Unikalne i sprawdzone teksty

Moje miejsce na ziemi

„Miejsce na ziemi” – ta fraza pojawia się w twórczości wielkich poetów, pisarzy i filozofów. Chyba każdy z nich zgadza się, że odnalezienie swojej przestrzeni jest czymś niezwykle istotnym, być może to jedno z najważniejszych zadań w naszym życiu. Wiele osób przez całe lata poszukuje stron, w których czuliby się u siebie – część z nich nigdy nie odnajduje swojej „ziemi obiecanej”.

Ja mam to szczęście, że już teraz wiem, gdzie znajduje się „moje miejsce”. Jest nim pewne małe miasteczko, otoczone przez średniowieczne mury. Nad dachami kamienic góruje strzelista wieża ratuszowa i czerwony kształt kościoła. Brzegi miasteczka opływa rzeka, gdzie chodzimy się kąpać w upalne letnie popołudnia, zaś za rzeką roztacza swoje uroki gęsty las. Niejedną godzinę spędziłem na penetrowaniu tajemnic tego starego boru, gdzie natknąć się można na drzewa pamiętające króla Sobieskiego.

Na drugim krańcu miasteczka znajduje się klasztor, którego zabudowania otulone są cieniem rzucanym przez stare buki. Zakonnicy krzątają się wokół obejścia tak samo, jak czynili to ich poprzednicy sto, dwieście i trzysta lat temu. Kiedy wkraczam na tereny klasztoru, mam wrażenie, że czas zatrzymał się w miejscu.

Wrażenie to nie opuszcza mnie, gdy przemierzam wąskie uliczki miasta i w miejskim muzeum oglądam stare zbroje. Ale samo wrażenie nie wystarczyłoby, bym mógł uznać wspomniane miasteczko za swoje.

To, co najważniejsze, to ludzie, jacy je zamieszkują. Mam na myśli swoich przyjaciół – gdyby nie oni, badanie tajemnic starych uliczek nie miałoby ani części swojego uroku. Również zjeżdżanie na nartach z pobliskiej góry pozbawione byłoby radości, gdyby nie ich udział.

Również moja babcia, mieszkająca w wiekowej kamienicy jest kimś, z kim chce się przebywać. Dobra herbata, jaką zawsze mnie częstuje i zajmujące opowieści, jakie snuje, to coś, co sprawia, że mogę siedzieć godzinami w jej mieszkaniu, ozdobionym mnóstwem książek i zegarem z kukułką.

Jestem pewien, że będę wracał do swojego miasteczka. Być może życie, studia i praca rzucą mnie w inne strony Polski, a może nawet Europy – ale w końcu zawsze wrócę do rodzinnej miejscowości i ludzi, których kocham.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

„Opowiadania” Tadeusza Borowskiego...

Tadeusz Borkowski oraz Gustaw Herling-Grudzińśki to autorzy którzy w swojej twórczości poruszają trudną tematykę. Obydwa z utworów opowiadają o wydarzeniach...

„Chłopi” jako epopeja

„Chłopów” Władysława Reymonta można nazwać epopeją wsi ponieważ ukazują drobiazgowy i sugestywny obraz tej warstwy społecznej. Reymont posługując...

Gdybym był jednym z greckich bogów...

Greccy bogowie z pewnością należeli do postaci z tzw. „charakterem”. Nieobce były im czysto ludzkie namiętności – gniew skłonność do romansów...

„Zbrodnia i kara” jako powieść...

„Zbrodnię i karę” Fiodora Dostojewskiego można określić mianem powieści psychologicznej. Jej najistotniejsza płaszczyzna znaczeniowa obejmuje bowiem przeżycia...

Groteska w „Szewcach”

Dominującą kategorią estetyczną w „Szewcach” Witkacego jest groteska. Świat dzieła wykreowany został w taki sposób by zaprzeczyć prawidłowościom...

Człowiek zlagrowany w „Opowiadaniach”...

Tadeusz Borowski w „Opowiadaniach” przedstawia procesy jakie zachodzą w ludzkiej osobowości pod wpływem uwięzienia w obozie koncentracyjnym. Chodzi o szczególną...

Co twoim zdaniem dla dobra ludzkości...

Może się wydawać że literatura nie jest w stanie przyczynić się do budowania dobra ludzkości. Moim zdaniem nie jest to prawda. Według mnie literatura jest czymś co może...

Obraz życia codziennego ludzi epoki...

Przedstawienie obrazu życia we współczesności oraz w pozytywizmie warto by zacząć od porównania sytuacji ówczesnych ludzi z sytuacją ludzi obecnych....

Nowela – definicja i wyznaczniki...

Definicja i wyznaczniki gatunku Nowela to gatunek literacki którego głównym wyznacznikiem jest zwięzłość. Nowela to utwór charakteryzujący się jednowątkowością....