Unikalne i sprawdzone teksty

Wenus z Milo – opis rzeźby

„Wenus z Milo” to jedna z najsłynniejszych rzeźb powstałych w antyku. Być może świat nigdy nie usłyszałby o niej, gdyby nie przypadkowe odnalezienie jej przez mieszkańca greckiej wsi - Yorgosa Kentrotasa. Co ciekawe, posąg odkryto w kilku fragmentach, wśród których były także elementy budujące lewą rękę bogini (trzymała w niej jabłko) oraz pokryta inskrypcjami plinta. Szybko oceniono, iż jest to dzieło niezwykle wartościowe, toteż podjęta została decyzja o przetransportowaniu go do francuskiego ambasadora przebywającego w Turcji. Dość powszechne jest przekonanie, iż to właśnie w czasie podróży, wskutek starcia z piratami lub uszkodzenia okrętu, zaginęły ręce posągu. Jednak najprawdopodobniej już w czasie odkrycia posągu brakowało obszernych części górnych kończyn.
Do Luwru, gdzie dzieło można dzisiaj oglądać, „Wenus z Milo” trafiła już w 1821 r.

Opis

Rzeźba powstała najprawdopodobniej w okresie między 130 a 100 rokiem p. n. e., a jej stworzenie przypisywane jest Aleksandrowi z Antiochii. Wykonana w bloku białego marmuru figura osiąga wysokość 202 centymetrów. Bogini jest półnaga, jej szata okala biodra, ciągnąc się do samych stóp. Uwagę zwraca delikatna, realistyczna draperia, która uformowana jest w dużej mierze przez ciężar materiału oraz ułożenie nóg. Lewa noga jest nieco wyciągnięta do przodu, jakby szukała na czymś oparcia (najprawdopodobniej był to żółw), zaś prawa utrzymuje ciężar ciała.

Sylwetka bogini oddana została z dbałością o szczegóły, akcentując zarazem jej kobiecość (poprzez wyraźne wcięcie w talii). Z kolei twarz, która, pomimo uszkodzeń, uznana została za szczególnie piękną i proporcjonalną, wyraża delikatność i harmonię. Przypuszcza się, że w lewej ręce bogini trzymała jabłko, zaś prawą opierała się o kolumnę. Pozwala to ustalić jej domniemaną pozę, odnośnie której istnieje wiele teorii.

Interpretacja

Wenus (Afrodyta w mitologii greckiej) jest boginią miłości oraz piękna. Aspekt ten podkreślany jest przez owoc, jaki miał znajdować się w jej lewej ręce, co stanowi nawiązanie do wyboru najpiękniejszej spośród bogini olimpijskich. Nagrodą dla zwyciężczyni było złote jabłko z ogrodu Hesperyd. Natomiast żółw, na którym miałaby opierać się stopa Afrodyty, był atrybutem bogini, a w pewnych regionach Grecji postrzegano to stworzenie jako posłannika bogów kojarzonych z żywiołem wody.

Dzieło przypisywane Aleksandrowi z Antiochii stanowi doskonały przykład sztuki hellenistycznej, jaka łączyła aspekty mitologiczne z kultem fizyczności. Jego popularność wynika jednak nie tylko z faktu, iż stanowi manifestację piękna, ale także z powodu na poły legendarnej historii tej rzeźby.

Rozwiń więcej
"Wenus z Milo", Luwr

Losowe tematy

Bal u Senatora – interpretacja

Bal u Senatora stanowi obszerny fragment sceny VIII trzeciej części „Dziadów” która zatytułowana jest „Pan Senator”. Główną...

Winkelriedyzm w Kordianie – wyjaśnij...

Arnold Winkelried dzisiaj uważany jest za postać legendarną. Jednak jeszcze w XIX wieku jego istnienie traktowano jako absolutnie pewne. Właśnie wtedy będąc w Szwajcarii...

Charakterystyka mojego przyjaciela...

Mój przyjaciel to niezwykła osoba. Ma na imię Mateusz i ma czternaście lat. Jesteśmy przyjaciółmi od przedszkola. Już wtedy bawiliśmy się razem samochodzikami...

Rola miłości i literatury w życiu...

Główny bohater „Cierpień młodego Wertera” jest postacią wyróżniającą się pod wieloma względami. Czytając jego listy odbiorca dzieła otrzymuje...

Sceptyczny obraz człowieka i świata...

Ignacy Krasicki należał do najwybitniejszych autorów polskiego oświecenia. Debiutował w okolicach czterdziestki ale mimo to udało mu się zostawić po sobie olbrzymią...

Znaczenie „Bogurodzicy” –...

Jako najstarsza znaleziona pieśń religijna spisana w języku polskim stanowi „Bogurodzica” ważne dzieło dla badań nad gatunkami średniowiecznymi. Nie tylko...

Jan Matejko Stańczyk – opis interpretacja...

„Stańczyk” to jeden z tych obrazów Jana Matejki który poświęcony jest przyczynom upadku Rzeczypospolitej. Królewski błazen zasiadający na...

„Granica” jako powieść psychologiczna...

„Granica” Zofii Nałkowskiej jest powieścią o kompozycji retrospektywnej. Tragiczny koniec kariery obiecującego Zenona Ziembiewicza staje się w dziele punktem...

Leonardo da Vinci Ostatnia wieczerza...

„Ostatnia wieczerza” Leonadra da Vinci powstała w latach 1495 – 1498. Jest to malowidło ścienne o rozmiarach 460x880cm które znajduje się w refektarzu...