Unikalne i sprawdzone teksty

Napisz swój własny mit o stworzeniu.

Pośrodku pustki znajdował się samotny bóg. Nie pamiętał kiedy powstał, nie pamiętał skąd wziął się pośród pustki. Zdawać by się mogło, że był tam od zawsze. Nie mając początku, nie podlegając regułom czasu, żeglował samotnie przez nicość. Pewnego dnia pomyślał, że dobrze byłoby usłyszeć głos. Dźwięk czegoś co mogłoby mu towarzyszyć. Usiadł i zapłakał z samotności. A jego łzy przemieniły się w ptaki.

Nie był już tak samotny. Jednak ptaki wydawały się być zmęczone bezustannym lotem w pustce. Bóg usiadł i pomyślał, że dobrze byłoby stworzyć miejsce, gdzie będą mogły odpocząć. Wziął pióro jednego z ptaków i narysował w pustce ląd. Tak powstała ziemia. Ptaki jednak zdawały się być głodne. Bóg nakreślił w powietrzu piórem drzewa. Pomiędzy lądem wyznaczył także wodę.

Mając ziemię pełną drzew i roślin, bóg postanowił stworzyć jej mieszkańców. Kreśląc kolejne kształty, stwarzał poszczególne zwierzęta. Od najmniejszego robaczka, po ogromnego słonia, zwierzęta były rysowane przez boga. Cieszyło go niezmiernie, że stworzone przez niego miejsce cały czas się zmienia. Stwarzał nowe zwierzęta i na ich prośbę zmieniał ziemię. Rysował nowe drzewa, tworzył skały. Świat pod jego czujnym okiem dojrzewał i zmieniał się.

Bóg jednak nadal czuł się samotny. Choć zwierzęta były świetnym towarzystwem, bóg odczuwał brak kogoś z kim mógłby porozmawiać. Kogoś kto przypominałby jego samego. Swoim piórem stworzył dwoje dzieci.

Poznawały świat, odnajdywały poszczególne jego elementy i uczyły się. Po pewnym czasie potrafiły stworzyć samodzielnie szaty, przygotować sobie jedzenie i oswoiły zwierzęta. Żyjąc w zgodzie ze wszelkimi stworzeniami, stali się początkiem rodu ludzkiego. Zmęczony bóg cieszył swe oczy obserwacją tego co stworzył. I tak jest do dziś.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Trudna sztuka dorastania bohaterów...

Oświecenie przykładało szczególną wagę do mądrości i spokojnej „zimnej” obserwacji rzeczywistości. Romantyzm stanął niejako w kontrze do tych postulatów....

Moja wizja nieba – opis raju

„To raj na ziemi” – mówimy nieraz na widok jakiegoś pięknego zakątka. „Niebo w gębie” – powtarzamy jedząc jakiś wyjątkowy smakołyk....

Etyka Conradowska w „Jądrze ciemności”...

Etyka Conradowska to charakterystyczna dla całej twórczości Jospeha Conrada postawa moralna którą pisarz propaguje w swoich dziełach. Chodzi tu przede wszystkim...

Bohaterowie „Wesela” i ich pierwowzory...

Gospodarz – Włodzimierz Tetmajer Tetmajer był młodopolskim malarzem pochodził z rodziny inteligenckiej. W 1890 roku ożenił się z chłopką Anną Mikołajczykówną....

Czy wskazówki Epikura nazwać można...

Epikur należał do najciekawszych postaci historii i kultury starożytnej. Stworzył własny system filozoficzny zachęcający do odnajdywania w życiu szczęścia. Wzbudzał...

„Człowieka można zniszczyć...

„Stary człowiek i morze” uchodzi za najwybitniejszą powieść Ernesta Hemingwaya i za najbardziej dojrzały wyraz filozofii pisarza. Bohater książki rybak Santiago...

Motyw diabła w literaturze i sztuce...

Szatan jest postacią wyjątkowo istotną w dziejach ludzkiej kultury. Symbolizuje destrukcję nienawiści wszystkie mroczne instynkty człowieka. Nie trzeba być osobą wierzącą...

Szewcy jako dramat awangardowy

Dramat awangardowy jest gatunkiem literackim który powstał w pierwszej połowie XX wieku. Jak wskazuje sama nazwa - rodzaj ten znacznie odróżniał się od klasycznej...

„Medaliony” jako literatura...

„Medaliony” Zofii Nałkowskiej należą do literatury faktu. Autorka nie stworzyła w książce zarysu fikcji ale przekazała materiały zgromadzone podczas pracy...