Unikalne i sprawdzone teksty

Tragizm Judyma

Doktor Tomasz Judym to główna postać powieści Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni”. Pod koniec książki bohater widzi rozdartą sosnę – staje się ona symbolem całego jego losu. Judym jawi się nam właśnie przede wszystkim jako postać tragiczna, pełna cierpienia i bólu. Jest to paradoks, bowiem mamy do czynienia z człowiekiem szlachetnej profesji (jest lekarzem), obdarzonym uczuciem ukochanej kobiety. Skąd więc to rozdarcie?

Żeby zrozumieć tę kwestię, musimy wrócić do wcześniejszych losów bohatera. Wywodził się on mianowicie z biedoty i zdobycie wykształcenia wymagało od niego tytanicznej pracy oraz wyrzeczeń. Udaje mu się w końcu zdobyć upragniony tytuł lekarza i to nawet na zagranicznej uczelni (w Paryżu). A mimo to Judym nie jest w stanie osiąść na laurach i zostać dobrze prosperującym medykiem. Ma bowiem ciągle świadomość swojego pochodzenia. Widzi swojego brata i jego rodzinę – oni nadal tkwią w nędzy. Judym ma poczucie długu wobec społeczeństwa – udało mu się zdobyć dobry zawód, ale na jeden sukces takiego chłopaka, jak on, przypadają setki innych, niemal takich samym chłopców, których czeka wyłącznie praca w fabrykach, w fatalnych warunkach higienicznych, za marne grosze.

Judym próbuje wcielać w życie ideały pracy u podstaw – wygłasza odczyty wzywające do walki z nędzą, próbuje leczyć ubogich. Ale ponosi klęskę. Warstwy wyższe, w tym lekarze, nie interesując się losem biedaków – zależy im tylko na zbiciu własnej fortuny. Nie mają nawet specjalnych oporów przed szkodzeniem warstwom niższym, jeśli tylko dla nich samych jest to wygodne (kwestia osuszania, a później odszlamiania stawów, którą porusza Judym w Cisach).

Widzimy więc dwa źródła dramatu Judyma – niemożność pogodzenia się z nędzą i niemożność przekonania inteligencji, by podjęła walkę z biedą. Ale do tego wszystkiego dochodzi też kwestia osobista. Judym marzył niewątpliwie o miłości i – jak przystało na osobę z nizin – pozostawał pod wielkim wrażeniem panien z dobrych domów. Jednak jego zaloty wobec panny Orszeńskiej spalają na panewce. Jednak wkrótce następuje odmiana sytuacji. Uczucie rodzi się między Judymem a ignorowaną przez niego do tej pory guwernantką, Joasią Podborską. W tej cichej i skromnej kobiecie znaleźć może realizację jego potrzeba miłości. Jednak znów wychodzi na jaw rozdarcie Judyma – uznaje on bowiem, że spełnione uczucie odciągałoby go od pracy dla najbardziej potrzebujących. Decyduje się więc zerwać z Joasią i poświęcić życie ideałom.

Widać wyraźnie, że Tomasz Judym był postacią tragiczną. Wynikało to z jego nieprzystosowania do świata. Owo nieprzystosowanie miało piękne strony – był on przecież gotów poświęcić wszystko dla bliźnich. Ale jednocześnie można dostrzec mroczniejsze strony owego idealizmu Judyma – zakochany w abstrakcyjnej ludzkości, nie potrafił obdarzyć miłością konkretnych ludzi. Podążając za wielkimi ideami, nie dostrzegał tego, co miał na wyciągniecie ręki. Judym to postać tragiczna i doskonale symbolizuje jego losy rozdarta sosna – trzeba pamiętać, że rozdarta sosna jest drzewem, które nie potrafi się normalnie rozwijać i wzrastać. I tak niestety miały się też sprawy z Tomaszem Judymem.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Wybrane pary małżeńskie w literaturze....

Pisarze i poeci od tysiącleci sławią miłość – miłość nieszczęśliwą tragiczną lub też miłość spełnioną. Opis tej ostatniej zazwyczaj kończy się w chwili...

Analizując wypowiedzi bohaterów...

Bohater romantyczny to pojęcie budzące dość jednoznaczne skojarzenia w czytelniku. Emocje poświęcenie ideały – z tymi cechami niewątpliwie kojarzą się postacie...

List do chorego kolegi

Kochany Mikołaju Jak się czujesz? Czy gardło boli Cię nadal tak bardzo? Mam nadzieję że jest już lepiej. Piszę do Ciebie by opowiedzieć co wydarzyło się ostatnio w...

Vincent van Gogh Słoneczniki -...

Vincent van Gogh należał do najważniejszych malarzy XIX stulecia. W ciągu życia zmagał się z kłopotami finansowymi i nie cieszył się popularnością. Uznanie przyszło...

Sceptycyzm ironia żart w twórczości...

Wisława Szymborska znana jest z poezji pełnej uszczypliwej ironii i nieco złośliwej refleksji nad rzeczywistością. Jednocześnie twórczość owa stanowi wyraz sceptycznego...

Jeden dzień potrafi zmienić całe...

Wiele osób narzeka na to że w ich życiu nic się nie zmienia. „Nuda nuda nuda” powtarzają ze smutkiem. Dodają że często nie widzą żadnej różnicy...

Wenus z Milo i „Ubogi rybak”...

Powieść Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni” napisana została w okresie pozytywizmu. Jednak widać w niej również zapowiedź estetyki młodopolskiej....

Wątek miłosny w „Potopie”....

We wstępie do „Potopu” narrator opowiada o pułkowniku Herakliuszu Billewiczu. Ten żarliwy patriota zaznaczył w testamencie że jego wolą jest aby wnuczka panna...

Z którym z bohaterów „Kamieni...

Wszyscy trzej bohaterowie „Kamieni na szaniec” to niezwykle wartościowi odważni i honorowi młodzi mężczyźni. Dla mnie jednak najbliższą postacią jest Alek...