Apollo i Dafne, Gianlorenzo Bernini - opis, analiza i interpretacja

Rzeźba pod tytułem „Apollo i Dafne” to wykonane z marmuru odwzorowanie sceny znanej z mitologii autorstwa Gianlorenzo Berniniego. Rzeźba powstała w XVII wieku.

Opis

Przedstawione postaci to najpiękniejszy z bogów – Apollo oraz nimfa Dafne. Obydwoje uchwyceni są w ruchu, w biegu. Przedstawione postaci posiadają niezwykle wiernie odwzorowane ciała. Nimfa Dafne uchwycona została w momencie, gdy przeobraża się w krzew.

Emocje bohaterów ze sobą kontrastują. Miłość i szczęście Apolla maluje się na jego twarzy, podobnie jak przerażenie nimfy widoczne na jej obliczu. O tym, że postaci uchwycone są w ruchu świadczy nie tylko samo odwzorowanie ciał, ale i przedstawienie tkanin, które mają na sobie postaci.

Analiza

Analizując rzeźbę warto zwrócić uwagę na ciekawe i kontrastowe przedstawienie emocji postaci. Uwagę przykuwa również niezwykle wierne i szczegółowe odwzorowanie takich elementów jak szaty czy chociażby elementy krzewu, w który przeobraża się nimfa.

Interpretacja

Rzeźba to odzwierciedlenie mitu, który opowiada o zemście Erosa na Apollo. Eros, który był wyśmiewany przez pięknego boga sprawił, że Apollo zapałał miłością do nimfy, która z przerażeniem rzuciła się do ucieczki przed bogiem. Uchwycona scena to przedstawienie dwóch emocji – strachu, przerażenia i miłości, która ma nadzieję na spełnienie.