Unikalne i sprawdzone teksty

Odwaga walki zbrojnej i inny rodzaj odwagi – odwołaj się do dwóch przykładów z lektur i jednego przykładu z życia

W ciągu dziejów przedstawiciele chyba wszystkich narodowości musieli wielokrotnie toczyć wojny. Obrona praw i wolności ojczyzny wymagała od wielu poświęcenia zdrowia, młodości, a nawet życia. Polacy nie są tutaj wyjątkiem. Wręcz przeciwnie, chyba niewiele narodów Europy musiało w ciągu ostatnich kilkuset lat tyle razy stawać z bronią u nogi, by odpierać najazdy lub próbować wywalczyć swoją wolność. Jednak pojęcie odwagi związane jest nie tylko ze starciami zbrojnymi. Wszystko zależy od okoliczności – w niektórych cnota ta przejawia się w sposób mniej widowiskowy, bardziej subtelny.

Gdy omawiamy walkę zbrojną, przywołać możemy młodych bohaterów „Kamieni na szaniec” Aleksandra Kamińskiego. Niejako zbiorowym bohaterem książki jest warszawska młodzież, która zmuszona zostaje stanąć twarzą w twarz z okrutną rzeczywistością okupacji hitlerowskiej. Były to czasy, kiedy ludzie starali się przede wszystkim przeżyć – uniknąć głodu, łapanki, wywozu na roboty do Rzeszy lub wprost do obozu koncentracyjnego. Jednak duża część Polaków nie ograniczyła się do starań o siebie i swoją rodzinę. Pragnęli oni również zatroszczyć się o umęczoną ojczyznę. W związku z tym angażowali się w działalność konspiracyjną, przygotowywali broń do powstania przeciwko Niemcom. Jak dowodzi książka Kamińskiego, kończyć się to dla nich mogło torturami i śmiercią. Jednak podejmowali ryzyko, wierząc, że działają dla wyższej sprawy.

Innego rodzaju odwagę przejawiał Bernard Zygier, bohater „Syzyfowych prac” Stefana Żeromskiego. Również on czerpał natchnienie z ideałów patriotycznych i pragnął wolności dla znajdującego się pod zaborami narodu. Zapewne, jako chłopak inteligentny i bystry, mógłby zrobić karierę. Jednak wiązało się to z uległością wobec nauczycieli, dążących do rusyfikacji uczniów. Zygier nie godził się na to i wskutek swojej krnąbrności był kilkukrotnie usuwany ze szkół. Nie złamało to młodego idealisty i w nowym gimnazjum dzielnie wygłosił przy całej klasie „Redutę Ordona” Adama Mickiewicza. Tym gestem zdobył szacunek kolegów, ale również nauczyciela Rosjanina.

Odwaga jest cechą istotną nie tylko w groźnych i posępnych czasach zniewolenia. Również dzisiaj potrzeba nam ludzi, którzy potrafią stawić czoła problemom „z otwartą przyłbicą”. Często odwaga taka nie rzuca się w oczy, ale nie odbiera to jej ważności. Przykładowo: grupka kolegów znęca się nad słabszym. Wystąpić w jego obronie, o – to jest dopiero odwaga. Nie chodzi tylko o ryzykowania, że inni nabiją nam guza. Często bardziej boimy się tego, że nas wyśmieją. „Czemu się wstawiasz za takim ciamajdą?”. Kpina jest zawsze bolesna – a mimo to musimy występować przeciw takiemu traktowaniu innych. Bowiem dla osoby, której pomagamy, nasz gest jest czymś pięknym.

Odwaga niejedno ma imię, można powiedzieć. Często przejawia się w najgorszych sytuacjach, kiedy wymagane jest wzięcie karabinu w dłoń i zaryzykowanie życia. Ale nie zawsze wiąże się z możliwością ran – wielokrotnie stawiamy na szali naszą karierę lub naszą reputację. Tylko tyle, a jednocześnie aż tyle. Musimy jednak pamiętać, że nasze zachowanie jest wartościowe, bowiem występowanie w obronie ideałów i słabszych jest czymś, co czyni ten świat choć trochę lepszym. 

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Św. Franciszek jako ideał świętego...

Święty Franciszek swoją postawę od samego początku starał się wzorować na Jezusie widząc w Nim najwyższy ideał. Wkroczył więc na drogę ubóstwa i cnoty wyrzekając...

Dwa oblicza sarmatyzmu – Potocki...

Sarmatyzm należy do najbardziej kontrowersyjnych nurtów polskiej kultury. Przez długi czas oskarżano jego reprezentantów o ciemnotę zacofanie i brak smaku....

Andrzej Kmicic jako szlachcic sarmata...

Kultura sarmacka była zjawiskiem jedynym w swoim rodzaju. Połączyła ona rodzime tradycje Rzeczpospolitej z szeroko rozumianymi Wschodem i Zachodem a obecne w niej idee republikańskie...

Napisz jak należy się zachowywać...

Uczęszczanie na lekcje to sprawa pozornie prosta. Wystarczy siedzieć spokojnie w ławce uważać odpowiadać na pytania nauczyciela. Ale przecież to nie takie łatwe! Przecież...

Dzieje Jacka Soplicy w punktach

1. Jacek Soplica – awanturnik i paliwoda który potrafił zjednywać sobie ludzi.2. Coraz bardziej zażyłe relacje Soplicy ze Stolnikiem (spowodowane głównie...

Motyw miłości spełnionej w literaturze...

Miłość spełniona wydaje się nie cieszyć specjalną popularnością jako temat literacki. W końcu tym co nas fascynuje jest droga do celu – wzajemne podchody zakochanej...

Tragizm Judyma

Doktor Tomasz Judym to główna postać powieści Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni”. Pod koniec książki bohater widzi rozdartą sosnę – staje...

„Dywizjon 303” – rodzaj i...

„Dywizjon 303” Arkadego Fiedlera można nazwać zbiorem literackich reportaży. Przynależność do literatury faktu jest tu związana przede wszystkim z autentycznością...

Uniwersalizm i ponadczasowość...

Romeo i Julia - obok Tristana i Izoldy – stanowią najbardziej rozpoznawalną parę tragicznych kochanków. Wypełniona emocjami historia ich życia wywarła olbrzymi...