Unikalne i sprawdzone teksty

Miłość w „Lalce” – różne aspekty miłości ukazane przez Prusa

Ogrom świata przedstawionego w „Lalce” Bolesława Prusa wypełnieją najróżniejsze uczucia. Nie brakuje tu zazdrości kierowanej pod adresem tych, którym lepiej się powiodło, pogardy dla ludzi niższego stanu, nienawiści dla głoszących odmienne poglądy. Jednakże szczególne miejsce zajmuje miłość. Prus ukazał ją w sposób wieloaspektowy, prezentując rożne warianty tego uczucia.

Głównym wątkiem tego monumentalnego dzieła jest opowieść o uczuciu, jakie Stanisław Wokulski żywił do panny Izabeli Łęckiej. Ta niezwykła kobieta, która cechowała się wręcz posągową urodą, jawiła się głównemu bohaterowi jako ucieleśnienie wszystkich ideałów i marzeń. Jeszcze dobrze jej nie znając, zaledwie dostrzegłszy ją w teatralnej loży, pokochał Wokulski córkę Tomasza Łęckiego miłością jedyną w swoim rodzaju. O sile tego uczucia niech świadczy fakt, iż znajdujący się w stabilnej i dobrze rokującej sytuacji finansowej kupiec postanowił podjąć ryzyko i wyjechać do Bułgarii, by tam, korzystając z wojennej koniunktury, zgromadzić jeszcze większy majątek. Pieniędzy potrzebował wszak po to, by udowodnić swoją wartość arystokracji i móc spełniać wszelkie zachcianki panny Łęckiej.

Wyidealizowane uczucie przez długi czas oślepia Wokulskiego, nie pozwalając mu dostrzec smutnej rzeczywistości. Mężczyzna każdą krzywdę doznaną od Izabeli, a tych nie brakowało, próbuje wytłumaczyć w taki sposób, by na jej obrazie nie pojawiła się żadna skaza. Ostatecznie zamożny kupiec - określany przez Łęcką w sposób pogardliwy parweniuszem - ponosi klęskę w miłości. W czasie podróży do Krakowa Wokulski jest świadkiem flirtu Łęckiej ze Starskim, w dodatku słyszy niepochlebne opinie na swój temat. Otrzeźwienie jest dla niego bardzo bolesne, doprowadza go nawet do próby samobójczej. Następnie główny bohater przez długi czas nie opuszcza domu, by po kilku tygodniach spotkać się z panią Wąsowską. Wtedy, wcześniej niewrażliwy na piękno innych kobiet, odkrywa, że znowu je dostrzega; jego sercem nie włada już Łęcka.

W podobny sposób miłość postrzegał starszy przyjaciel Wokulskiego - Ignacy Rzecki. Mężczyzna ten, wychowany przez surowego ojca, patrzył na życie przez pryzmat romantycznych ideałów. Wciąż wierzył w dziejowe posłannictwo Napoleona (i jego potomków), za wolność gotów był zapłacić największą cenę, a kochał w sposób poetycki. Kiedy okazało się, że jego umiłowana zdecydowała wybrać innego, Rzecki przeżył głębokie rozczarowanie i nigdy więcej nie zaangażował się w uczucie.

Miłosna historia Rzeckiego przebiegła w sposób analogiczny do historii doktora Michała Szumana, z tym, że ta druga była jeszcze bardziej tragiczna. Narzeczona mężczyzny zmarła, co wpędziło go w permanentną depresję. Przez długi czas odzyskiwał siły i budził w sobie chęci do życia.

Niezwykłym rodzajem miłości jest relacja Marianny i Węgiełka. Dziewczyna, która wcześniej utrzymywała się z nierządu, odnalazła szczęście u boku pochodzącego z Zasławka rzemieślnika. Jednakże on, dostrzegłszy któregoś dnia Starskiego, nie mógł pogodzić się z jej przeszłością. Niemniej z opowieści bohaterów wynika, że związek Węgiełka i Marianny przetrwał, a sytuacja pary ustabilizowała się.

Zupełnie inaczej wygląda miłość w świecie arystokratów. Krótką prelekcję na ten temat słyszy Wokulski od pani Wąsowskiej. Wdowa mówi mu, że większość młodych arystokratek wychodzi za mąż z powodów finansowych, co rekompensują sobie flirtami i spotkaniami z mężczyznami uosabiającymi ich pragnienia (to także przestroga dla Wokulskiego). Niewiele od nich różnią się arystokraci, szczególnie ci w trudnej sytuacji majątkowej. Poszukują oni zamożnych wdów i za wszelką cenę próbują wkupić się w ich łaski (Wąsowska doświadczyła tego ze strony Starskiego). Bogaci mężczyźni polują z kolei na młode i niedoświadczone panny (przykład barona Dalskiego).

W świecie arystokratów nie ma miejsca na prawdziwą miłość. Tym, co ją zastępuje, są chłodne kalkulacje lub chwilowe kaprysy. Przekonała się o tym prezesowa Zasławska, która kochała stryja Wokulskiego. Nie mogła jednak związać się z nim, a to ze względu na różnicę majątkową. Mimo to ciepło wspominała go do końca życia, a na wieść o jego śmierci, łzy popłynęły z jej oczu. Chwilowe kaprysy są z kolei domeną innego bohatera, chrześniaka prezesowej Zasławskiej, czyli Alana Starskiego. Ten antypatyczny mężczyzna, cyniczny miłośnik kobiecego piękna, przyczynił się do upadku Marianny. W bezczelny sposób uwodził on wszystkie kobiety, szczególnie umiłowawszy sobie te zamożne (sam był bowiem człowiekiem niewyobrażalnie zadłużonym).

Wizja miłości w „Lalce” jest swoistym rozrachunkiem z minioną epoką. Kiedy Wokulski przebywa w Paryżu, mając za sobą pierwsze nieporozumienie z Łęcką, nabywa na ulicy książkę z utworami Mickiewicza. Przepełniony emocjami wypowiada te słowa: Zmarnowaliście życie moje… Zatruliście dwa pokolenia!… [...] Oto skutki waszych sentymentalnych poglądów na miłość!

Pozytywizm nie wierzył w romantyczne braterstwo dusz. Nie oznacza to, że nie wierzył w miłość - wręcz przeciwnie. Jednakże uczucie to nigdy nie powinno zaabsorbować człowieka w całości, zamykając jego oczy i nie pozwalając mu dostrzec otaczającego świata. Taka wyidealizowana, oderwana od rzeczywistości miłość musiała skończyć się klęską.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Najważniejsze problemy filozoficzne...

W „Zbrodni i karze” Fiodora Dostojewskiego pobrzmiewają różne koncepcje filozoficzne zarówno epoki pozytywizmu jak i całego dziedzictwa europejskiej...

Gustav Klimt Drzewo życia - opis...

Gustav Klimt to jeden z najważniejszych być może nawet najważniejszy twórca okresu secesji. „Drzewo życia” jest tym spośród jego dzieł które...

Kartka z pamiętnika Elizy - „Skąpiec”...

Mój ojciec jest doprawdy okropny! Właśnie dowiedziałam się że pragnie mnie wydać za naszego sąsiada Anzelma. I to tylko dlatego że Anzelm nie żąda ode mnie posagu!...

Opisz swoje największe marzenie

Każdy człowiek ma marzenia. Część z nich jest mała – z rozkoszą rozmyślamy o tym że przydałby się nam nowy kapelusz książka lub karnet do kina. Inne są wielkie...

Werter jako bohater romantyczny

Werter - tytułowy bohater głośnej powieści Johanna Wolfganga von Goethego - to postać doskonale znana wszystkim miłośnikom literatury. Od lat budzi on skrajne opinie gromadząc...

Barokowe spojrzenie na życie ludzkie...

Barok należy do najciekawszych epok polskiej literatury. Przez długi czas był on niedoceniany przez literaturoznawców podkreślano jego przesadę swego rodzaju „histeryczność”....

Napisz list do Dedala w którym...

Szanowny i mądry Dedalu! Piszę do ciebie by przynieść Ci pociechę w najtrudniejszych chwilach Twojego życia. We wszystkich kulturach i epokach śmierć dziecka zawsze stanowiła...

Baśń – definicja i wyznaczniki...

Baśń jest gatunkiem literackim częścią epiki. Często jest mylona zwłaszcza w języku potocznym z bajką. Bajki są jednak wierszowane a to co zazwyczaj mają na myśli...

Charakterystyka polskiego społeczeństwa...

„Nad Niemnem” prezentuje interesujący i rozbudowany obraz polskiego społeczeństwa lat 80. XIX wieku. Eliza Orzeszkowa skupia się przede wszystkim na ziemiaństwie...