Unikalne i sprawdzone teksty

Uzasadnij, dlaczego Prometeusza można nazwać twórcą cywilizacji

Prometeusz – jeden z mitologicznych tytanów – miał ulepić człowieka z gliny i łez oraz tchnąć w niego życie dzięki użyciu wykradzionego z rydwanu Heliosa boskiego ognia. Jednak syn Japeta nie mógł być zadowolony ze swego dzieła, gdyż dostrzegał jego słabość, kruchość i wątłość. By pomóc swym dzieciom, ukradł z Olimpu ogień, czyniąc to wbrew woli Zeusa, i nauczył je sztuki wykorzystywania nowego daru. Gdy najważniejszy spośród bogów dowiedział się o tym uczynku, nakazał przykuć tytana do skał Kaukazu, gdzie olbrzymi orzeł wyjadał jego wątrobę. Mąż Hery uczynił to, ponieważ niepokoili go ludzie, którzy, dzięki poświęceniu Prometeusza, zaczęli opanowywać ziemię.

Rozwój cywilizacji bez ognia wydaje się niemożliwy. Płomienie wiążą się nie tylko z bezpieczeństwem i ciepłem, ale okazują się niezbędne w czasie różnorodnych prac wytwórczych. Zatem podarunek syna Japeta ściśle wiąże się z możliwościami, jakie otworzył przed człowiekiem, umożliwiając mu wytapianie metalu, kuć zbroje, a nawet przygotowywać jedzenie.

Jednak dar Prometeusza to nie tylko ogień. Troskliwy tytan zadbał o to, by przekazać ludzkości umiejętność czytania i pisania, uprawy roli, wznoszenia budowli itp. Dzięki tym zdolnościom pierwsi ludzie mogli osiąść w jednym miejscu, zapewniając sobie bezpieczeństwo i dostęp do pożywienia. Kiedy sytuacja uległa stabilizacji, człowiek nie musiał nieustannie obawiać się o przetrwanie. Mógł więc zwrócić się w stronę wartości, tworząc filozofię i kulturę. Te z kolei posłużyły mu jako nośnik zdobytych doświadczeń, które, za pośrednictwem tekstów literackich, traktatów, legend i mitów przekazywane były kolejnym pokoleniom.

Wszystko, co dzielny tytan podarował ludzkości, pomogło stworzeniom ulepionym z gliny i łez stworzyć fundamenty trwałej i wciąż rozwijającej się cywilizacji. Ogień umożliwił przezwyciężenie niebezpiecznego mroku, zaś nowe umiejętności okazały się niezbędne do przetrwania i ujarzmienia sił natury. Dzięki darom Prometeusza małe i kruche istoty, w które życie tchnął on życie, licznie zaludniły ziemię, tworząc swój porządek świata.

Rozwiń więcej

Losowe tematy

Św. Aleksy jako ideał świętego-ascety...

W średniowiecznych hagiografiach popularne były dwa typy osobowościowe świętych. Pierwszy z nich reprezentował święty-bojownik czyli człowiek który walczył z...

Moje wymarzone miejsce na ziemi

Moje wymarzone miejsce na ziemi to niewielkie miasteczko. Jest tam tylko kilka ulic a każdy z mieszkańców dobrze zna innych. Ludzie żyją z własnej pracy i własnych...

Tragizm Judyma

Doktor Tomasz Judym to główna postać powieści Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni”. Pod koniec książki bohater widzi rozdartą sosnę – staje...

Świętoszek Moliera jako przykład...

„Świętoszek” Moliera słusznie jest uznawany za znakomitą satyrę na hipokryzję religijną. Jednak nie wyczerpuje się w tym znaczenie utworu. Stanowi on bowiem...

Przyjaciele są jak ciche anioły...

Nietrudno być dobrym przyjacielem gdy wszystko układa się pomyślnie podczas wspólnych zabaw gier czy spędzając beztrosko wolny czas. Prawdziwy przyjaciel powinien...

„Inny świat” – epilog –...

Streszczenie „Epilog. Upadek Paryża” W czerwcu 1945 roku Gustaw przebywa w Rzymie gdzie pracuje w redakcji pewnego czasopisma. Któregoś dnia bohater spotyka...

Powołując się na wybrane fraszki...

Fraszka to krótki utwór pisany wierszem który tradycyjnie podejmował tematykę błahą. Poznane przeze mnie fraszki Jana Kochanowskiego spełniały normę...

Losy Juranda ze Spychowa

Imię Juranda ze Spychowa budziło wśród Krzyżaków lęk. Nazywali go oni diabłem a de Fourcy na słowa o pojedynku z Polakiem odrzekł: Raz go widziałem ......

Józef Mehoffer Dziwny ogród -...

„Dziwny ogród” to zapewne najtrudniejszy w interpretacji obraz Józefa Mehoffera. Uznawany za wybitne dzieło polskiego symbolizmu powstawał w latach...