Unikalne i sprawdzone teksty

Opis miłości Romeo i Julii

Miłość, jaka narodziła się między tytułowymi bohaterami tragedii Williama Szekspira, jest szczególnym przykładem uczucia. Targana sporem między Kapuletami i Montekimi Werona stała się areną wydarzeń niezwykłych, które na długi czas zapisały się w pamięci mieszkańców, doczekawszy nawet pomnika uwieczniającego tragicznych kochanków.

Jeszcze kilka godzin przed balem maskowym u Kapuletów Romeo rozmawiał z Benwoliem o Rozalinie – pięknej i młodej kobiecie darzonej przez niego uczuciem. Jednak w czasie przyjęcia stało się coś zupełnie niespodziewanego - syn Montekiego zwrócił uwagę na uroczą damę, której nigdy wcześniej nie widział. Wystarczyła krótka wymiana słów, by bohaterowie dzieła zapałali do siebie potężną, nieznaną im dotąd miłością.

Palące uczucie wkrótce poprowadziło Romea do ogrodu Kapuletów, gdzie, mimo olbrzymiego ryzyka, para złożyła sobie płomienne obietnice, decydując o wzięciu ślubu. Dzięki pomocy ojca Laurentego wszystko odbyło się sprawnie i już następnego dnia byli małżeństwem.

Do momentu otrzymania sakramentu udzielonego przez ojca Laurentego uczucie Romea i Julii jest relacją niezwykle namiętną, pełną młodzieńczego entuzjazmu i energii. Niestraszna im nienawiść własnych rodów oraz kara, na jaką skazują się, łącząc się świętym węzłem w tajemnicy. Jednak za ten niezwykły akt odwagi, którą napełniła ich właśnie miłość, przyjdzie im wkrótce słono zapłacić.

W chwili, gdy ostrze Romea ugodziło Tybalta, na zakochanych spadł straszliwy wyrok losu. Skazany na wygnanie syn Montekiego został rozdzielony z ukochaną, a ich ostatnie pożegnanie wypełniło młode serca jedynie smutkiem. Miłość tytułowych bohaterów naznaczona została cierpieniem. Widząc rozpaczającą Julię, Kapuleci postanowili złączyć ją z Parysem – krewnym księcia. Plan ojca Laurentego, który miał nie dopuścić do tego wydarzenia, spełzł na niczym, ponieważ jego posłaniec nie dotarł do Mantui.

Ostatnia scena ukazująca Romea i Julię pełna jest bólu i rozpaczy. Najpierw ich ofiarą pada syn Montekiego, biorąc swą żonę za martwą i pijąc truciznę. Zaś Julia, gdy tylko obudziła się z tajemniczego snu, dostrzegła nieżyjącego męża. Nie zastanawiając się, sięgnęła po jego sztylet i odebrała sobie życie. Rozwiązanie akcji dzieła Szekspira naznaczone jest ironią dramatyczną. Widzowie, ojciec Laurenty oraz Julia znają treść planu, lecz Romeo nic o nim nie wie, co kieruje go na drogę walki z losem przegranej tuż przy wciąż żyjącej ukochanej.

Miłość tytułowych bohaterów dzieła Williama Szekspira jest wyjątkowo intensywna i wyjątkowo krótka. Odwaga, determinacja i gotowość do poświęceń sprawiają, że jawi się jako uczucie piękne i szlachetne, zaś wzajemne pragnienie bliskości wypełnia je namiętnością. Jednak jest to także miłość tragiczna – rozwijająca się w niesprzyjających okolicznościach i nieakceptowana przez członków rodów Montekich i Kapuletów. O jej prawdziwości może zaś świadczyć postępowanie zakochanych, którzy gotowi byli wyrzec się wszystkiego, by być razem.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Werter jako bohater romantyczny

Werter - tytułowy bohater głośnej powieści Johanna Wolfganga von Goethego - to postać doskonale znana wszystkim miłośnikom literatury. Od lat budzi on skrajne opinie gromadząc...

Charakterystyka porównawcza Don...

Don Kichot i jego giermek Sancho należą do najbardziej znanych par z literatury światowej. Zarówno ich wygląd jak i podejścia do życia różnią się ale są...

Sposoby postrzegania wsi i chłopów...

„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego to jeden z najważniejszych polskich dramatów narodowych. Pisarz zawarł w nim trafną i wyrazistą ocenę społecznych...

Napisz list do Dedala w którym...

Szanowny i mądry Dedalu! Piszę do ciebie by przynieść Ci pociechę w najtrudniejszych chwilach Twojego życia. We wszystkich kulturach i epokach śmierć dziecka zawsze stanowiła...

Pablo Picasso Martwa natura z kotem...

Obraz Pablo Picassa „Martwa natura z kotem” (określany też niekiedy jako „Martwa natura z kotem i rakiem”) pochodzi z 1962 roku. Martwa natura była...

Opis obrzędu dziadów w cmentarnej...

Jest noc. Ciemność spowiła świat gdzieniegdzie widać tylko błyskające oczy tajemniczych stworzeń. W niewielkiej kaplicy mieszczącej się tuż obok cmentarza zgromadzili...

Dziwny jest ten świat. Rozprawka

Wielki polski muzyk Czesław Niemen śpiewał w swoim najsłynniejszym przeboju: Dziwny jest ten świat gdzie jeszcze wciąż mieści się wiele zła. Niestety chyba każdy zmuszony...

Uczyć bawiąc – realizacja oświeceniowej...

Twórczość Ignacego Krasickiego ma charakter dydaktyczny. Zgodne to jest z oświeceniowym zaleceniem by „uczyć bawiąc”. Powiedzieć można iż owo zalecenie...

Mieszczaństwo w „Lalce” –...

Rozwój nowożytnych miast wiązał się z napływem nowych mieszkańców. Przestrzenie te z racji dostępności pracy mieszkań i innych udogodnień stały się...