Unikalne i sprawdzone teksty

Moja wizja nieba – opis raju

„To raj na ziemi” – mówimy nieraz na widok jakiegoś pięknego zakątka. „Niebo w gębie” – powtarzamy, jedząc jakiś wyjątkowy smakołyk. Jak jednak wyobrażamy sobie ten raj pozaziemski, niebo, gdzie zaznają radości dobrzy ludzie po śmierci? W Biblii nie ma wielu informacji o tym, co znaleźć można na tamtym świecie. Nic więc dziwnego, ze artyści i poeci od dawna wyobrażali sobie, jak tam jest. Ja, chociaż nie jestem ani malarzem ani pisarzem, również mam swoją wizję raju.

Wyobrażam go sobie jako miasto zbudowane na chmurach. Każdy obłok jest swego rodzaju dzielnicą – a poszczególne dzielnice połączone są mostami. W ten sposób raj przypomina trochę taką niebiańską Wenecję! Każda taka dzielnica odpowiada jakiejś epoce w dziejach ludzkości. Na jednym obłoku znajduje się wielka, średniowieczna katedra, na innym – wieża Eiffla i uliczki Paryża. W końcu każdy zbawiony chce od czasu do czasu posnuć się po zakątkach, które są mu znane z życia ziemskiego! Kościoły spełniają wyłącznie rolę dekoracyjną – po co w końcu odprawiać nabożeństwa, skoro każdy, kto chce, może porozmawiać osobiście z Bogiem, który przechadza się po raju?

W niebie nie brakuje jak najbardziej ziemskich przyjemności! Modne są zwłaszcza chińskie restauracje. Krąży plotka, że sam Bóg najbardziej lubi jadać sajgonki. Oczywiście w raju każdy posiłek to „niebo w gębie”!

Co najbardziej zaskakuje, to mieszkańcy tego cudownego miasta. Otóż wypełniają je zbawieni ze wszystkich epok, a każdy nosi ubranie do którego przyzwyczaił się na ziemi. W ten sposób, gdy się wchodzi do restauracji, można spostrzec nad sajgonkami Boga w postaci siwego starca, które pałaszuje razem ze średniowiecznym mnichem w habicie, egipskim faraonem i współczesnym pisarzem w garniturze. Niezwykle popularną rozrywką w niebie jest sport, szczególnie piłka nożna – wtedy również wszyscy grają w swoich ulubionych strojach, tworząc bardzo egzotyczną mieszankę!

Rajskie miasto jest bardzo olbrzymie – przemieszczanie po nim na piechotę może być trochę męczące, chociaż każdy ma nieskończoną ilość czasu! Więc podróże odbywają się na grzbietach dużych i bardzo kolorowych rajskich ptaków, osiodłanych niczym wierzchowce. Ptaki zazwyczaj biegają po ziemi, ale gdy nam się wyjątkowo spieszy, mogą rozpościerać skrzydła i wylecieć w przestworza!

Oczywiście w niebie nigdy nie pada deszcz, ani nie ma burz. Zawsze świeci słońce, którego delikatne promienie ogrzewają świętych. W tle zaś gra piękna muzyka organowa.

Chyba moja wizja nieba nie jest czymś, co zachwyciłoby teologów. Chociaż kto wie – może i oni, tak jak Bóg w mojej wizji, lubią sajgonki?

 

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Jakie postawy wobec tradycji narodowej...

„Nad Niemnem” Elizy Orzeszkowej to powieść gloryfikująca narodową tradycję. Kult przeszłości zarówno tej bardzo odległej niemal mitycznej jak i bliższej...

Don Kichot – bohater śmieszny...

Postać Don Kichota kojarzy się zazwyczaj z komizmem. Trudno uniknąć tego typu myślenia – w końcu mowa o bohaterze który walczy ze stadem owiec bukłaki wina...

Dziewczynka w czerwonej sukni Józef...

Płótno w kształcie pionowego prostokąta prawie w całości wypełnia postać nastoletniej już zapewne dziewczynki ubranej w długą jaskrawo czerwoną suknię o prostym...

Model patriotyzmu wyłaniający...

Jednym z najwspanialszych utworów patriotycznych osiemnastowiecznej Polski jest „Hymn do miłości ojczyzny” Ignacego Krasickiego. Przedstawia on ciekawy model...

Mesjanizm – definicja cechy znaczenie...

Mesjanizm jest ideą oznaczającą oczekiwanie na przybycie zbawiciela (mesjasza) który dokona przemiany świata. Koncepcja ta pojawiła się w Starym Testamencie gdzie...

Motyw samotności w literaturze...

Samotność to temat który poruszany bywa przez twórców różnorodnych epok. Bywa ona powiązana z wieloma innymi czynnikami. Niejednokrotnie osamotniony...

Don Kichot i Sancho Pansa – porównanie...

Don Kichot i jego giermek Sancho Pansa to bodaj najbardziej znana para literatury światowej. W literackich odniesieniach czy w ikonografii postacie te stanowią swego rodzaju...

„Zbrodnia i kara” jako powieść...

„Zbrodnię i karę” Fiodora Dostojewskiego można określić mianem powieści psychologicznej. Jej najistotniejsza płaszczyzna znaczeniowa obejmuje bowiem przeżycia...

Powieść tendencyjna – definicja...

Definicja i wyznaczniki gatunku Powieść tendencyjna to gatunek który kształtował się w epoce pozytywizmu i w nim był popularny. Jak sama nazwa wskazuje był to gatunek...