Unikalne i sprawdzone teksty

Przyczyny samotności Judyma z „Ludzi Bezdomnych”

Doktor Tomasz Judym to główny bohater powieści „Ludzie bezdomni” Stefana Żeromskiego. Tytuł książki można odnieść do tej postaci. Oczywiście nie jest pozbawiony domu w dosłownym tego słowa znaczeniu, jednak pozostaje jednostką wyobcowaną ze społeczeństwa. Zastanowienie się nad przyczynami owej alienacji pozwoli lepiej zrozumieć przesłanie całego dzieła.

Doktor Judym wyróżnia się na kilku poziomach. Gdy przyglądamy się jego pochodzeniu już na pierwszy rzut oka widać jego odosobnienie, Przyszły lekarz urodził się w ubogiej rodzinie i gdyby nie żelazna wola oraz błyskotliwa inteligencja, zapewne czekałby go los ubogiego robotnika w fabryce. Tak wygląda zresztą życie jego brata, Wiktora, nieustannie trapionego nędzą i tracącego zdrowie przy ciężkiej pracy. Natomiast Judym zdobywa solidne wykształcenie na zagranicznej uczelni. Zostaje lekarzem, czyli awansuje do wyższej klasy społecznej. Niestety, staje się to powodem jego samotności. Nie czuje się już zadomowiony w robotniczych osiedlach, a życie proletariatu napełnia go trwogą. Jednocześnie nie staje się też bywalcem salonów – wymarzone kobiety z dobrego towarzystwa pozostają poza zasięgiem jego matrymonialnych możliwości i traktują go jako gorszego od siebie.

Judym jest również „odludkiem” na poziomie intelektualnym i moralnym. To młody idealista, pragnący reformowania społeczeństwa, likwidacji nędzy i rozszerzania zasad higieny. Przedsięwzięcia takie wymagają bezinteresownej pracy i mnóstwa dobrej woli – a tego brakuje cynicznym lekarzom z Warszawy. Myślą oni wyłącznie o zbiciu majątku, a starania dla ludu to coś, co w ich oczach zasługuje jedynie na wyszydzenie. Z biegiem czasu Judym odkrywa, że reszta społeczeństwa jest nie lepsza od jego warszawskich kolegów po fachu. Ludzi interesuje wyłącznie własny zysk i wygodna, nawet jeśli skutkować one mają szkodą innych, uboższych – dowodzą tego czyny dyrektora ośrodka w Cisach, który nie ma wyrzutów sumienia z powodu zatruwania rzeki, czy utrzymywania malarycznych stawów.

Judym nie godzi się na taki konformizm i wchodzi w konflikt z kolejnymi przełożonymi. Jednocześnie warstwy niższe nie potrafią docenić lekarza-idealisty. Ktoś, kto leczy za darmo, nie jest w ich oczach godzien szacunku.

Paradoksalnie, Judym z biegiem czasu zaczyna dostrzegać zalety swojego osamotnienia. Pozwala mu ono zachować ideowy entuzjazm – dlatego rezygnuje ze związku z Joanną Podborską. Założenie rodziny to dla niego pierwszy stopień na drodze do konformizmu, a tego chce uniknąć za wszelką cenę. Judym do końca pragnie pozostać przede wszystkim społecznikiem.

Doktor Tomasz to postać osamotniona. Porzuca swoją klasę społeczną, ale nie jest w stanie wejść całkowicie w szeregi innej. Nie potrafi pogodzić się z cynicznymi kolegami, pragnie za wszelką cenę realizować swoje ideały – taka postawa również wzmacnia jego oderwania od innych. Judym w pewnym momencie dostrzega jednak, że to samotność pozwoli mu realizować ideały – ale jest to droga naznaczona cierpieniem, czego symbolem staje się rozdarta sosna.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Moja wizja nieba – opis raju

„To raj na ziemi” – mówimy nieraz na widok jakiegoś pięknego zakątka. „Niebo w gębie” – powtarzamy jedząc jakiś wyjątkowy smakołyk....

Człowiek w czasach zagłady. Jaki...

Tadeusz Borowski w swoich „Opowiadaniach” nie tylko pokazuje okrutny świat obozów koncentracyjnych z czasów II wojny światowej ale także na podstawie...

Nie ma zbrodni bez kary. Rozpawka....

Literatura bardzo chętnie odsłania przed czytelnikiem mroczną stronę ludzkiej natury ukazując człowieka w sytuacji zbrodni analizując motywy jego postępowania oraz rozterki...

Dramat ojca poety i filozofa w „Trenach”...

„Treny” Jana Kochanowskiego uchodzą za jedno z najpiękniejszych dzieł literatury polskiej XVI wieku. Ukazują dramat człowieka który stracił dziecko....

Michał Anioł Sąd ostateczny –...

„Sąd ostateczny” Michała Anioła to jedno z najbardziej spektakularnych i rozpoznawalnych dzieł ukazujących wizję ostatnich chwil naszego świata. Co ciekawe...

Witold Gombrowicz „Ferdydurke”...

Streszczenie W klasie panował hałas a uczniowie zajmowali miejsca krzycząc jakby za chwilę mieli zamilknąć na zawsze. Nagle nie wiadomo skąd na katedrze pojawił się...

Charakterystyka porównawcza Don...

Don Kichot i jego giermek Sancho należą do najbardziej znanych par z literatury światowej. Zarówno ich wygląd jak i podejścia do życia różnią się ale są...

Metamorfoza bohatera i jej sens...

Przemiany bohaterów literackich dokonują się na kilku płaszczyznach – może to być przemiana wewnętrzna lub zewnętrzna; przemiana może być konsekwencją...

Obraz arystokratów i rewolucjonistów...

W „Nie-boskiej komedii” Zygmunt Krasiński dokonał wnikliwej i precyzyjnej analizy zjawiska jakim jest rewolucja. Autor wykreował dwóch bohaterów...