Unikalne i sprawdzone teksty

Stanisław Wyspiański, Śpiący Staś – interpretacja i analiza obrazu

Stanisław Wyspiański jako malarz lubował się przede wszystkim w oddawaniu sytuacji naturalnych, nieupozowanych. Jego dzieła, które powstały głównie przy użyciu techniki pastelowej (wiele z nich utrzymanych jest w konwencji popularnej wówczas secesji), stanowią jeden z najcenniejszych zbiorów epoki Młodej Polski.

Opis

„Śpiący Staś” namalowany został w 1904 r. (technika pastelowa). Obraz przedstawia syna artysty w pełni naturalnej pozycji. Dziecko, najprawdopodobniej zmęczone, siedzi w fotelu, opierając głowę i ramiona na stole. Twarz odzianego w czerwony strój chłopca zwrócona jest w stronę widza, wyraźnie zaznaczona została jej delikatność, spokój. Okalają ją jasnobrązowe włosy z wyraźnie zaznaczonymi światłocieniami. Strój - będący zarazem dominującym pod względem barwy fragmentem kompozycji - faluje, a w jego załamaniach ukrywają się czarne plamy cienia.

Tłem malunku jest brzoskwiniowa podłoga, w lewym górnym rogu widoczny jest fragment liliowej ściany.

Interpretacja

Twarz chłopca ukazuje spokój, łagodność i niewinność. Jego okrągłe policzki, zamknięte oczy i wpółotwarte usta zdają się sugerować głęboki i wolny od zmartwień sen. Można jednak odnieść wrażenie, iż wkrótce zostanie on przerwany, dziecko otworzy oczy i szybko podniesie główkę, ściągając ręce ze stolika. Być może dzieje się tak dlatego, że kolorystyka obrazu, chociaż pastelowa, jest żywa. Są to barwy ciepłe, powszechnie kojarzone z energią, żywotnością (szczególnie czerwień stroju Stasia).

Warto dostrzec także fakt, iż „Śpiący Staś” to portret niepozowany, ukazujący sytuację niewymuszoną, a więc przywołujący szczerze uczucia. Tytułowy bohater to syn Wyspiańskiego, który w 1904 roku miał 3 lata. Przedstawiony przez ojca zdaje się dzieckiem wyjątkowym. Już sama perspektywa dzieła - jak gdyby oddająca punkt widzenia dorosłej osoby z troską przyglądającej się potomkowi.

Dzieło Wyspiańskiego to szczególny przykład zainteresowania dzieckiem, jego światem wewnętrznym. Ukazując Stasia w ten sposób, artysta podkreślił, iż posiada on własną sferę emocji, przeżywa określone stany, reaguje w sposób podobny jak dorośli.

Rozwiń więcej
Stanisław Wyspiański - "Śpiący Staś"

Losowe tematy

„Zemsta” - sprawozdanie z książki...

„Zemsta” to komedia napisana przez Aleksandra Fredrę na początku lat 30 XIX stulecia. Na okładce tej pozycji najczęściej pojawiają się mur krokodyl szlachcic...

Napisz list od Jima do Helen lub...

Droga Helen! Wciąż nie mogę otrząsnąć się po tym co spotkało nas w sobotni wieczór. Dzień który miał dla mnie wyjątkowe znaczenie okazał się być dniem...

Literatura faktu – definicja cechy...

Definicja cechy Literatura faktu to rodzaj literatury który porusza tematykę wydarzenia które miały miejsce autentycznie nie są zaś kreacją świata dokonaną...

Model patriotyzmu wyłaniający...

Jednym z najwspanialszych utworów patriotycznych osiemnastowiecznej Polski jest „Hymn do miłości ojczyzny” Ignacego Krasickiego. Przedstawia on ciekawy model...

Walka dobra ze złem w literaturze....

Konflikt dobra i zła jest jednym z najważniejszych tematów pojawiających się w kulturze. Przybiera on różne formy dowodzą pisarze i filozofowie. Często jest...

Jan Matejko Konstytucja 3 maja –...

Na utrzymanym w akademickiej stylistyce obrazie „Konstytucja 3 maja” Jana Matejki rozpoznajemy twarze wielu historycznych postaci oświeceniowej Polski: króla...

Mój ulubiony bohater romantyczny

Romantyzm to w moim przekonaniu jeden z najciekawszych okresów w historii literatury. Zwraca uwagę wyobraźnia autorów tej epoki – karty ich dzieł zaludniają...

Groteska w „Mistrzu i Małgorzacie”...

Michaił Bułhakow posłużył się w „Mistrzu i Małgorzacie” estetyką groteskową którą widać w budowie czasoprzestrzeni powieści oraz w konstrukcji...

Powieść obyczajowa – definicja...

Definicja i wyznaczniki gatunku Powieść obyczajowa to gatunek powieści który został ukształtowany w okresie pozytywizmu. Charakterystycznym dla owej epoki było zainteresowanie...