie jest jasny, przestawia natomiast kotłujące się ciemne kształty. Przypominają one nieco wejście do podziemi.

Zapewne Ernst odnosił się swoim dziełem do trwającego właśnie kataklizmu wojny. Była ona starciem między aliantami, a hitlerowcami – jak zauważył Winston Churchill, zwycięstwo tych ostatnich zepchnęłoby świat w otchłań nowych mrocznych wieków. Artysta zdaje sobie z tego sprawę – ciemność, pogrążająca obraz, może oznaczać cień imperium Hitlera, padający na Europę, na jej cywilizację i kulturę. Triumf Niemiec stanie się wejściem ludzkości do podziemi.

Ale malarz dostrzega też, że nic nie jest przesądzone. Jasne prostokąty symbolizują nadzieję dla ludzkości – na razie światło jest w odwrocie, ale wszystko może się zmienić. Walka toczy się również w duszy artysty – walka między rozpaczą, a nadzieją na lepsze jutro.

Losowe tematy

Opis miłości Romeo i Julii

Miłość jaka narodziła się między tytułowymi bohaterami tragedii Williama Szekspira jest szczególnym przykładem uczucia. Targana sporem między Kapuletami i Montekimi...

Sensualizm – definicja charakterystyka...

Sensualizm to słowo które w swoim znaczeniu nawiązuje do zmysłów i to one w opisywanym poglądzie określanym odgrywają największą rolę. Pogląd ten swoje...

Ocena społeczeństwa polskiego...

„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego to dramat w którym autor zawarł wyrazistą ocenę polskiego społeczeństwa. Jawi się ono przede wszystkim jako głęboko...

Gustaw jako bohater romantyczny

Gustaw – protagonista czwartej części „Dziadów” Adama Mickiewicza – jest postacią tajemniczą budzącą niepokój. Historia opowiedziana...

Wenus z Milo i „Ubogi rybak”...

Powieść Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni” napisana została w okresie pozytywizmu. Jednak widać w niej również zapowiedź estetyki młodopolskiej....

Charakterystyka porównawcza Marcina...

Powieść Stefana Żeromskiego „Syzyfowe prace” stanowi wyjątkowy obraz dorastania Polaka w zaborze rosyjskim pod koniec XIX wieku. Bohaterowie dojrzewają psychicznie...

Literatura prawdy pamięci ocalenia?...

XX wiek należał do najstraszniejszych okresów w dziejach ludzkości. Zaczął się w aurze nadziei na rozwój technologiczny i moralny człowieka – wkrótce...

Czy kara musi być zawsze następstwem...

Pytanie czy kara zawsze musi być następstwem winy to pytanie które można rozważać na kilku płaszczyznach. Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na fakt różnego...

„Granica” jako powieść psychologiczna...

„Granica” Zofii Nałkowskiej jest powieścią o kompozycji retrospektywnej. Tragiczny koniec kariery obiecującego Zenona Ziembiewicza staje się w dziele punktem...