Powieść modernistyczna – definicja i wyznaczniki gatunku, przykłady, twórcy

Definicja i wyznaczniki gatunku

Powieść modernistyczna to nowatorski rodzaj powieści, który stanowił odzwierciedlenie kierunków panujących w całym modernizmie, a na ziemiach polskich w okresie nazywanym Młodą Polską. Taka też była druga nazwa tego typu powieści.

Powieść modernistyczna to przede wszystkim gatunek, który nie poddaje się ograniczeniom. Przedstawiona w nim problematyka jest niezwykle szeroka. Poruszane są wątki różnego rodzaju, brak jest skupienia na jednym wybranym elemencie tematycznym, co dostrzec można było chociażby w koncentrującej się na tematyce społecznej powieści obyczajowej. Czytelnik powieści modernistycznej zyskuje szeroki pogląd, który nie wyklucza oddania osobowości bohaterów, przy jednoczesnym zaprezentowaniu całego wachlarza wątków i tematów.

Kształtowanie rzeczywistości w powieści modernistycznej jest zjawiskiem niezwykłym. Warto zauważyć, że dominującymi w tym okresie był symbolizm, impresjonizm ale i ekspresjonizm. Chęć wyrażenia uczuć, ale i poddania się wrażeniom czy ukazania wielu warstw danej rzeczywistości były równie ważne. Widoczne było to w samym sposobie narracji, przedstawienia czy też budowie akcji. Ta zawierała w sobie wiele wątków, nie posiadała jasnej struktury.

Przykłady, twórcy

Władysław Reymont „Chłopi”
Stefan Żeromski „Ludzie bezdomni”