Unikalne i sprawdzone teksty

Opis przyrody w balladzie „Świteź”

Romantyczne zainteresowanie przyrodą i przypisywanie jej dużej roli było charakterystycznym dla całej twórczości Adama Mickiewicza i widoczne było także w balladzie zatytułowanej „Świteź”. Można powiedzieć, że przyroda odgrywa w niej główną rolę. To tajemnicze wydarzenia, które miały miejsce nad jeziorem stają się początkiem całej fabuły, która w sobie zawiera również opis dziejów miejsca stanowiący swoistą retrospekcję osoby, która wyłoniła się z toni.

Już w pierwszej strofie bór zostaje określony epitetem ciemny, który ma za zadanie budować nastój. W kontraście do niego przedstawiona zostanie jasna tafla jeziora Świteź. Złudzenie optyczne spowodowane odbiciem nieba nocą w jeziorze potęguje wrażenie tajemniczości i niecodzienności, którą cechuje się jezioro, jak i cała przyroda w utworze. Choć jezioro zostało przedstawione jako miejsce, które może być elementem cieszącym oko, harmonijny i spokojny obraz toni zostaje zaburzony.

Przyroda staje się uczestnikiem niesamowitych wydarzeń. To z jeziora wydobywają się tajemnicze odgłosy, spokojny krajobraz zostaje zakłócony. Toń zostaje porównana do przepaści, użycie tego środka artystycznego podkreśla głębię tajemniczego jeziora. W opowieści kobiety, która wyłoniła się z jeziora ulega ono personifikacji. Możliwym jest, że „zagarnie” każdą osobę, która spróbuje się w nim zanurzyć.

Przyroda w balladzie zyskuje wymiar magiczny. Okalające jezioro rośliny okazują się być zaklętymi ludźmi, zaś całe miejsce podlega czarowi, który w wyniku modłów uratował niegdyś Świteź. Przyroda zdaje się mieć dwa oblicza. Jedno z nich jest codziennym, zachwycającym i pełnym spokoju. Drugie kryje za sobą niesamowitą historię i jest obliczem groźnym, nieobliczalnym i dla człowieka niebezpiecznym.

Przyroda w balladzie pełni ważną rolę. Nie tylko umożliwia ona na ekspozycję wydarzeń, ale i jest ich elementem. Wiernie oddany krajobraz pozwala odbiorcy na poczucie się świadkiem tajemniczych wydarzeń, w których natura odgrywa ważną rolę.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Zbigniew Herbert jako klasyk i poeta...

Zbigniew Herbert był artystą zanurzonym głęboko w bogate dziedzictwo europejskiej kultury. Widać to wyraźnie nie tylko w erudycyjnych esejach poświęconych szeroko pojętej...

Krytyka wad ludzkich w twórczości...

Twórczość Ignacego Krasickiego ma charakter dydaktyczny – ten typ literatury mającej przekazać czytelnikowi prawdy moralne był skądinąd bardzo popularnych...

Katastrofizm w literaturze Młodej...

Młoda Polska to epoka literacka która cechowała się wieloma ciekawymi tendencjami. Jedną z nich było pojawienie się katastrofizmu jako elementu literatury tamtej...

Miłość Tristana i Izoldy jako...

Tristan i Izolda od początku swojej znajomości byli wystawiani na ciężkie próby. Z jednej strony wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazywały na to iż są sobie...

Dlaczego XVI wiek nazywamy złotym...

Szesnasty wiek był szczególnym okresem w historii Polski. To właśnie w tym stuleciu polski król (Zygmunt I Stary) odbierał na krakowskim rynku hołd od pruskiego...

„Wesele” jako dramat narodowy

„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego jest wielkim dramatem narodowym sytuującym pisarza na pozycji czwartego wieszcza. Dzieło to porusza najistotniejsze sprawy związane...

Dlaczego „Zemsta” Aleksandra...

„Zemsta” Adama Fredry jest dziełem szczególnym. Ta komedia napisana niemal przed dwustu laty wciąż śmieszy i cieszy się olbrzymią popularnością. Uczniowie...

„Chłopi” jako epopeja

„Chłopów” Władysława Reymonta można nazwać epopeją wsi ponieważ ukazują drobiazgowy i sugestywny obraz tej warstwy społecznej. Reymont posługując...

„Lalka” jako powieść realistyczna...

Powieść realistyczna wykształcona została w XIX stuleciu. Ten nowy gatunek zgodnie z założeniami realizmu jako nurtu w literaturze dążył do jak najściślejszego i najbardziej...