Unikalne i sprawdzone teksty

Opis szkoły Tomka Wilmowskiego – czym różni się od szkoły współczesnej?

Edukacja szkolna stanowi istotny etap w rozwoju intelektualnym i światopoglądowym każdego dziecka. Niewątpliwie jest to ważny czas kiedy pogłębiamy swoją wiedzę, nabywamy nowych umiejętności, rozwijamy swe pasje, uczymy się przystosowania do życia, a także właściwego kształtowania relacji międzyludzkich.

Aby proces ten przebiegał prawidłowo, ważne są warunki, jakie mu towarzyszą. Pedagog powinien stwarzać dobrą atmosferę w klasie, uwzględniać potrzeby uczniów, a także odnosić się do nich z poszanowaniem ich praw. Tak przynajmniej powinno być. Niestety w Polsce na przestrzeni lat zmieniał się nie tylko program nauczania w szkołach, ale przede wszystkim sposób i warunki kształcenia.

W utworze „Tomek w Krainie Kangurów” szkoła do której chodzi główny bohater – 14 – letni Tomek mieściła się w Warszawie i była pod zaborem rosyjskim (akcja utworu to 1902 r.). Z tego też względu poddawano ją szeroko zakrojonemu planowi rusyfikacji. W szkole Tomka mówiono w języku rosyjskim i panował tu ścisły rygor – za najmniejsze przewinienia czy nieprzygotowanie się do lekcji lub złe wymówienie słowa surowo karano, w tym wymierzano nawet kary cielesne.

W szkole Tomka panowała surowa, niezdrowa atmosfera i były to dla uczniów bardzo ciężkie czasy. Uczniowie nie mieli prawa do swobodnego wyrażania swoich poglądów (nie było wolności słowa) i cały czas musieli się mieć na baczności. Pedagodzy nie odnosili się do nich z szacunkiem, a wręcz gnębili ich rygorystycznym wdrażaniem skostniałego i propagandowego programu nauczania. Dzieci nie miały prawa głosu. Nauczyciele surowo przestrzegali, aby uczniowie na każdym przedmiocie mówili w języku rosyjskim. Klasy podzielone były według płci – na chłopców i dziewczęta. Dyrektorem był Rosjanin. Nauczano m. in. historii i geografii rosyjskiej. Gnębiono i represjonowano uczniów, wymierzając im dotkliwe kary.

Nauczyciele w szkole Tomka byli bardzo srodzy – bano się zwłaszcza profesora od języka rosyjskiego, który za kłamstwa i oszczerstwa mówione na Rosję, wymierzał bolesne kary cielesne.

Mimo tych trudnych warunków, Tomek starał się być pilnym i przykładającym się do nauki uczniem. Był bardzo ciekawy świata, miał mnóstwo marzeń, które chciał realizować. Choć dobrze się uczył, nie był jednak prymusem, głównie dlatego, że w zrusyfikowanej szkole wykładano historię i inne przedmioty rosyjskie. Tomek był prawdziwym patriotą, dlatego chciał uniknąć rusyfikacji – jak przystało na patriotę kochającego ojczyznę, z kolegami mówił po polsku i dobrze znał historię Polski. Dlatego nauczyciele go nie lubili. Tomek dobrze się uczył, lubił chodzić do szkoły i prawie byłby wzorowym uczniem, gdyby nie to, że robił kawały nauczycielom i mówił po polsku.

Dla pozostałych uczniów szkoła była postrachem i wiązała się ze smutnymi, przykrymi przeżyciami. W szkole tej nie dało się realizować swych pasji i zainteresowań – należało być posłusznym i uczyć się tego czego wymagali pedagodzy.

W odróżnieniu od szkoły Tomka szkoły współczesne zapewniają bardzo dobre warunki kształcenia i nade wszystko szanują godność ucznia i jego prawo do edukacji. Dzisiejsze szkoły zapewniają bogatą bazę dydaktyczną i poszerzone programy nauczania. Choć nauka jest obowiązkowa, uczniowie chodzą chętnie do szkoły, nie czując przymusu i nie obawiając się tego, że będą za coś ukarani (nauczyciele nie mogą stosować wobec nich kar cielesnych, nie mogą ich poniżać czy w inny sposób gnębić lub prześladować). Przechodząc kolejne etapy kształcenia dzieci mogą rozwijać swe pasje i zainteresowania (mogą uczestniczyć w różnych kółkach przedmiotowych). W szkołach średnich mogą wybrać przedmioty profilowane (podobnie jak na studiach wyższych). Kolejne etapy zależą więc wyłącznie od decyzji samego ucznia.

We współczesnych szkołach panuje też ciepła , przyjazna, niemal rodzinna atmosfera. Szkoła to jakby drugi dom, do którego chętnie się wraca. Dzieci nie czują się tu skrępowane, mają wolność wyrażania swych poglądów, a wszelkie występki są omawiane z nauczycielem. Za szkołę nie trzeba też płacić.

System współczesnego szkolnictwa zakłada prawo każdego dziecka do rozwoju i kształcenia, z jednoczesnym poszanowaniem jego praw i z uwzględnieniem indywidualnych zainteresowań.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Jestem Polakiem. Czy ma to dla mnie...

Polska nie jest krajem doskonałym. Wciąż słyszy się narzekania jak trudne jest tutaj życie jak bardzo wciąż odstajemy od innych bogatych państw Zachodu. Samo narzekanie...

Dobre i złe oblicze szlachcica...

Jacek Soplica był postacią szczególną. Jego talent przywódczy i niesamowitą zdolność zjednywania sobie ludzi odkrył Stolnik który pragnąc mieć potężnego...

Wielka improwizacja – interpretacja...

Jednym z najważniejszych fragmentów trzeciej części „Dziadów” jest monolog który wygłasza Konrad w więziennej celi urządzonej w klasztorze...

Dlaczego XVI wiek nazywamy złotym...

Szesnasty wiek był szczególnym okresem w historii Polski. To właśnie w tym stuleciu polski król (Zygmunt I Stary) odbierał na krakowskim rynku hołd od pruskiego...

Czy walka dobra ze złem odbywa...

Walka ze złem jest chyba najczęstszym motywem popularnych filmów. Zazwyczaj zło przybiera postać odrażających orków i trolli pragnących pożreć szlachetnych...

Dom to nie tylko ściany. Czym dla...

Dom to nie tylko ściany. Pojęcie to można rozumieć także w sposób szerszy przenośny. Oznacza wtedy ono przestrzeń w której żyjemy – jej cechy postaci...

Sensualizm – definicja charakterystyka...

Sensualizm to słowo które w swoim znaczeniu nawiązuje do zmysłów i to one w opisywanym poglądzie określanym odgrywają największą rolę. Pogląd ten swoje...

Dzieje Zenona Ziembiewicza

Zenon Ziembiewicz wywodził się ze zubożałej rodziny szlacheckiej która po utracie własnego majątku (kilka lat przed wojną) osiadła w Boleborzy - majątku należącym...

Wpływ wojny na psychikę człowieka...

Wiek XIX przyniósł ludzkości olbrzymi rozwój technologiczny – spowodowało to niemal powszechny optymizm. Uznawano iż ludzkość czeka niemal nieograniczony...