Unikalne i sprawdzone teksty

Opis przeżyć wewnętrznych Santiago na morzu

Santiago to bohater głośnej powieści Ernesta Hemingwaya „Stary człowiek i morze”. Jest on prostym rybakiem, który zapewne nie odebrał specjalnego wykształcenia. Wiemy, że lubi czytać gazety, ale interesują go w nich tylko opisy meczów baseballowych. Jednak Santiago nie jest człowiekiem pozbawionych duchowości. Wręcz przeciwnie. Obserwując jego kilkudniowy pobyt na morzu, śledzimy także jego refleksje nad otaczającym go światem. Są to myśli zaskakująco głębokie, chociaż wyrażone w nieraz prostych słowach.

Santiago w ciągu samotnych wypraw zaczął rozmawiać sam ze sobą. Jego przemyślenia mają więc formę wewnętrznego dialogu. Bohater nie oferuje nam gotowych formułek i mądrości. Zamiast tego przypatrujemy się jego wahaniom, wątpliwościom i niemalże kłótniom z samym sobą.

Jaka jest więc duchowość Santiago? Jakie myśli prześladują go w czasie długich godzin na pełnym morzu? Przede wszystkim bohater zastanawia się nad istotą świata i mechanizmami, jakie nim rządzą. Nie jest on człowiekiem przesadnie religijnym, a kiedy modli się, robi to w sposób bardzo interesowny – oferuje Bogu zmówienie „zdrowasiek” w zamian za konkretne korzyści ze strony Nieba. Jednocześnie Santiago dostrzega metafizyczną, mistyczną stronę rzeczywistości. Uważa on, że wszystkie żywe stworzenia są w połączone w duchowy sposób. Człowiek ma wiele wspólnego ze zwierzęciem, jednak myśl ta nie nie oznacza to pomniejszenia człowieka. Wręcz przeciwnie – Santiago nie traktuje ludzi, jak zwierzęta, ale odnosi się do zwierząt, jakby były ludźmi. Rybak zabija rybę, by mieć z czego żyć, ale robi to ze smutkiem. Nie przestaje też szanować swojej ofiary, przeprasza ją za to, że musi jej odebrać życie. Cierpienie i znoszenie trudów życia jest bowiem czymś, co jednoczy zwierzęta i ludzi.

Ważnym elementem w refleksjach Santiago jest sprawa walka z przeciwnościami losu. Wzorem dla rybaka jest Joe DiMaggio – gracz baseballowy, którego nasz bohater tytułuje „wielkim”. Wielkość DiMaggio nie zasadza się na tym, że jest doskonałym zawodnikiem. Santiago ceni go za to, iż ten osiągnął sukcesy na boisku mimo kontuzji. Rybak nie rozumie dokładnie, jaka to była kontuzja, ale przemawia do niego wizja realizacji celu mimo cierpienia. Sam chce postępować w ten sposób, podążając za wskazaniami ukochanego sportowca.

Myśli Santiago nie są oderwane od rzeczywistości. To dzięki swoim refleksjom rybak potrafi wykrzesać z siebie nadludzkie siły w walce z potężnym marlinem. Hemingway przypomina nam, że nawet prosty człowiek może na swój sposób zrozumieć sens życia i dociec, jaka jest istota człowieczeństwa. Naśladujmy więc i my starego rybaka i zastanawiajmy się nad otaczającą nas rzeczywistością.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Motyw grobu w literaturze i sztuce...

Bodaj od początku dziejów ludzkości cmentarze należą do miejsc wzbudzających największe emocje. Nawet w okresie prehistorycznym przygotowywano w odpowiedni sposób...

Śmierć Marata Jean Louis David...

„Śmierć Marata” to niezwykłe przedstawienie kresu życia człowieka którego autorem jest Jean- Louis David. Jest to przedstawienie konającego przywódcy...

Impresjonizm w „Ludziach bezdomnych”...

W XIX wieku do najpopularniejszych kierunków artystycznych należał impresjonizm. Jego popularność zaczęła się od sztuk plastycznych gdzie autorzy próbowali...

Dobre i złe oblicze szlachcica...

Jacek Soplica był postacią szczególną. Jego talent przywódczy i niesamowitą zdolność zjednywania sobie ludzi odkrył Stolnik który pragnąc mieć potężnego...

Szewcy jako dramat awangardowy

Dramat awangardowy jest gatunkiem literackim który powstał w pierwszej połowie XX wieku. Jak wskazuje sama nazwa - rodzaj ten znacznie odróżniał się od klasycznej...

Dom i świat w twórczości J. Kochanowskiego...

Jan Kochanowski i Mikołaj Rej to nie tylko wybitni autorzy którzy gruntownie przyczynili się do przeobrażenia polszczyzny w język literacki. Obaj oddali również...

Nieznana (wymyślona) przygoda Odyseusza...

Po zniszczeniu Troi pragnąłem wrócić do kraju ojczystego Itaki oraz do swych bliskich – żony Penelopy i syna Telemacha. Niestety gniew Posejdona powodował że...

Narrator i narracja w „Opowiadaniach”...

„Opowiadania” Tadeusza Borowskiego to utwór w którym autor zastosował interesującą metodę narracji i konstrukcję narratora. W cyklu przeważa opowiadanie...

Moja niezwykła przygoda – opowiadanie...

Lekcje w środę kończę w południe i udaję się do domu. Potem odrabiam lekcje jem obiad gram w piłkę z kolegami – przyznacie sami że dość zwyczajny plan dnia....