Unikalne i sprawdzone teksty

Moja wizja nieba – opis raju

„To raj na ziemi” – mówimy nieraz na widok jakiegoś pięknego zakątka. „Niebo w gębie” – powtarzamy, jedząc jakiś wyjątkowy smakołyk. Jak jednak wyobrażamy sobie ten raj pozaziemski, niebo, gdzie zaznają radości dobrzy ludzie po śmierci? W Biblii nie ma wielu informacji o tym, co znaleźć można na tamtym świecie. Nic więc dziwnego, ze artyści i poeci od dawna wyobrażali sobie, jak tam jest. Ja, chociaż nie jestem ani malarzem ani pisarzem, również mam swoją wizję raju.

Wyobrażam go sobie jako miasto zbudowane na chmurach. Każdy obłok jest swego rodzaju dzielnicą – a poszczególne dzielnice połączone są mostami. W ten sposób raj przypomina trochę taką niebiańską Wenecję! Każda taka dzielnica odpowiada jakiejś epoce w dziejach ludzkości. Na jednym obłoku znajduje się wielka, średniowieczna katedra, na innym – wieża Eiffla i uliczki Paryża. W końcu każdy zbawiony chce od czasu do czasu posnuć się po zakątkach, które są mu znane z życia ziemskiego! Kościoły spełniają wyłącznie rolę dekoracyjną – po co w końcu odprawiać nabożeństwa, skoro każdy, kto chce, może porozmawiać osobiście z Bogiem, który przechadza się po raju?

W niebie nie brakuje jak najbardziej ziemskich przyjemności! Modne są zwłaszcza chińskie restauracje. Krąży plotka, że sam Bóg najbardziej lubi jadać sajgonki. Oczywiście w raju każdy posiłek to „niebo w gębie”!

Co najbardziej zaskakuje, to mieszkańcy tego cudownego miasta. Otóż wypełniają je zbawieni ze wszystkich epok, a każdy nosi ubranie do którego przyzwyczaił się na ziemi. W ten sposób, gdy się wchodzi do restauracji, można spostrzec nad sajgonkami Boga w postaci siwego starca, które pałaszuje razem ze średniowiecznym mnichem w habicie, egipskim faraonem i współczesnym pisarzem w garniturze. Niezwykle popularną rozrywką w niebie jest sport, szczególnie piłka nożna – wtedy również wszyscy grają w swoich ulubionych strojach, tworząc bardzo egzotyczną mieszankę!

Rajskie miasto jest bardzo olbrzymie – przemieszczanie po nim na piechotę może być trochę męczące, chociaż każdy ma nieskończoną ilość czasu! Więc podróże odbywają się na grzbietach dużych i bardzo kolorowych rajskich ptaków, osiodłanych niczym wierzchowce. Ptaki zazwyczaj biegają po ziemi, ale gdy nam się wyjątkowo spieszy, mogą rozpościerać skrzydła i wylecieć w przestworza!

Oczywiście w niebie nigdy nie pada deszcz, ani nie ma burz. Zawsze świeci słońce, którego delikatne promienie ogrzewają świętych. W tle zaś gra piękna muzyka organowa.

Chyba moja wizja nieba nie jest czymś, co zachwyciłoby teologów. Chociaż kto wie – może i oni, tak jak Bóg w mojej wizji, lubią sajgonki?

 

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Porównaj literackie portrety ofiar...

Polska literatura przedstawiła wiele obrazów cierpienia i rozpaczy. Nie ma się czemu zdziwić zważywszy że ostatnie trzy stulecia naszej narodowej historii nie należały...

Obraz stworzenia świata w Biblii...

Mitologiczny obraz stworzenia świata to obraz który w wielu aspektach różni się od obrazu stworzenia jaki został przedstawiony w Biblii. Różnice te...

Opisz w formie opowiadania najciekawszą...

Stałam na zbiórce z bardzo kwaśną miną. Panie w czerwonych koszulkach sprawdzały listę uczestników obozu a zaaferowane mamy w tym moja własna wciąż biegały...

Jeden dzień potrafi zmienić całe...

Wiele osób narzeka na to że w ich życiu nic się nie zmienia. „Nuda nuda nuda” powtarzają ze smutkiem. Dodają że często nie widzą żadnej różnicy...

„Kamienie na szaniec” – gatunek...

„Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego można określić mianem powieści dokumentarnej. Utwór ten należy do literatury faktu każde przedstawione...

Czym jest honor dla bohaterów „Krzyżaków”?...

Honor był jedną z najważniejszych wartości dla średniowiecznego rycerza. By zachować dobre imię i cieszyć się szacunkiem wśród równych sobie dworzan książąt...

Bohaterowie historyczni fikcyjni...

Trzecia część „Dziadów” Adama Mickiewicza jest dramatem w którym fikcja literacka rzeczywistość historyczna i płaszczyzna fantastyczna przenikają...

Satyra – definicja i wyznaczniki...

Słowo „satyra” bardzo często pojawia się w prasie i telewizji. Przywykliśmy do niego tak bardzo że często sami nie zastanawiamy się jakie są cechy satyry...

Opis dworku w Soplicowie

Opis dworku w Soplicowie rozpoczyna właściwą fabułę „Pana Tadeusza”. Umieszczenie go zaraz po „Inwokacji” będącej przecież pochwałą rodzimego...