Unikalne i sprawdzone teksty

Sceptycyzm, ironia, żart w twórczości Wisławy Szymborskiej

Wisława Szymborska znana jest z poezji pełnej uszczypliwej ironii i nieco złośliwej refleksji nad rzeczywistością. Jednocześnie twórczość owa stanowi wyraz sceptycznego i pełnego zadumy podejścia do świata.

Istotne znaczenie w myśli Szymborskiej ma motyw przemijania. Autorka zauważa, że czas płynie nieubłaganie i dzisiejsi władcy świata nie będą jutro nawet pamiętani. Doskonale widać to w wierszu „Atlantyda”. Utwór stanowi ciąg przypuszczeń na temat zaginionej cywilizacji – w jej przypadku nie można nawet odpowiedzieć na podstawowe pytanie: czy naprawdę chodzili po świecie, czy też są tylko legendą, wytworem fantazji. Istnieli albo nie istnieli – pisze poetka i nie rozwiązuje wątpliwości, snując dalej różnorakie przypuszczenia.

Przypuszczalni. Wątpliwi/Nieupamiętnieni, mówi Szymborska o mieszkańcach Atlantydy. Ale dobrze wiemy, że chodzi nie tylko o nich – że my również niedługo staniemy się co najwyżej wspomnieniem w pamięci bliskich albo nekrologiem w gazecie.

Także wiersz „Muzeum” stanowi sceptyczno-ironiczne spojrzenie na kondycję ludzką. Autorka opisuje wystawę muzealną, grupującą pamiątki po tych, których już nie ma:

Są talerze, ale nie ma apetytu.
Są obrączki, ale nie ma wzajemności
[…]
Zwyciężył prawy but nad nogą.

Człowiek jest istotną przemijającą, ale również skomplikowaną. Prawdę tę zawiera poetka w utworze pod tytułem „Cebula”, gdzie ludzie zostają zestawieni z wspomnianym warzywem. Porównanie wychodzi na niekorzyść człowieka – jest on istotą złożoną, niejednoznaczną, wstrząsaną namiętnościami. W przeciwieństwie do niego, cebula:

nie ma wnętrzności.
Jest sobą na wskroś cebula
do stopnia cebuliczności.

Wszystkie te refleksje Szymborska przedstawia w formie humorystycznej. Przecież samo zestawienie człowieka z cebulą zawiera olbrzymie pokłady komizmu. Podobnież zwycięstwo prawego buta nad nogą, czy też wyścig o przetrwanie, jaki trwa między suknią, a jej właścicielką.

Dowcipne przedstawienie gorzkiej prawdy pozwala sobie z nią poradzić, oswoić ją. Zarazem jest przejawem nieco irracjonalnej żywotności człowieka – może i życie jest ciężkie, ale humor pozwala nam je znieść.

Wisława Szymborska sceptycznie spogląda na rzeczywistość. Podkreśla względność i przemijalność ludzkiego losu, złożoną naturę człowieka. Ale refleksje te nie są powodem do rozpaczy – ironia i humor pozwalają przyjąć ze spokojem ciężki los na tej ziemi.

 

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Sarmatyzm i szlachta w „Potopie”...

„Potop” roztacza przed czytelnikiem bogaty krajobraz Rzeczpospolitej z lat 1655 - 1660. Był to okres bujnego rozkwitu baroku epoki kojarzonej w historii polskiej...

Historia wojny trojańskiej –...

Tetyda boginka morska była niezwykle piękna więc o jej rękę ubiegali Zeus i Posejdon. Jednakże ciążyła nad nią przepowiednia że urodzi ona syna który będzie...

Porównanie postaw Kordiana i Męża...

Spośród postaci jakie zapełniają karty dzieł polskich romantyków niewątpliwie do najciekawszych należą Kordian i Mąż. Pierwszy jest tytułowym bohaterem...

Moje hobby

Moje hobby pochłania mi sporą ilość czasu. Uważam jednak że jest ono ciekawe i rozwijające. Daje mi także możliwość dowiedzenia się nowych rzeczy. Mimo że nie mam...

Jan Matejko Stańczyk – opis interpretacja...

„Stańczyk” to jeden z tych obrazów Jana Matejki który poświęcony jest przyczynom upadku Rzeczypospolitej. Królewski błazen zasiadający na...

Człowiek zlagrowany w „Opowiadaniach”...

Tadeusz Borowski w „Opowiadaniach” przedstawia procesy jakie zachodzą w ludzkiej osobowości pod wpływem uwięzienia w obozie koncentracyjnym. Chodzi o szczególną...

Kompozycja i narracja w „Lalce”...

„Lalka” - monumentalna powieść realistyczna - należy do tych dzieł Bolesława Prusa które najlepiej obrazują jego niesamowite zdolności artystyczne....

Czy gimnazjaliści z Klerykowa byli...

Stefan Żeromski opierając się na własnych wspomnieniach i obserwacjach napisał powieść „Syzyfowe prace”. To dzieło bez wątpienia wielowątkowe – przedstawia...

Miron Białoszewski „Wywiad”...

Wiersz Mirona Białoszewskiego „Wywiad” oraz „Rozmowa mistrza Polikarpa ze śmiercią” to utwory które koncentrują się na ukazaniu wizerunku...